Liefde
Dizze winter bin ik weer even lekker op ski-vekaanzie west. Dat doe ik al joaren, altied met één of meer kammeroaden. Dit joar wadden we met zien vieren, noar n veur ons totoal nij gebied. De jongste van ons is 67 joar en de oldste wordt over n poar moand 78. Jim kinnen begriepen, ok al hemmen we al joaren ervoaring, wij zuken niet meer de allerzwoarste streken op, as wij mor lekker met grote bogen ommeneden zwieren kinnen, vienden wij t allaank mooi.
t Apres skiën met n lawine aan lawaai loaten wij ok veur wat et is, miestal trekken wij, as wij beneden binnen rechtsreeks noar t appartement, drinken gezelleg n bierke en goan wat koarten.
Vroeger was t altied zo, dat as je op vekaanzie gingen, of t nou zummer of winter was, dat je dan òfsloten wadden van alle nijs en gien idee hadden wat er op dat moment ien e wereld gebeurde. Je kochten hooguut op zotterdag de Telegraaf. Tegenwoordeg is dat hiel aans. t Nijs wordt je de hiele dag opdrongen, et begunt al as je je telefoon aanzetten. En dat niet allinneg, nee, bie ons clubke wadden der ok n poar die n tablet metnommen hadden. Doar kin je ok televisie op kieken en der was zulfs één die n laptop had woar je programma’s op veuruut kieken kinnen. Wat n moderne techniek veur zukse eenvoudege jongens als wij binnen.
Je zollen denken dat er allemoal mannen programma’s bekeken werden, zoas sport, Johan Derksen en dat soort dingen. Mor niks is minder woar. Twee van e vier vonden mor één programma belangriek, van e twee aandern huufde t niet, die hadden t nog nooit zien. De twee veurstanders wisten alles van t programma òf. Wel ofdat er kansen hadden op n lange termien reloatie, wel der n hufter was, wel der hiel mooi en willeg was en van wel ze dochten dat ze t al met mekoar deden.
Ze beschreven de karakters as volleerde psychiaters, konden veur de lange termien de psychologische gevolgen volledeg overzien en deden veurspellings asof ze n nije profetie aan t schrieven wadden.
Jim begriepen natuurlek allaank over welk programma of ik t heb, t gijt over “Winter Vol Liefde”. De leste twee òfleverings mosten bekeken worden, dat wil zeggen, de leste en de reünie. De twee mannen die nog nooit keken hadden begonnen op veurhand al te kremeneren; ‘Zuks kiek je toch niet, dat is toch allemoal nep. Snap je nou niet dat t allemoal regisseerd wordt, dat de deelnimmers summege scènes meschien wel 3 keer over doen moeten veurdat de opnoame goedkeurd is!’.
“Ja”, was t antwoord , “dan kin je nargens noar kieken!”. t Werd n discussiepunt, mor hoe de tegenstanders de zoak ok beargumenteerden, de veurstanders bleven mor zeggen dat je je der aan overgeven mosten, t was et echte leven. Wel vonden de veurstanders dat die leste òfleverings niet et mooiste van t programma zien lieten. En uuteindelek bleek ien e reünie dat er mor één stel overbleven was woarbij et klikte. Hoe dan ok, beide partijen hemmen gezelleg keken en mekoar ien heur weerde loaten. Uuteindelek wadden we doar om te skiën. En woar we t over eens wadden was dat de liefde t belangriekste is ien t leven. En ik ben benijd bij welke twee jim mij iendelen zollen.
Piet de Vries.
Mientje: “n Tuut op e nuchtern moag is as n ei zunder zolt.”
