Wie het kleine niet eert...

Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd. Zo’n wijsheid die ik onze dames graag meegeef. Om heel eerlijk te zijn, verkondig ik vaak tegen manlief heel iets anders. Want zelf val ik (nog) niet in de categorie ‘gat in de hand’, maar mag ik wel graag van het leven genieten, waardoor ik geregeld manlief zeg dat wij in elk geval nooit miljonair zullen worden. Van de dames heb ik ook een redelijk mateloos beeld. Vooral de jongste twee - meestal gedreven door een eindeloze competitie tussen beide - kunnen lastig maat houden in hun activiteiten. Op geldvlak blijkt dit echter een goede uitwerking te hebben. Het is eerder een strijd wie het meeste geld in de spaarpot heeft, dan wie het meeste ervan uitgeeft. Toen ze in de vakantie vol trots hun gespaarde geld in de speelgoedwinkel mochten stukslaan, besloten beide uiteindelijk niet alles uit te geven en een deel te bewaren voor een groter doel. De verzamelde gezichtsmaskers werden terug in het schap gelegd, want ‘die kan ik maar één keer op doen en dan is mijn geld wel op’, aldus onze middelste. Onze jongste besloot dat het meeste speelgoed leuk is om even te hebben, maar dat ze er niet lang mee gaat spelen en stopte ook een groot deel van haar centen thuis weer terug in de pot. Oudste dochterlief besteedde afgelopen jaar veel van haar geld aan een hobbyhorse. U weet wel, een stokpaard, maar dan een luxe (en naar mijn idee te dure) versie hiervan. Dat ze hier na een krap halfjaar al zat van was, was een dure les voor haar. Zelf ziet deze onderneemster in de dop het anders; ze probeert alles nu voor een goede prijs tweedehands weer te verkopen. Geld, daar zijn ze dus allemaal gek op bij ons thuis. De vreugde was dan ook groot bij onze jongste toen ze afgelopen week een geldmunt op de parkeerplaats zag. Ze had al geen zin om haar zus weg te brengen naar sport, dus dat dit verplichte rondje zo lucratief uitpakte, stemde haar tevree. Sterker nog, ze besloot nog even rustig de rest van de parkeerplaats - we hebben het hier over zeker 100 parkeervakken - aan een verdere inspectie te onderwerpen. Aangezien het vrijdagavond half zes was, was ik wel aardig klaar met de week. Met duidelijke woorden sommeerde ik haar de auto weer in. Daar keek ik eens kritisch naar het gevonden muntje. Veel zichtbaar was er niet, maar het leek niet meer dan 5 cent te zijn. Driftig poetsend ontdekte mevrouw een 2. Helaas. Zelf bleef ze in haar nopjes: gratis geld. ‘Dit ga ik maandag in de kring vertellen’, besloot ze naast me. Nu maar hopen dat dit ‘geëerde kleine’ ook gevolgd word door iets groters.