Puur Natuur column nummer 200: de zwanenzang
‘Weet u wat een zwanenzang is? Even googelen en dan vind ik: het is een metafoor voor iemands allerlaatste creatie van een tijdperk. In dit geval het schrijven van columns voor de Streekkrant. Die zwanenzang komt van de mythe dat een zwaan vlak voor zijn dood het allermooiste lied zingt. Nu ben ik niet van plan om al dood te gaan, maar ik beschouw mijn laatste column in deze krant wel als mijn allerlaatste creatie voor de Streekkrant. Altijd over de natuur en soms ook een beetje over de cultuur. De eerste column schreef ik in september 2014 en ging over de natuur in het Westerkwartier. Het was de opmaat voor tweehonderd keer ervoor gaan zitten en denken over wat er nu weer op papier moet komen. Soms lukte het snel en soms was het een worsteling. Dat was steeds de uitdaging om zo om de vier tot zes weken een column te leveren. Mijn idee was steeds om naast de natuur ook een verbinding met de mensenwereld te maken. Mensen moeten zich soms aan dieren spiegelen of soms ook wel aan planten. Wat je in de natuur ziet, leeft ook in de grote mensenwereld. Lering hieruit trekken lukt bijna niet. De veredelde uitingen in de natuur kunnen door mensen vaak nauwelijks worden uitgevoerd. Er zijn mensen, die heel zwart-wit kunnen reageren. Dat geldt voor zowel de rechtse als de linkse kant van de samenleving. Het is goed de onderwerpen van alle kanten te bekijken. Dat heb ik steeds geprobeerd. O ja en soms met een ‘prikje’ uitdelen. Stof tot nadenken noemde ik dat. Na twaalf jaar vind ik het welletjes en vind ik het tijd voor iemand anders. Aan IVN de opdracht en de uitdaging om dit bij de leden uit te zetten. Hieronder geef ik jullie nog een prachtig gedicht van Paula Hagenaars mee.
Als je in het bos
kan genieten
van de zon
die danst met de bomen
je kunt luisteren
naar de vogels
die vrolijk zingen
in hun mooie tonen
je stil wordt
van verwondering
dan heeft de natuur
jouw hart zacht aangeraakt
Veel plezier in de natuur en geniet ervan!’
Herman Woltjer, IVN Westerkwartier e.o.
