Crossen op de kleibaan in Pieterzijl

Afbeelding
Foto: ERIK VEENSTRA
Ongenode Gast (On)genode gast

PIETERZIJL - ’Pas op, want de modder vliegt je zo om de oren.’ Met die waarschuwing loopt de Ongenode Gast het terrein van de Autocross Masters in Pieterzijl op. Het is de allereerste keer dat zij bij dit evenement aanwezig is. Grote trailers, ronkende motoren en auto’s in alle soorten, maten en kleuren: ze kijkt haar ogen uit. Op vrijdag 10 en zaterdag 11 mei zullen er maar liefst 441 deelnemers, verdeeld over 11 verschillende klasses meedoen aan het kampioenschap. Op de kleibaan zullen zij de strijd met elkaar aan gaan voor die felbegeerde eerste plaats.

Terwijl de Ongenode Gast door één van de vele rijen aan trailers, campers en caravans loopt, treft zij coureur Pieter Poelstra aan. Dit weekend zal hij in de ‘Sprint 2000’ meerijden in een spiksplinternieuwe auto. De oranje lak glimt in het zonlicht en er is geen spoor van zand of modder te bekennen. ‘Pieterzijl is een mooie en snelle baan, dat maakt het zo fantastisch om hier te kunnen rijden’, zegt Poelstra. Hij is geen onbekende op het gebied van autosport. Van jongs af aan is hij namelijk al bezig met auto’s en autocross. Vanaf zijn dertigste besloot hij zelf ook mee te doen aan races. ‘Sinds dat moment ben ik ook nooit meer gestopt’, zegt hij met een lach. Vandaag is hij op de derde plek begonnen tijdens de kwalificaties, een gunstige startpositie. ‘Mijn doel is om vandaag beide finales te kunnen halen’, vertelt Poelstra. ‘Winnen is lastig, omdat de auto nog helemaal nieuw is, maar natuurlijk gaan we het wel proberen.’ Of hij het niet erg vindt om zijn nieuwe auto vies te moeten maken? Poelstra kijkt even naar de wagen. Zelfs de bandjes zijn nog ongebruikt. ‘Natuurlijk hoort het erbij. Het eerste krasje zal zeker even pijn doen, maar daarna is het goed.’ Over een half uurtje moet Poelstra op de baan aanwezig zijn. De Ongenode Gast loopt alvast in de richting van de kleibaan waar het allemaal gebeuren gaat. Terwijl ze daarnaartoe loopt, halen verschillende auto’s haar al in. Allemaal op weg naar de start van een andere klasse, die over een aantal minuten zal zijn. Zodra iedereen klaarstaat, zwaait één van de Marshalls met een grote, Nederlandse vlag. Gelijk beginnen de motoren te ronken. Ze willen zo hoog mogelijk in hun toeren komen, voordat ze weg kunnen rijden. Dit heeft de Ongenode Gast zich overigens laten vertellen, de wereld van autocross is nog helemaal nieuw voor haar. De wagens hebben inmiddels een rondje gemaakt en scheuren voorbij de toeschouwers. Sommige staan op vrachtwagentrailers, anderen staan op steigers. Weer anderen hebben tuinstoelen meegenomen en kunnen liggend genieten van het spektakel. Damien Linde staat langs de dranghekken te kijken. Hij blijkt ook één van de vele coureurs te zijn en rijdt mee in de klasse E. Dat doet hij inmiddels drie jaar, maar sinds zijn vijftiende rijdt hij al mee in dit soort wedstrijden. ‘Dit is mijn eerste wedstrijd van het jaar, omdat veel anderen zijn afgelast’, vertelt hij. ‘Wat maakt deze hobby zo mooi? ‘Ik denk de spanning en de kick die je krijgt, omdat je zo hard gaat. Winnen is er natuurlijk ook een deel van. Ik heb wel eens series gewonnen, maar de finales nog niet. Dus als dat vandaag lukt, zou dat erg mooi zijn. Ook Emile Fik is een van de toeschouwers. Hij is hier samen met zijn schoonzoon Mike Bruins, de kampioen van vorig jaar. ‘Alles is leuk hier. De sfeer, het racen en natuurlijk dat we Mike zoveel mogelijk kunnen helpen.’ Bruins komt ook aangelopen. Voor vandaag staan twee kwalificaties op de planning. Morgen vinden de halve finales en de finale plaats. ‘Je moet zorgen dat alles tot dan heel blijft’, vertelt de kampioen. ‘Anders heeft je team er heel wat werk van om het op tijd weer klaar te krijgen.’ Ondertussen spint één van de wagens op de baan en belandt in de berm. Hij probeert nog los te raken, maar helaas. Zijn race is voorbij. ‘Dat maakt het spannend: de snelheid, maar natuurlijk ook de concurrentie. Want het ultieme doel is winnen.’ Of hij dit jaar ook kampioen gaat worden is natuurlijk nog niet zeker, maar Bruins sluit het niet uit: ‘De kans is altijd aanwezig, dus gaan we ervoor.’ Ondertussen rijden de auto’s weer langs. Met slippende banden vliegen ze door de bochten. En inderdaad: terwijl de Ongenode Gast bij het hek staat te kijken, vliegen de brokken modder haar langs de oren.

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

UIT DE KRANT