Survivalproof

Als moeder ben ik van het type ‘survivalproof’. Daarmee bedoel ik zeker niet dat ik er gek op ben om door de modder te lopen en mijn kinderen non-stop de natuur in te slepen. Kinderen moeten vies worden, ja helemaal mee eens, maar wie moet het allemaal weer schoon zien te krijgen? Maar goed, terug naar ‘survivalproof’, daar komt vooral de perfectionist in mij boven die zelden slecht voorbereid de deur uit gaat. Dit heeft ergens ook alles te maken met mijn dames die zodra het warm is ‘dorst’ roepen en zodra het koud is vragen waar toch hun handschoenen, muts en sjaal slingeren. Survivalproof betekent vooruit kijken, wat erg handig was toen de tweelingdames nog klein waren. Immers was er altijd het risico op niet één maar twee kinderen die op het laatste moment nog in een poepluier blijken te zitten of de complete outfit onder knoeien. Het ruim op tijd klaar zijn heb ik nu het risico op poepluiers geweken is, inmiddels wel wat uit mijn modus geëlimineerd, al zijn mijn kinderen nog wel elke ochtend als één van de eersten op school. ‘Kijk, die kinderen hebben ook een moeder met een eigen bedrijf’, zeg ik dan altijd vergoelijkend als de dames steen en been klagen en weigeren zo vroeg al het schoolplein op te gaan. Maar terug naar ‘survivalproof’. Dat is best lastig als je kind opeens naar de middelbare school gaat. Want de perfectionist in mij wil haar inpakken tegen alle weersomstandigheden en beschermen tegen alles wat er maar mis kan gaan onderweg – en dat is nogal wat – maar dat is natuurlijk niet cool. Dat besef ik me ook wel. Gelukkig is ze zelf redelijk chill en verkiest ze ook liever haar regenpak boven een nat pak. Cool of niet, droog is ook wat waard. Maar zo’n regenpak, daar begint het dan weer met mijn survivalmodus. Want vroeger kocht je zo’n simpel exemplaar bij de plaatselijke sportwinkel, maar daar ben ik niet toe in staat. Ik verlies me dan in alle varianten die er zijn, verdiep me in waterdoorlatendheid en kom uiteindelijk uit op een regenbroek die zo met magnetische zijkanten open en dicht kan. Werkt geweldig, al moest mijn dochter nog wel ontdekken hoe en had ze dit veel te dure ding de eerste keer compleet verkeerd aan – en kreeg ze hem niet meer uit. Dat het ‘dummyproof’ was met kleurtjes zelfs, zag manlief uiteraard in één oogopslag nadat dochterlief en ik al tien minuten bezig waren om haar en de broek te redden. Onlangs had ze een schaatsdag van school en dan moet ik ook echt op mijn handen zitten om niet alles wat ‘handig’ is in die tas te laden. Ze ging zonder uitgeschreven busschema, zonder thermosfles met warme thee, zonder thermokleding en zonder extra paar sokken. Ik wist wel een skibroek en extra dikke handschoenen in die tas te sluizen. En zoals dat gaat: het ging goed. Ze schaatste zelfs zonder jas – zag ik later op foto’s en dat vind ik altijd zó koud – en stapte uiteraard in de verkeerde bus. Maar ze kwam gewoon weer thuis al was het wel vol verhalen. En een extra stukje levenservaring.