De ongenode gast bij het Neil Young-festival in Aduard (Video)

Wat: Neil Young Festival
Wanneer: 16 mei
Waar: Hotel Aduard

 ADUARD – Als er één ding is dat de ongenode gast nooit overslaat, dan is het muziek. Muziek brengt mensen samen, zorgt voor herinneringen en laat emoties voelen die soms moeilijk onder woorden te brengen zijn. Toen de ongenode gast hoorde dat er in Aduard een speciaal Neil Young-festival werd georganiseerd, was de keuze snel gemaakt. Een festival vol kleine bands die nummers van Neil Young spelen, een gezellige sfeer en mensen die dezelfde liefde voor muziek delen. Dat klonk als een plek voor de Ongenode gast.

Laat in de ochtend vertrekt de ongenode gast richting Aduard. In de verte ziet ze het hotel waar het festival plaatsvindt al liggen. Rondom het gebouw staan auto’s geparkeerd en lopen mensen met vrolijke gezichten richting de ingang. Bij de ingang wordt ze aangesproken door een wegregelaar. “Hoi, goedemiddag! Kom je voor het festival?” vraagt hij vriendelijk. De ongenode gast knikt enthousiast. “Mooi zo,” zegt hij lachend. “We zitten hier helaas helemaal vol, dus je moet even aan de andere kant van de weg parkeren.”

Na het parkeren loopt de ongenode gast richting het hotel. Terwijl ze de weg oversteekt, hoort ze in de verte al muziek uit de zalen komen. Eenmaal binnen wordt ze hartelijk ontvangen bij de balie. “Welkom, wat leuk dat je er bent! Kom gerust even rondkijken,” zegt organisator Arnold Wegman met een brede glimlach. Hij drukt een paar consumptiemuntjes in haar hand. “Hier, daarmee kun je straks wat lekkers halen.”

Arnold neemt haar mee naar een groot bord waarop het tijdschema van de dag staat aangegeven. “We zijn gisteravond al begonnen,” vertelt Arnold trots. “Zo meteen moet ik de volgende artiesten aankondigen, maar ik kom straks nog even bij je langs.” Door grote houten deuren loopt de ongenode gast de eerste zaal binnen. Daar staat een klein bandje op het podium dat een rustige versie van een bekend Neil Young-nummer speelt. De sfeer in de zaal voelt meteen bijzonder. Mensen zitten aandachtig te luisteren, sommigen met hun ogen dicht, anderen zachtjes meezingend. Hier en daar ziet ze lachende gezichten en mensen die zichtbaar genieten van de muziek.

De ongenode gast merkt dat ook zij langzaam wordt meegezogen in de warme sfeer. De liefde voor muziek lijkt hier genoeg om een band te vormen. Na een paar nummers stopt de band met spelen en verschijnt Arnold opnieuw op het podium. “We gaan zo met elkaar naar de andere zaal,” zegt hij rustig in de microfoon. “Daar nemen we even een moment voor iemand die ons heel dierbaar was.”

Langzaam loopt het publiek naar de andere zaal. De vrolijke sfeer maakt plaats voor rust en aandacht. Iedereen zoekt stil een plek bij het podium. “Graag jullie aandacht,” klinkt het door de zaal. “Vandaag herdenken we Lian Spaninks, die twee jaar geleden is overleden. De artsen gaven haar destijds nog maar twee maanden, maar uiteindelijk heeft ze nog anderhalf jaar doorgevochten.” De woorden maken indruk op de aanwezigen. Vervolgens krijgt de vriend van Lian het woord. Met emotie in zijn stem vertelt hij hoeveel het betekent dat er zoveel mensen aanwezig zijn. “We konden haar niet beter maken,” zegt hij zichtbaar geraakt, “maar in ons hart blijft ze altijd bij ons.”

Na zijn speech volgt een minuut stilte. In de zaal hoor je alleen het zachte gezoem van de boxen. Niemand zegt iets. Het moment voelt zwaar, maar tegelijkertijd ook warm en verbonden. Na de stilte klinkt ineens de bekende intro van Cinnamon Girl, het favoriete nummer van Lian. Voorzichtig beginnen mensen mee te bewegen op de muziek. 

Wanneer het lied eindigt, verschijnt Arnold opnieuw op het podium. De glimlach keert langzaam terug op de gezichten van het publiek. “En dan is het nu tijd voor de volgende band,” roept hij enthousiast. “Helemaal vanuit Duitsland: Crazy Young Horse!” Het publiek reageert direct enthousiast met applaus. Binnen enkele minuten verandert de zaal weer in een plek vol muziek, vrolijkheid en energie. Mensen halen drankjes, praten met elkaar en genieten zichtbaar van het optreden.

Tussen het publiek raakt de ongenode gast aan de praat met Willeke, een trouwe bezoeker van het festival. “Dit is inmiddels alweer het derde jaar dat ik hier kom,” vertelt Willeke glimlachend. “Het voelt hier altijd zo warm. Iedereen is gemoedelijk en mensen letten echt op elkaar. Dat maakt dit festival zo bijzonder.” Met een grote glimlach neemt de ongenode gast weer plaats in de zaal. In haar hand houdt ze een warme cappuccino vast terwijl op het podium opnieuw een band begint te spelen. Om haar heen ziet ze mensen genieten, lachen en meezingen. Op dat moment beseft de ongenode gast dat dit festival om meer draait dan alleen muziek. Het gaat om verbinding, herinneringen, saamhorigheid en liefde voor elkaar. In Aduard hangt deze dag niet alleen de muziek van Neil Young in de lucht, maar vooral ook warmte en vreugde.