Jenever
Ien tied van bezunegingen, is t mor goed dat er vrijwillegers binnen. Minsen die ‘om niks’ wat veur n ander over hemmen. Zo ok Jitse en Gabe, beiden krekt 60 joar en al met e VUT.
De mannen binnen nog kwiek genog om e handen uut e mouwen te steken en meer dan welkom bij de ploatseleke iesboanvereniging. Ze zien t wel zitten om met te helpen om de boan ien goeie conditie te kriegen en koartjes en sukkeloademelk te verkopen.
t Waark begunt al ien november. Noadat de koartjes verkocht binnen, kommen de machines aan e beurt, die worden noakeken, deursmeerd en uutperbeert. Waarkt alles dan komt deel twee, dan moet de boan onder wotter zet worden. De pomp gijt aan en ien n poar doagen tied stijt et laand onder n mooie loag wotter en is t wachten op n goeie winter.
Die komt gelukkeg vlot. t Vrust dat et kroakt en Jitse en Gabe kommen drektst ien actie.
t Hokje wordt opend, de koartjes teveurschien hoald, de wisselcenten ien t bakje en t vuurke opstookt veur t opwarmen van e sukkeloademelk. Drekst op e eerste oavend is t al flink drok en beide mannen hemmen eer van heur waark. De winter zet deur en op zotterdagoavend moet de boan weer ien orde moakt worden. Dat gijt niet met zo’n dikke Zamboni die je op e tillevisie zien, nee, dat gijt met n gietertje, een bezem en n schep. Jitse let et wotter ien n scheur lopen en Gabe zörgt er veur dat et weer mooi vlak wordt. Dat gebeurt altied as de scheuvellopers al noar huus binnen, dan is t veur de volgende dag weer mooi. Jitse en Gabe binnen dik tevreden. Zo op e leste oavend van e week vienden de mannen dat ze wel n borreltje verdient hemmen en dus goan ze noar de kroeg van Gerrit.
t Is niet echt drok en Jitse en Gabe goan aan e toog zitten. Jenever is wat de mannen drinken willen en Gerrit zet twee glaskes del en tapt ze vol jenever. Dat valt goed ien n kold liggoam, de tweede is dan ok gauw ienschonken. Zoas bekend hoef je niet veul draank as je vanuut de kolle de warmte ienkommen, mor Jitse en Gabe hemmen dat niet deur. Op n bepoald moment ropt Gerrit ‘De leste ronde’ en Jitse viendt dat riekelek vroeg. ‘Kom’ zee der ‘doe mij mor n fles jenever, dan pakken we der thuus nog één’. De kastelein hoalt n fles op, een mooi papierke der om hinne en zet et veur hum del op e toog. Hij schenkt de leste borrel ien, as die leeg is, goan de mannen op huus aan (Foto: Beeldbank Groningen, PB Kramer, reclame Rijnbende’s jenever).
As ze bij de fietsen kommen, slagt Gabe met n grode boog zien bien over t zoadel. Zoas voaker ien zukke omstandegheden, zwiept et been wat te ver deur en Gabe kukelt aan e aander kaant van e fiets noar beneden. Ien zien val komt er tegen Jitse aan en sleurt hum met noar de grond. De woorden van Jitse zil ik niet herhoalen, mor ze klonken haard deur de nacht. Noa wat gegrom en gevloek stoan beide mannen weer overenne, de fietsen worden oppakt en Jitse controleert zien fietstas of de jenever der nog wel ien zit. Verdikkeme, nee, aandere fietstas dan? Wel verdorie, ok niet. ‘Mien jenever is vot, doe grode uulskuken’ foetert hij op Gabe. Even loater kroepen beide mannen op handen en knijen over t plein veur de kroeg, op zoek noar de jenever. Mor hoe ze ok zoeken, ze vienden de jenever niet (Foto: Zuiderdiep, Beeldbank Groningen, PB Bakker).
k Goa niet noar huus zunder jenever!’ zeit Jitse, ‘dan hoal ik wel n nije fles’. Beide mannen waggeln noar de deur van e kroeg en stommeln noar binnen. As ze bij de toog aankommen, stijt doar n fles jenever, papierke der nog om…
Eelke Solle
Mientje: ‘Van n helder borreltje, blief je niet altied helder!’
