Piet de Vries schrijft Kerstverhoal over heimwee

WESTERKWARTIER – Hoewel hij elke ochtend wakker wordt in Nieuw-Roden, heeft hij uitzicht op het mooie Westerkwartier. Daar waar zijn hart en ziel ligt. Tolbert was ‘zien stee’, maar door het zoeken naar een nieuwe woning eindigde hij met zijn vrouw in Nieuw-Roden. Gelukkig zo dicht bij de Groningse grens, dat de mensen in zijn naaste omgeving prima plat praten. Piet kent een bevlogen leven, waarbij het schrijven en toneelspelen altijd als een rode draad door zijn leven liepen.

‘Ik speul al meer dan dertig joar bie Rederijkerskamer Vredewold ien Tolbert. Ik bin doar met vergroeid, ien dat dörp ligt mien hart en mien ziel. Met een Nederlandssprekende vrouw thuus, wordt t dialect om mie toe minder. Gelukkig is e toal ruumschoots vertegenwoordigd ien mien hobby’s.’ De 74-jarige Nij-Roner is altijd ondernemer geweest. Tijd voor schrijven had hij nauwelijks. Totdat hij met pensioen ging. Hij schrijft verhalen, toneelteksten en begon met regisseren. Piet sloot zich aan bij Mien Westerkwartier en sindsdien is het Westerkwartiers niet meer uit zijn leven weg te denken. ‘As we speulen met Mien Westerkwartier, dan bist op n heul andere manier met e toal bezig dan met schrieven.’ De verhalen van Piet zijn regelmatig te vinden in de rubriek ‘Ik Proat Plat’. Om het dialectschrijven goed onder de knie te krijgen, nam hij een cursus. ‘Ik hol mie aan de richtlijnen zoas K. ter Loan ze bijveurbeeld uutschreef veur t Grunnings. De kunst van t schrieven is t wegloaten. t Is als t moaken van n schilderij.’ Piet kreeg de vraag van De Streekkrant om een kerstverhaal te schrijven. Hij klom gelijk in de pen, een verhaal zat al in zijn hoofd. ‘Een goed Kerstverhoal bevat dramatiek met n geluksmoment. De lezer moet zulf ok wat ien te vullen hebben. Een stel dat verlangend emigreert noar Tasmanië, mor doar beroerd weer weg komt. Terug noar huus. Terug noar Nederland.’ Het is de tweede keer dat hij een kerstverhaal weet af te leveren. Vorige week sprak hij hem in voor de podcast. Het dialect is volgens hem een groot goed, al is er de laatste tijd veel om te doen. ‘Mor het dialect verandert echt niet uut ons landschap. Met Mien Westerkwartier wordt er nou ok n plan opsteld om het Westerkwartiers ien t onderwies te bakken. Doar hebben we ok input van neudig van de universiteit. Mor hoe dat allemoal warkt wiet ik niet. Doar hol ik mie niet met bezig.’ Waar hij zich wel mee bezighoudt is het verleden. ‘Ik heb miezulf ok bezondigd. Ik heb best spiet dat ik mien kiender niet opvoed heb met plat proaten. Dat mis ik sums. Ik proat wel eens Grunnings tegen mien kleindochter, mor dat viendt ze mor vremd.’ Drie jaar lang had Piet samen met Geert Zijlstra op RTV Noord een vast item, waarin hij in het Westerkwartiers zijn ei kwijt kon. ‘Mor nou de programmering op e kop goan is, stopt dat. Gelukkig kin we bie De Streekkrant ok plat proaten.’ Piet heeft voor de lezer nog een kerstwens. ‘Loaten we alsjeblieft opholden met mekoar ien n hoek te drukken of te hakketakken. Er kin niks nijs veurdroagen worden of we vienden er wat van. Wie betoalt dat? Woarom moet dit? Ok de sociale media, ze griepen alles aan. Dat gezeur altied. Respecteer dat n ander niet t zulfde denkt als dij. Dan komt t allemoal goed. Echt woar.’ De kerstdagen zullen voor hem en zijn vrouw rustig verlopen. ‘We binnen niet van de grode vreetpartijen. Eén woord is neudig met kerst: soamhorigheid. Doar holden we van en doar zellen wij onze kerstdoagen ok met deurkommen.’ De podcast is te beluisteren in onze ‘De Kranten’ app die te downloaden is via de App Store of Google Playstore.