Allemaal aan het lezen
Als het gaat over lezen, dan hoort een krant erbij. Zelf ben ik letterlijk opgevoed met lezen, schrijven en letters. Met een opa die al kranten maakte en ouders die dat vak ook uitoefenden, draaide er altijd veel in mijn leven om taal. Ik was nog maar een jaar of 8 toen ik al een eigen tekstverwerker – zo noemden we zo’n computer toen waar je echt alleen nog maar tekst op kon verwerken – op mijn kamer had. Toen ik jonger was, mocht ik graag achter de typemachine zitten. Boeken werden verslonden bij de vleet, maar we hadden toen natuurlijk ook nog geen i-pad of spelcomputer. De liefde voor lezen zit eigenlijk vrij diep, al raakte ik die even kwijt toen het leven te druk werd. Werk, jonge kinderen, een huishouden; zoveel te doen toen de dames nog jonger waren. Ik gunde mezelf de rust niet om even te gaan zitten om iets te lezen. Maar na een jaar of drie waarin álles om die dames draaide – dat is nou eenmaal ook wel wat het is als je een tweeling krijgt en nog een peuter hebt rondlopen – benutte ik de lucht die er kwam om toch weer te gaan lezen. Een krantje op zaterdag of zondag; dáár begon het mee. Maar omdat ik met die dames veel in de bibliotheek kwam, begon het ook te jeuken weer eens een boek te pakken. Het tempo is wel een stuk lager dan in mijn jonge jaren. De honger blijkt even groot. Daardoor is de stapel ‘te lezen’ op mijn nachtkastje immer groter dan de tijd om te lezen. Laten we maar zo zeggen dat ik altijd een boek heb om naar uit te kijken. Terwijl oudste dochterlief ook van het verslinden is, blijken haar zusjes minder makkelijk aan het lezen te krijgen. Dwingen schijnt niet de manier te zijn, al zou ik ze graag forceren te ervaren hoe gezond het is je even mee te laten voeren door je fantasie, je te verliezen in een verhaal wat je maar niet weg kan leggen en te voelen hoe je kan ontspannen zonder drukke prikkels. Dus helemaal accepteren dat ze niet vaak in een boek duiken, doe ik ook nog niet. Onlangs hoorde ik dat er geen land in Europa is waar kinderen zo’n hekel hebben aan lezen als in Nederland. Schrikbarend toch? Die kinderen, zijn ook mijn lezers van later. En als zij niet met plezier gaan lezen, hoe ga ik ze dan kunnen informeren over alles wat er speelt in hun eigen leefomgeving? Dus een beetje dwang is misschien ook wel op zijn plek als het hierover gaat. Een mooi begin is het meedoen aan Heel Noordenveld Leest van 1 tot en met 5 juni. En omdat een krant erbij hoort als het over lezen gaat, heb ik ervoor gezorgd dat er in de editie van 2 juni extra veel te lezen valt. Ook leuk voor de lezers buiten Noordenveld. Want om elke dag even te lezen, heb je geen leesalarm nodig. Je moet het jezelf alleen nog gunnen, zover ben ik al wel. Ik werd stiekem al zo enthousiast van het werk van Patricia Snel dat ik haar boek hoog op mijn leeslijst heb gezet. Weer eentje op die stapel erbij.
