Maria’s Mooie Mensen 669 – 9 december 2025
Voor een verhaal in onze Blos! magazine stapte ik een leeg theater in. En opeens jeukten daar de oude jeugddromen om op het podium te staan als zangeres. Want ik heb dan wel geen enkel talent om te zingen, vroeger droomde ik er wel van om door te breken voor het grote publiek. Uren dansde ik met een nepmicrofoon voor de spiegel op de muziek van Madonna. Ook Gloria Estefan en Mariah Carey behoorden tot mijn favorieten. Playback wisselde ik zelfs in voor echte microfoons toen ik één lange zomer uren met een vriendinnetje op de karaoke set liedjes meezong. Met een ander vriendinnetje teisterde ik vakantiegangers vanaf ons balkon. Elk één dopje van de discman in het oor en meeblèren met de Greatest Hits van Mariah. En maar galmen en galmen. Terug naar dat lege theater. Daar zag ik het even weer helemaal voor me. Ik zag het dampende publiek al voor me opstaan na een urenlange performance. ‘We want more, we want more’. Duidelijk een dagdroom, want ‘more’ wil niemand van mijn zangkunsten. Daar zijn mijn dochters altijd pijnlijk duidelijk over. Eerlijk zijn ze ook over hun favoriete tijd van het jaar. Want die Kerstdagen die zijn zo gezellig. We zijn allemaal zomerliefhebbers in hart en nieren, maar voor het einde van het jaar gaat ons hart ook sneller kloppen. En dus stortten wij ons afgelopen weekend eerder dan ooit in het optuigen van de boom. Wachtten we andere jaren trouw op de verjaardag van oudste dochterlief (vandaag wordt ze 12 jaar!); dit weekend besloten we dat die boom echt het huis in moest. En dat is bij ons in een twintig minuten bekeken; drie kratten vol worden er van zolder gehaald waarna we zonder enig plan de boom vooral vol hangen. De lampjes zijn voor manlief om te voorkomen dat de dames en ik oneindig in de knoop komen; de slingers zijn aan mij, omdat die alles zo heerlijk kunnen verbloemen. Dus die hang ik tactisch als laatste op. Verder hangt er een mix veel kerstfiguren en hysterische ballen door elkaar in een zo groot mogelijke boom. Aangezien we een hele grote uilenliefhebber in huis hebben, prijkt in de top een trio van deze vogels op elkaar gestapeld. Een lading kleine discoballen geeft een beetje extra flair aan de boom. En doet me dan stiekem weer even denken aan die oude jeugddroom. Het volume ging net als vroeger op dat balkon, nog even een tandje hoger. Ik leerde in de voorbereidingen voor het nieuwste nummer van Blos! magazine dat iedereen Kerst op zijn eigen manier viert. Zo vonden we een jarige die worstelt met het combineren van de feestdag en haar verjaardag, maar hoorde ik ook van een uitvaartondernemer dat de mensen die net iemand verloren hebben, vaak vooral geconfronteerd worden met hun gemis. Het deed me beseffen dat het allemaal niet zo belangrijk is, behalve dan het samenzijn met de mensen van wie je houdt. Genieten van elkaars aanwezigheid, de warmte en het lekkers. En voldoet dat allemaal niet, zat dan gewoon de muziek aan en zing hard mee. Ik heb nog wel een leuke tip voor je: Mariah Carey heeft een scala aan kerstnummers die daar heel geschikt voor zijn.
