Welkom Sinterklaasje

Hoewel ze inmiddels ruim de leeftijd van het ‘volle geloof’ in de Goedheiligman voorbij zijn, zijn onze dochters alweer even in de ban van 5 december. Want voor cadeautjes is niemand ongevoelig, zelfs de puber niet. Al zeker 6 weken geleden hebben ze alle drie alvast een lijst met cadeautjes opgesteld. Die vervolgens nog drie keer aangepast is en vooral aangevuld is. Oudste dochterlief zette alles om in een digitale variant die ze via de app met mij deelt. Ook zette ze deze op volgorde van ‘meest gewenst’. Ik vermoed dat als ik de hele lijst afga, ik failliet ga. Dus de Iphone 17 en een verzorgpony hebben we al bij voorbaat weggestreept. Desondanks blijft er genoeg te kiezen over. De jongste twee blijven hangen in voornamelijk rommel, dus hun lijstje gooi ik meestal bij voorbaat aan de kant. Zo langzaamaan bereid ik ze voor op enige verrassingen tussen de cadeaus. ‘Jullie vinden het vast niet erg dat ik zelf ook wat leuks verzin’, waarna ik een gouwe ouwe opdiep en ‘de verrassing blijft de allermooiste prijs’ galm. Voor de liefhebber: uit de tune van de Surpriseshow. Zaten wij vroeger aan de buis gekluisterd voor Hennie Huisman; onze dames zitten elke avond klaar voor het Sinterklaasjournaal. Ook de puber is hier enthousiast bij aanwezig en was de eerste om een ‘nootpakket’ te bestellen. ‘Ik ben reuze benieuwd wat hierin zit’, aldus de elfjarige die iedereen die vraagt hoe oud ze is steevast ‘twaalf’ meldt. Kunnen we alvast wennen. Wennen moet onze dames ook wel aan het langzaamaan iets minder uitbundig vieren van de aankomst van Sint en zijn Pieten. Het schoen zetten ging tot nu toe aan hun neus voorbij, aangezien ik simpelweg geen tijd heb gehad iets te kopen om erin te stoppen. Helemaal zonder willen ze nog niet, dus ik vrees dat ik aankomend weekend toch weer op zaterdagavond laat naar beneden sluip met de cadeautjes voor de zekerheid onder mijn badjas verstopt. De Sint intocht laten wij ook al wat jaren links leggen, maar afgelopen weekend besloten we toch heen te gaan om dit te verslaan voor de Krant. De dames waren in hun nopjes – gratis pepernoten – en kregen van mij een extra taakje: videobeelden maken. Zonder pietenmutsen, maar even enthousiast als die paar jaren terug stonden ze vooraan toen de Goedheiligman eraan kwam. Slechts vier keer was ik het hele spul kwijt tijdens de intocht. Een laatste poging om iedereen weer bij elkaar te krijgen eindigde op de enige plek die direct in me opkwam: bij de paardjes. En inderdaad, daar stonden ze vooraan: drie dames en manlief. De één een muts en mond vol pepernoten, de andere gefascineerd door de paardjes, de derde in gesprek met één van de Pieten. Manlief leerde de dames hoe ze goede beelden moesten maken met een telefoon en gezamenlijk zwaaiden we Sinterklaas uit. Alle kleine kinderen gingen erachteraan, onze grote dames doken de auto weer in. Niet nadat ze nog even uit raasden op de speeltoestellen overigens. Hopelijk worden ze nog lang niet ‘echt’ groot.