Sweet memories

En dan zit het er zo weer op. Voor je het weet klop je het zand uit de koffers, draai je de laatste was en schuif je weer thuis achter de laptop. Maar dan wel met een hart vol met ‘sweet memories’. Een blik op de foto’s brengt me snel weer terug naar Italië waar wij eerst vier dagen Gardameer. En die vier dagen doorstonden wij overigens zonder hagelstenen en onweer. Voor de zekerheid hadden wij ook niet gekozen voor een tent, maar zaten we veilig in een appartement waarbij de auto ook overdekt stond. Dit had ook alles met onze kampeerervaring van vorig jaar – welgeteld vier dagen, maar toch – waarna we besloten dat wij niet echt gemaakt zijn voor de camping. Veel geleerd van die ervaring hebben we niet, want ook in zo’n appartement moet je van alles zelf regelen en deze doorgewinterde hotelgangers hadden ook nu weer geen wc-papier, handdoeken of douchegel mee. Een blik op de foto’s neemt me vooral direct weer mee terug naar het heerlijke Italiaanse eten. Nou zijn wij enorme liefhebbers van de pizza en pasta, maar maak je ons nog veel blijer met goede toetjes. De weegschaal vindt daar ook wat van, maar eenmaal op vakantie is dat snel vergeten. De eerste twee dagen startten we keurig met een bolletje ijs in de hand, maar daarna schoven we laat aan op een terras aan het meer waar het enorm gezellig toeven was. Het hele dorpje was zowat uitgestorven, maar hier stond een eenzame artiest te spelen als was het voor de Ziggo Dome en zat alles bomvol. Een blik op de borden die voorbijkwamen, leerde ons dat we hier écht voor een toetje moesten gaan. Manlief en ik aten de beste tiramisu ooit, twee van de dames kregen een huisgemaakt warm lavacakeje en de ander ging voor een toetje met een naam die ik nog steeds niet netjes uitgesproken kreeg: millefoglie. Een soort tompoucetaartje in een aardbeienvariant waarvan het water me nu nog de mond in loopt. Eenmaal doorgereisd naar ons vaste adresje waar wij nog twee weken genoten aan de kust, schoven wij elke avond in het hotel aan voor het avondeten. Daar wacht ons een buffet wat op geen enkele manier doet denken aan de all you can eat-toestanden waarvan we het buffet in Nederland kennen. Hier geen overdaad, maar alles vers en in balans. Keuze uit drie of vier toetjes en vers fruit, waar je de eerste dagen heel verstandig vooral voor dat laatste kiest. Tót de kokosbollen, want dat was het punt dat het mis ging. Eén dagje uit de bocht vliegen voor die waanzinnig kokoskunstwerkjes kon prima. Stonden ze er de volgende dag gewoon weer! En toen de dag erna een soort van mini-Bossche bollen, onweerstaanbaar. En wat dacht je van Sachertorte, Canneloni, Panna Cota… En ja, soms – of te vaak? – haalden we overdag ook een ambachtelijk Italiaans ijsje. De filmrol zit er vol mee. Staat er alleen eten op beeld? Nee, zeker niet. Je ziet een ontspannen gezin, de dames poepiebruin en met een dikke lach, ouders zonder dikke wallen. Genieten zit hem in heel veel dingen op vakantie, maar is vooral zo simpel als de beste tiramisu die je ooit proefde. Dat zijn nog eens ‘sweet memories’.