Oranje88
Ien dizze tied is n groot deel van Nederland ien e ban van t Europees kampioenschap Voetbal. Ik realiseer mij dat er nou minsen binnen die stoppen met lezen, want die hemmen natuurlek hielendal niks met voetbal. Veur die minsen is dizze tied n ramp. MOR! Ik ben niet één van die profeten die et allemoal wel even vertellen zel. Die Ronald Koeman verbetert omdat er viendt dat hij domme dingen dut. Nee, zo zit ik niet ien mekoar. Ik realiseer mij noamelek dat as ik et beter wieten zol, dan zol ik zulf wel bondscoach wezen. Want goan veur t beste en t hoogste, doar hol ik van.
Ik wil t hemmen over één van e eerdere EK’s, noamelek die van 1988. En dan ok gien analyse of zo, nee, gewoon over een persoonleke belevenis. Veurop gesteld, ik had gien donder verstand van voetbal. Òf en toe keek ik er wel noar, veural as t argens om ging, mor verstand van t spel had ik niet. k Heb zulf ok nooit voetbald, ik hol niet zo van sporten woar der liggoamelek contact met de tegenstander wezen kin. Ik wiet zeker dat ik elke wedstried minstens drie gele koarten kriegen zol, (of kin dat niet). As ze mij aan mien shirt hangen zollen dan kregen ze geliek één vlak veur de hasses.
Elkeneen wiet nog wel dat Nederland ien 1988 de finale van Rusland won, met die machtege goal van Van Basten. Met generaal Rinus Michels aan t roer, fantastisch! Van hum komt de uutsproak: “Voetbal is oorlog”. Dus ien die finale hadden we oorlog met Rusland. Ien dizze tied is dat n zwoar beloaden uutsproak. Want op dat vlak kinnen we ons hart wel vastholden.
Bij één van die wedstrieden tiedens et EK toernooi van ‘88 was ik er bij. Dat is één van e mooiste doagen uut mien leven worden. Met de Handelsvereneging uut Tolbert gingen we noar de wedstried Nederland-Ierland. Nederland most die wedstried winnen om deur te goan en dan doarnoa tegen Duutsland te speulen ien e halve finales. Super belangrieke wedstried dus. Die veur mij zo belangrieke dag was achtien juni 1988. We gingen met achtien man uut Tolbert noar de wedstried ien Gelsenkirchen. Der was n bus van Dalstra ienhuurd, een specioale bus, met achterien n rondzit. We zollen om acht uur smörgens vertrekken bie de Postwoagen (Foto: Beeldbank Groningen, Postwagen 1912), dat werd, met et Tolberter ketierke, half negen. De chauffeur hiette Jelle, deur ons ien e loop van e dag omdeupt tot Snelle Jelle, omdat er toen we bie de Duutse grins ien e file kwammen, al hiel snel n alternatieve route vonden had zodat we gewoon deurrieden konden. De bus had n koffieautomoat, mor doar werd noa negen uur gien gebruuk meer van moakt. Der was n kratje bier aan boord en van e Postwoagen hadden we twee grote schoalen met salades metkregen, toen we bie de grins wadden was alles op. Dus stoppen ien Zevenaar en doar nije veurroad bier iensloagen.
Ien t stadion mochten we gelukkeg gien alcohol hemmen, dus doar stonden we dreug. De wedstried verliep stroef. De Ieren hadden de bus veur de goal parkeerd, dus Oranje kwam der mor niet deurhin. Tot vief menuten veurtied, toen gaf Koeman de assist en kopte Wim Kieft der n frommelgoal ien. Oranje won de wedstried. En wij trokken de stad ien. Lol moaken met de Duutsers, want de volgende wedstried kwammen zij tegenover Oranje te stoan. Soamen met die Duutsers hemmen we der n hiel groots feest van moakt. Lachen, bier drinken en veurspellings doen. Ien e stad zag je de mooiste dingen, n Nederlands volkswoagenbuske met allemoal blote konten veur de roamen, et gaf allemoal gien donder, et was feest!
De terugweg ging over Zwolle, woar we n Chinees restaurant overvallen hemmen, we mosten toch ok wat eten. De minsen die doar bie keerslicht zatten te eten binnen mor gauw vertrokken, Tolbert was nét even te dominant. De Chinees het n topomzet draaid. Loat ien e nacht kwammen we weer ien Tolbert aan en hemmen we ien e Postwoagen nog n òfzakkertje nommen.
1988, EK, Duutsland, Koeman, kampioen. De ingrediënten binnen aanwezeg. En wat ok belangriek is: Ik ben bereid om er n poar op te nimmen. Loat we t hopen.
Piet de Vries
