Een middagje meezingen in het Bakkerscafé: ‘‘Ik had niet van mijzelf verwacht dat ik dit zo leuk zou vinden’
GRIJPSKERK - Onder een blauwe lucht en een stralend zonnetje reed de Ongenode Gast Grijpskerk binnen. Vanmiddag stond er weer een bijzondere activiteit op de planning, namelijk het ‘Meezingcafé’, dat in het Bakkerscafé van Bakkerij Jager werd georganiseerd. Hoewel het officieel om 14:30 uur zou beginnen, stond het zaaltje om 14:15 uur al aardig vol. ‘Dit is het moment nog voor koffie en thee’, lacht iemand. ‘Want als we straks beginnen met zingen, kan dat niet met een hete kop in je handen.’
Het Meezingcafé werd vorig jaar opgericht door de werkgroep ‘Eigenwaardig oud worden in Grijpskerk’, wat onderdeel uitmaakt van De Dorpsraad Grijpskerk. Het doel van de muzikale samenkomsten? ‘Genieten van het samen zingen, al zing je niet perfect.’ Zo hoopt de werkgroep gezelligheid en onderlinge verbondenheid te bevorderen onder dorpsgenoten. Hoewel het zingen nog niet eens is begonnen, lijkt dat doel al behaald te zijn. Met een kopje koffie of thee wordt er al flink gebabbeld door de zangers en zangeressen. Ook voor cake is gezorgd; het is en blijft een Bakkerscafé. Bij de deur staat werkgroeplid Joke Kraakman. ‘Dit is alweer de vierde keer dat we dit organiseren’, vertelt ze. ‘We doen ons best om het zo laagdrempelig mogelijke te houden. Dus mensen mogen komen, of niet.’ Annie Pettinga is één van de zangeressen vandaag. ‘Ik kom hier voor de gezelligheid’, zegt ze. ‘En die laagdrempeligheid is fijn. Je bent vrij om ieder moment in of uit te lopen.’
Hoewel elke editie een succes blijkt, doet de werkgroep haar best om de activiteit te blijven ontwikkelen: ‘We zijn altijd zoekende wat wel aanslaat en wat niet. Zo weten we wat we de volgende keer wel weer moeten meenemen. We zoeken daarvoor ook altijd respons bij de bezoekers die komen zingen.’ Of er voorbeelden zijn van dingen die niet aanslaan? Even denkt Kraakman na, voordat ze met een grote lach antwoordt: ‘Liedjes die te snel gaan. Die zingen we niet meer. We gaan nu meer voor de swingende en langzamere liedjes.’ Op de vraag of er ook favoriete liedjes in de lijst staan, lacht ze weer: ‘Ik ben ‘m helemaal vergeten in te dienen.’ Ondertussen druppelen er nog steeds mensen binnen in het Bakkerscafé. ‘We zijn meestal met een stuk of vijftien, twintig mensen’, zegt Kraakman. ‘De vorige keer waren er zelfs vijfentwintig mensen. We leggen daarbij de focus op de senioren in het dorp, maar jongeren zijn natuurlijk ook welkom. We hopen er zo een beetje een informele ontmoeting van te maken, waarin we de verbinding zoeken tussen mensen.’
Werkgroeplid Karen Jelier is vandaag de dirigente van de meezinggroep. Voordat het zingen kan beginnen, moet er natuurlijk eerst een warming-up worden gedaan om de spieren en stemmen warm te krijgen. Al snel is de hele groep aan het rekken en strekken en is het daarna tijd om de stembanden los te maken. ‘We gaan eerst hijgen als een hondje’, de hele groep doet fanatiek mee. ‘Daarna gaan we hijgen als een trein’. Weer volgt de groep de instructies van Jelier. Tijd voor de volgende oefening: ‘Ja, ja, ja, ja, ja’, zingt Jelier voor. ‘Kunnen we nog een toontje hoger?’ ‘Nee’, klinkt een diepe stem vanuit de zangersgroep. Gelach volgt.
Voordat het zingen officieel losbarst, treft de Ongenode Gast Mieke van der Veen nog achter de bar. ‘Eerst dacht ik altijd: “Ik ga niet zingen”, zegt ze lachend. ‘Maar nu zing ik de hele middag mee. Het is zielig voor diegene naast me.’ Of ze een favoriet liedje heeft? ‘”Paradise by the Dashboard Light”, of “Du” van Peter Maffay. Dat is echt zo’n schuiffelliedje.’ Even kijken zij en de Ongenode Gast naar de groep zangers, voordat Van der Veen toevoegt: ‘Ik had niet van mijzelf verwacht dat ik dit zo leuk zou vinden. Ik zing normaal nooit, maar ik ken de liedjes hier allemaal.’ Of ze de middag aan iedereen zou aanraden? ‘Ja, als je van muziek uit de jaren 60 en 70 houdt, dan zeker. Kom gezellig meezingen, doe lekker mee.’ Het eerste seizoen van de Meezingmiddagen zit er wel bijna op. Op 6 maart en 10 april zal er nog worden gezongen in het Bakkerscafé. ‘Daarna gaan we evalueren met de groep’, zegt Van der Veen. ‘We hebben het dan een jaar geprobeerd. Als we er tevreden over zijn, dan gaan we door.’ Of ze al een vermoeden heeft of het Meezingcafé zal blijven? Van der Veen glimlacht: ‘Ik heb het gevoel van wel.”
