Ik Proat Plat: Teke Bakermat
Lang leden woonde der ien e Westerhörn een man genoamd Teke Bakermat.
De Westerhörn is n streek tussen Lutjegast en Gruupskerk. Hedentendoage is t n lang smal wegje. Noa de hoge brug bij Eiberburen rechtsòf en komt dan uut op e Friesestroatweg vlak veur Griepkerk. De weg is nogal bochteg en het n brugje ”Sappentil” over t Visvlieterdiep.
Et spoor van Butenpost noar Gruupskerk kruust ok de Westerhörnerweg.
Ien e tied van Teke Bakermat was dat er allemoal nog niet, toen was t woarschienlek gewoon n zandpad. Teke was vlasbouwer, mor verbouwde ok eerappels op zien laand ien e Westerhörn.
Op n dag zigt er wat vremds tussen t eerappelloof. t Is n ruug monster met lange hoarege oren en grode ogen. Veur n hoas i-der veuls te groot. Teke is nogal bijgeleuveg en denkt dat et de duvel is. Hij vlugt et laand uut en aan e eerste de beste die der tegenkomt dut er zien verhoal. Hij dut dat zo geloofwoardeg en met emotie dat mensen der ok van overtuugd binnen dat de duvel tussen t eerappelloof zit.
Teke lopt zo hard a-der kin noar Gruupskerk, woar net de gemeenteroad zit te vergoadern. Hij störmt noar binnen en dut nog emotioneler zien verhoal over de duvel die tussen zien eerappelloof zit en t hoarege monster wordt aal groder. Zoas n goeie gemeenteroad betoamd moet er eerst over stemd worden of er n vervolging ploatsvienden kin. Men besloot met algemene stemmen om tot n veldtocht over te goan, is vanzelf ok veul spannender dan zo’n vergoadering. Veldwachter Jannes Klok werd deur de burgermeester aanwezen as n soort veldmaarschalk.
Bij de kroeg melden zich n poar vrijwilligers, ze moeten zich eerst wel even goed moed ien drinken. Doarnoa wer-der òfscheid nommen van vrouw en kiender, want stel je veur dat ze nooit weerom kommen zollen. Bakker de Poel nemt veur de wissegheid zien geweer met en zo marcheren ze et dörp uut. Onderwegens kommen ze bij de meulen laans en doar hemmen zich al n poar angstege mannen verzoamelt, die van grode hoogte de veldtocht volgen willen. Belastingambtenoar De Vries het n verrekieker en kin zo t groepke mannen volgen dat richting de Westerhörn gijt. Mor De Vries het meer verstand van belasting dan van n verrekieker. Ieneens zigt er n hiel groot veulkoppeg monster op hum òfkommen. Van angst let er de verrekieker vallen en dat was niet alles, hij deed et ok nog ien zien broek. Och Heere Heere stoamelen de andere mannen. As ze weer wat rusteg binnen en weer kieken duren, zien ze met t blode oog dat et veulkoppege monster wat De Vries zien het, gewoon et kerktorentje van Visvliet is.
De veldwachter en de dappere kroeglopers wadden ondertussen op de plek des onheils aankommen. Ze marcheren niet meer, mor voetje veur voetje schoeven ze gebukt dichterbij. Ze holden mekoar stief vast en trillen as rusken. Strak kieken ze veuruut noar t plak woar de hoarege duvel zitten moet. Ieneenent zien ze vlak veur heur wat bewegen. Bakker De Poel richt vot zien geweer en wil schieten, mor veldwachter Klok commandeert om niet te schieten. Ze slupen nog wat dichterbij en heuren vremde geluden en veul geritsel. Bakker De Poel bedenkt hum niet en wil weer schieten, mor de veldwachter is ter niet met eens, hij gript de loop van t geweer en drukt et omhoog. Deur die plotselinge beweging schrikt et monster en gijt er as n hoas vandeur.
De mannen stoan de hoas noa te kieken totdat veldwachter Klok et commando geft rechts omkeert ! Parmanteg marcheren ze richting Gruupskerk. De mannen uut e meulen stoan ze al op te wachten. Belastingambtenoar De Vries met n grode kring ien zien broek, moakt dat er thuus komt. Verder stoan alle Gruupskerkers veur t gemeentehuus te wachten om te heuren hoe ze de duvel votjoagd hemmen.
Op t kampke veur t gemeentehuus wordt de groep ontbonden en maggen de dappere strieders noar huus. Overal vertellen ze dat ze de duvel ien e gedoante van n hoas votjoagd hemmen. Gruupskerk en de Westerhörn binnen weer veileg en Teke Bakermat kin weer rusteg noar zien eerappellaand.
Leneke Struiksma
Mientje: ‘Hij kikt as n hoas toe de koplampen ien’
