De Ongenode Gast was op bezoek bij het Meerdaagse toernooi in Doezum
DOEZUM - Van woensdag 28 tot en met zaterdag 31 mei organiseerde volleybalvereniging DOVO/Hujades voor de 46e keer het Meerdaags Jeugdtoernooi (MJT) Doezum. Vijftig volleybalteams uit alle windstreken van Nederland gingen de strijd aan om de titel ‘MJT-kampioen 2025’ in de categorieën jongens B en meisjes B (t/m 16 jaar), jongens A en meisjes A (t/m 18 jaar) en jongens Top en meisjes Top (t/m 21 jaar). Sporthal De Leegens in Doezum was het toneel voor de fanatieke jongens en meiden die er alles aan deden om zoveel mogelijk punten te halen. Ook in Marum werden er een aantal wedstrijden gespeeld. De ruim 500 deelnemers en begeleiding zullen gedurende het MJT in tenten overnachten op de ‘MJT-camping’ die wederom zal verrijzen op de zonneweide van zwembad ‘De Woldzoom’. Op de parkeerplaats van de sporthal in Doezum staat de grootste tent opgebouwd: overdag wordt hier ontbijt, lunch en avondeten verzorgd, ‘s avonds kunnen de MJT-deelnemers er terecht voor muziek en een drankje. De Ongenode Gast ging een dag voor de finale langs. Niet om een balletje te slaan, maar om de sfeer te proeven rondom het grote toernooi.
Als de Ongenode Gast het terrein van de sporthal oprijdt, is het al een komen en gaan van volleyballers, coaches, fanatieke ouders en andere belangstellenden. Het veld naast de sporthal is compleet gevuld met tenten waar de spelers en speelsters overnachten. Want zeg nou eerlijk: Wie wil er na een feestje in de naastgelegen feesttent nu niet gelijk het bed inrollen? Grote tenten, kleine tenten, opgooitenten: het is een heuse camping dat de Ongenode Gast doet denken aan zijn vroegere vakanties op Terschelling. Maar in tegenstelling tot het eiland staat in Doezum alles in het teken van sport. De muziek uit de feesttent galmt over het gehele terrein en zorgt voor een prettige en gezellige sfeer. Buiten zitten teamleden met een drankje de afgelopen wedstrijden te evalueren. Wat ging er goed en hoe kunnen we dit vasthouden?
Bij het binnenlopen van de sporthal hoor je het geluid van het juichende publiek. Op de tribunes zitten er zo’n vijftig mensen vol spanning toe te kijken. Er worden drie wedstrijden tegelijkertijd gespeeld. Om de haverklap wordt er een punt gescoord en de bal gaat in hoog tempo over het net. De organisatie is druk bezig met het regelen van het schema, want het is een grote logistieke opgave met vijftig teams. Femke Rubing is één van hen en blikt tevreden terug op de eerste dagen. ‘De sfeer is goed en we zijn blij om te zien dat iedereen het zo naar zijn of haar zin heeft’, lacht ze. ‘Voor veel spelers gaat het ook om het opdoen van een stukje ervaring tijdens zo’n groot toernooi, maar het belangrijkste is dat iedereen geniet van de sport en van elkaar.’
Ook Tanja Maring zit in de commissie van het toernooi en is druk bezig met aansturen. ‘Het is geweldig om te zien dat teams uit alle windstreken hier samenkomen om er een mooi toernooi van te maken. Hier ben ik vroeger zelf ook begonnen, dus ik weet hoe het is om hier als speelster te staan. En het leuke is dat sommige spelers die hier nu staan ook wel eens doorstromen naar de top van het volleybal op latere leeftijd.’ De Ongenode Gast loopt richting de kantine om wat coaches te spreken van de teams.
Op de gang staan coaches Daphne en Amber van Meisjes B Dinto. Zelf hebben ze hier vroeger ook gespeeld, maar ze vinden het nu belangrijk om hun team wat ervaring mee te geven. ‘We hebben het erg naar ons zin. Het zijn lange en intensieve dagen voor het team, maar ze doen hun uiterste best.’ Ook de feestjes in de feesttent vallen bij de meesten in de smaak. ‘Ja, daar genieten we zeker van. Toch zijn er ook meiden die na een lange dag lekker vroeg naar de camping gaan om de volgende dag uitgerust aan de nieuwe wedstrijden te beginnen.’
Dat het toernooi over provinciegrenzen gaat, blijkt wel als buiten op het veldje bij de camping een groep met Utrechtse volleyballers staat te portretteren. Een groepsfoto ter herinnering aan de leuke tijd. Trots lopen Niels, Jarnick en Gijs richting de kantine om een drankje te drinken. ‘We hebben ons best gedaan en hopen op het beste.’ De avond is dan nog jong en ze sluiten dan ook aan bij de festiviteiten in de tent. Daar genieten de jongeren van een van de laatste avonden van het toernooi. De organisatie kijkt met een tevreden blik terug op een succesvol toernooi.
