Streekrockband Trap Aan! maakt muziek in dialect: ‘De Groningers hebben ook recht op hun eigen rockmuziek’

ZEVENHUIZEN - Ze zijn net een jaar bezig, maar hebben toch al meerdere optredens en een debuutsingle op hun naam staan. Trap Aan! maakt waar wat hun naam belooft: “Olderwets knappen en aantrappen”. De vijf bandleden René Siertsema, Ronald Jongsma, Jarno Hofsteenge, Jan Medema en Robin Zinger zijn druk bezig met het maken van muziek. In het Gronings, oftewel ‘het plat’, dat is een vereiste voor de leden: ‘Het is de taal waar we allemaal mee zijn opgegroeid’, zegt Medema. ‘Net als de muziek van Normaal en Jovink, in het dialect.’ Toch is er een verschil tussen Boerenrock en het genre van Trap Aan!: ‘We zijn absoluut geen coverband en we passen ook niet in het plaatje van Boerenrock’, zegt Jongsma. ‘Ik zou ons eerder omschrijven als plattelandsrock, of streekrock.’

In Zevenhuizen hebben de bandleden zich deze avond verzameld. Het is een bijzondere dag, want vanavond komt hun eerste nummer ‘Ien de Keet’ op YouTube en Spotify te staan. ‘Dat was eigenlijk niet helemaal de bedoeling, maar we kunnen het tijdstip niet meer aanpassen’, lacht Medema. Voor hen op tafel liggen stickers en een grote poster. Het was de aankondiging van VERA waar ze de zaterdag ervoor nog mochten spelen. ‘Het was een avond met allemaal ‘rookies’’, legt gitarist Jongsma uit. ‘Officieel hadden we vijftien minuten de tijd gekregen om te spelen, maar toen dat kwartier erop zat, mochten we doorgaan.’ Zinger, die ondanks wat zijn naam doet vermoeden, het gitaarspel op zich neemt, voegt daaraan toe: ‘Het was nog maar ons tweede optreden, maar het publiek zong gewoon mee. Ik stond versteld.’ Waar is dit muzikale avontuur begonnen? ‘Dat was op toneel, in Niekerk’, blikt Siertsema terug. ‘Noar Huus’, Dat was namelijk het stuk waar drie van de vijf leden elkaar troffen. ‘René en ik zaten beiden al in een eigen band, maar die van René zou gaan stoppen’, vertelt Jongsma. ‘Toen hebben we tegen elkaar gezegd: laten we gaan jammen en kijken wat er gebeurd.’ Daarna volgde drummer Hofsteenge al snel. ‘Toen kregen we een vervelend berichtje op Instagram van een of andere bassist. De band leek hem wel wat’, lachend kijkt de groep naar Medema. Als laatste komt Zinger bij de groep, die ze via een advertentie weten te vinden. ‘We hadden het al met een aantal andere gitaristen geprobeerd, maar het was telkens geen match. Robin ook niet, maar ja, je moet wat.’ Weer lacht de groep. Het bijzondere aan Zinger is dat hij de enige niet-Groninger uit de groep is. Hij komt namelijk uit Drenthe. Toch blijft de liefde voor dialect de drijfveer die hen allemaal samenbrengt. ‘We wilden niet iets doms of voor de grap doen. We hebben vanaf het begin gezegd: als we iets doen, maken we er wat van.’ Het idee was daar, nu alleen nog een bijpassende naam. ‘We stuurden om en om namen in de groepsapp, zodat we vervolgens konden stemmen op de beste’, legt Hofsteenge uit. ‘Op een gegeven moment stuurde iemand ‘Trap Aan!’, maar we waren niet gelijk overtuigd. Hoe langer we erover nadachten, hoe beter het bij ons leek te passen. “Trap ‘m aan, we gaan aan de slag”, zo staan we er allemaal in. Dus dat is hem ook geworden.’ Naast de wekelijkse repetities, maakt de band ook muziek op verschillende podia. Naast VERA, traden ze laatst ook op in Leeuwarden. Binnenkort staan ze op verschillende feestweken. ‘We maken pakkende muziek voor de feesttent. Het moet catchy genoeg zijn dat mensen met een biertje in de hand blijven luisteren, maar we moeten er ook achter staan.’ Medema voegt daaraan toe: ‘De Groningers hebben ook recht op hun eigen rockmuziek. Het dialect verdwijnt langzaam, terwijl het onder de jeugd ontzettend belangrijk is om muziek te hebben in je eigen taal.’ Het allereerste nummer gaat dan wel over de keet, maar juist dat sluit aan bij de beoogde luisteraars. ‘Ik heb zelf een keet gehad vanaf mijn veertiende.’ Jongsma: ‘Het blijft een mooi iets voor de jeugd om bij elkaar te komen. Juist nu vele uitgaansgelegenheden sluiten.’ Het nummer beschrijft dan ook een typische avond in de keet: “Ien de keet ben ik met mien moaten, bier drinken en wat proaten. Gitaar ien de hand veur rockmuziek. Niet zeuren dat ‘k niet van mien leven geniet.” ‘Veel jongeren hebben een heel serieus leven. Doordeweeks zijn ze druk met hun werk en met school. Dan heb je in het weekend behoefte om uit je plaat te gaan’, zegt Jongsma. ‘Lekker schreeuwen en losgaan. Het maakt niet uit wie je bent of waar je vandaan komt.’ Tijdens het Deli Park Festival in Zevenhuizen op 16 augustus is dat dan ook het doel. En op 24 augustus sluiten ze om 17.00 uur de jaarmarkt af in Niekerk. De band is te volgen via Facebook of Instagram.