Rötgans

Om te zeggen dat Willem dik boer is, nou nee.. mor op t kampke laand achter t huus lopt zo langzoam aan oardeg wat kleinvee rond. Tom de olle, grieze ezel is er al zowat vieftien joar. Willem nam et beestje over van t circus dat één keer ien t joar et dörp aandut. Ze wadden verlegen met t beestje en Willem had er wel oardegheid aan. Dan lopen der twee dikke motten, die as ze et op e heupen hemmen, een stuk tuun ien n poar tellen omvrutten. Gelukkeg leggen ze meestieds tevreden ien e modder van e slootswal te knorren. Et zwartbonte sikbokje, stijt liefst boven op e nok van t hokje te mekkern, mor die is er nog niet zo lang. De buren van twee huzen verderop hadden et beestje kocht op e Leekstermarkt, mor toen ze weer noar Stad gingen te wonen, zatten ze met et bokje ien e moag. Nou ja die kon er ok nog wel bij.
Dattien pieken, één dikke struuse hoan, zeuven lutje kriekjes, vief wotterpiekjes en vier grauwe eenden moaken de kienderboerderij compleet. Oh ja en Gijs en Lijs, twee schiere witte gaanzen.

Lijs is n alderoardegst beestje, dat host doageleks n dik ei leit. As Willem smörgens de kop om e hoek van e deur stekt, dan gakt Lijs der op lös en wiet niet hoe snel ze bij t hek kommen moet. Ze is gek op n lekker stukje stuut, n restje sloat of de eerappelschillen van guster. t Is alpmoal aan Lijs besteed, mor ze moet er vlot bij weden, want aans vret Gijs, die dikke albegerege bliksem, alles op. 

Gijs is n dikke bliksem en hoe langer hij bij Willem is, hoe boazeger hij wordt. Zodroa de kerkklok smörgens om zeuven uur luudt, moakt Gijs keboal, totdat Willem met voer komt.

En as Gijs et eefkes berekken kin pikt er Willem ien e tonen. Een keer toen er met slippers bij t hek kwam, pikte Gijs hum de tonen tot bloedens toe open. Hij had Gijs een beste trap verkocht, met as gevolg dat er ok nog n gekneusde dikke toon kreeg. Willem zien vrouw en e andere beesten binnen broakend benauwd veur Gijs, die ze algedureg perbeert te pikken of een vleer met zien vleugels geven wil. 

Toen Gijs, Willem veur de zoveulste keer aanvloog, was die der zat van. Gijs most vot! Hum de nek omdraaien is ok weer zowat en doarom besluut er om Gijs lös te loaten ien e vrije natuur. Hij dut wat voer ien n jute zak en zodroa Gijs begunt te pikken, trekt er hum de zak over de kop. Willem biendt de puude met n stuk pakjetouw dicht en zet et hiele kakje achter ien e auto. Vief kilometer verderop bij t kenoal, doar woar meer gaanzen, eenden en zwoanen ronddobbern, loat er Gijs lös. Hè, hè, straks eindelek weer rust op e kienderboerderij.

Aanderdoags om zeuven uur wordt Willem wakker deur hard gegak achter t huus. Hij kikt toe t sloapkoamerroam uut en zigt Gijs al weer brutoal deur t gras stappen, drok pikkend noar de eenden. Is Gijs op geluud van e kerkklok òfkommen, of het er meschien postduvenbloed ien e oaders?

Ien e middag pakt Willem vannijs zien jute zak en voer. Gijs wil der eerst niks van wieten en pas as Lijs en de pieken op t voer òfkommen, wordt er zo òfgunsteg dat er ze votjagt en zelf begunt te pikken. Niet veul loater leit Gijs weer achter ien e auto en ridt Willem hielemoal noar t Leekstermeer om Gijs doar uut te zetten.

Aan t enne van e middag komt buurman Kees eefkes over t schut noar de dieren kieken. 

‘Woar is dien dikke gaans, Willem?’

Willem vertelt hum t hiele verhoal en zeit dat er hoopt dat Gijs et pad dizze keer niet weerom vienden zil. Buurman vroagt: ‘Mag dat eileks wel, een tamme vogel ien t wild uutzetten?’.
Willem het zien woordje al kloar.

‘As ze me der noar vroagen zeg ik wel dat ik alle doagen eefkes met Gijs aan e wandel ging en dat er dan even ien t diep zwemmen mog. Toch mooi veur zo’n dier. Nou ja, veurege week kwam er niet weerom en vloog er zo mor vot. Ik ben der natuurlek nog met e auto achteraan west, mor hij kwam niet weerom. Stank veur dank noa al mien goeie zörgen!

Die verrekte rötgaans!’

Geert Zijlstra

Mientje: ‘Et pieke-ei griepen en t ganze-ei leggen loaten!’