Suzanne is eerste baby van 2024!

Afbeelding
Foto: Jan Medema
Cultuur

BRILTIL - De eerste baby in de streek liet in alle opzichten, lang op zich wachten. De redactie belde praktijk na praktijk, maar in het begin van de eerste week van deze frisse januarimaand bleef het stil. Net buiten het bezorggebied en over de Groningse grens in Kootstertille, kwam de geboortegolf dichterbij. Nog vóór het einde van week een werd op 5 januari om 21.01 Suzanne Mandersloot geboren in het Martini Ziekenhuis in Groningen. 

De eerste baby hield niet alleen de lezers in spanning, maar ook de kersverse ouders. Met 42 weken kwam Suzanne op vrijdag 5 januari gezond ter wereld. De 28-jarige Leonie Verleun woont samen met haar een jaar oudere vriend Stefan Mandersloot aan het Hoendiep Oostzijde, waar zij samen met de ouders van Leonie de boerderij runnen. Anderhalf jaar geleden kregen ze Eveliene. Inmiddels hebben haar ouders woonruimte kunnen vinden in het dorp en trekken Leonie en Stefan in de boerderijwoning. Naast het voeren en melken vervoert Stefan ook als zelfstandige geregeld levend vee als chauffeur. Het zijn intensieve dagen voor het gezinnetje, want de boerderij moet wel draaiende gehouden worden. ‘Maar het is fijn dat mijn familie praktisch om de hoek woont, er is hulp genoeg. Daarnaast helpt Marieke, van Kraamzorg De Drie Provinciën, ook heel goed mee’, vertelt Leonie. In de hoek van de woonkamer staat een wiegje. Die is al meer dan zestig jaar oud. Suzanne ligt met een mutsje op van Nijntje stilletjes te slapen. Een kachel verwarmt de ruimte. Er wordt cake met muisjes geserveerd en een bak verse koffie in een mok waar koeien om geschilderd staan. ‘Mijn oma heeft dit wiegje nog laten maken. Ook ik heb erin gelegen. Dat is best bijzonder.’ De zwangerschap verliep goed en tot de bevalling wist het stel niet wat het geslacht zou worden. Stefan: ‘Dat wisten we bij Eveliene ook niet. Zoiets moet ook een verrassing blijven. Ik zat er wel naast trouwens. Leonie had al verwacht dat het een meisje zou worden.’ Ze wonen prachtig langs het water, toch komen ze niet uit de provincie Groningen. Toen Leonie vier jaar was, verhuisde het gezin vanaf hun boerderij in Boskoop naar Briltil. ‘Mijn vader wilde graag uitbreiden met melkvee en dat was toen niet mogelijk in Zuid-Holland. Stefan woonde tot twee jaar geleden nog in Langbroek nabij Utrecht.’ Hoe toevallig is het dat de twee al drie provincies doorkruist hebben en de kraamhulp De Drie Provinciën heet.


Grote zus Eveliene helpt graag mee met het voeren van de koeien - Jan Medema

Hun passie voor de agrarische sector bracht ze samen door een online ontmoeting. Stefan: ‘Ik kwam steeds vaker helpen op de boerderij. Dat beviel goed. Toen ik hiernaar toe verhuisde hebben we plannen gemaakt om de boerderij stap voor stap over te nemen.’ Langbroek blijft altijd in het hart van de jonge boer. Suzanne is namelijk vernoemt naar zijn ouders. ‘Teuntje Helena Suzanne heet ze voluit. Mijn vader heet Teunis en mijn moeder haar tweede naam is Helena.’ Sinds vorige week zit ze op haar ideale gewicht. Eveliene wendt snel aan haar zusje. ‘Ik weet nog de eerste keer dat Suzanne moest huilen. Eveliene wist niet zo goed wat er gebeurde. Nu loopt ze af en toe naar het wiegje, kijkt over de rand en probeert haar zusje te aaien.’ Leonie was 22 december uitgerekend en toen een Kerstbaby en een Nieuwjaarsbaby uitbleef, kwam de bevalling alsnog als een verrassing. Stefan: ‘We zijn nooit bang geweest. Daar zijn we ook te nuchter voor denk ik. Eveliene kwam met 41 weken en 5 dagen, dus ook te laat.’ Het boerenleven bevalt de kinderen wel, merken de ouders. ‘Geregeld maken we een wandeling door de stal. Eveliene loopt altijd in haar overalletje en voert op haar manier de koeien. Ik herken het heel erg vanuit mijn jeugd. Tuurlijk, ze mogen worden en doen wat ze willen als ze ouder worden. Je hoopt toch dat ze affiniteit blijven houden met onze passie. Vroeger vond ik het altijd geweldig om de koeien op te jagen als ze naar buiten of binnen moesten en het voeren van de kalfjes deed ik graag. Dat gaan onze meiden ook fantastisch vinden, dat kan niet anders. Opgroeien op een boerderij heb ik altijd heel fijn gevonden.’ Liefde genoeg voor het gezin, want samen met de koeien zijn er nogal wat ‘dames’ om van te houden. Stefan: ‘Ik heb natuurlijk geen vaderschapsverlof. Dat werkt niet op een boerderij. Om vijf uur vanmiddag ga ik weer melken en hoop dan voor negen uur met alles klaar te zijn.’ Met meer dan honderdvijftig koeien en nogal wat jongvee vervelen zij zich niet. ‘Het is ook een voordeel dat je praktisch naast huis werkt. Je kunt altijd even snel kijken bij de meiden en zij bij mij. Ik mis in ieder geval niks van de opvoeding’, aldus de trotse vader. ‘Wie weet staan we later met zijn allen in de melkstal.’ 

Het gezin ontving cadeaus van verschillende ondernemers uit het Westerkwartier; DA Waalkens (Zuidhorn), Bakkerij Hamersma (Grootegast), Kinderopvang Vrolijk (Grijpskerk), Kinderopvang Renske’s Lutje Grut (Grootegast), Hema (Zuidhorn), Bloemenhuis Drint (Grijpskerk), Lisa Faber Bloemen (Surhuisterveen) en Muziekhuis DaCapo (Nietap).

Afbeelding
Afbeelding

UIT DE KRANT