De drie r’en van RRRust

Afbeelding
Foto: ERIK VEENSTRA
Maria’s Mooie Mensen maria's mooie mensen

Niksen, daar zijn we aan het einde van een jaar altijd heel goed in. Alsof alle werkzame dagen al opgebruikt zijn voor één jaar en er niks anders rest dan bovenop elkaar op de bank te bivakkeren. Zelfs de kat gaat minder naar buiten en hangt loom op de rand naast ons te chillen. De laatste muis die ze voor de deur legde, is al van dagen terug. De hond blijft trouw enthousiast als we zijn ronde met hem lopen, maar schikt zich verder in de modus die er in ons huishouden heerst en ligt afwisselend over één van de drie dames heen. Die dames, die hebben het niksen pas echt tot kunst verheven. Manlief en ik werken nog heel wat vroege uurtjes zonder dat zij er erg in hebben, maar ons drietal slaapt uit, loopt hele ochtenden in hun pyjama en gaat van scherm naar scherm. Er wordt wat geknutseld, gepuzzeld en heel wat potjes monopolie komen voorbij. En daarmee is er telkens zomaar weer een dag om. We kijken drie uur naar het circus van Monaco - al spelen we iets vals en spoelen we soms ook door – en houden het niet bij één, maar bij drie afleveringen per dag van ‘Een huis vol’. De drie R’en van rust, reinheid en regelmaat blijven steken bij rrrust. Zelfs douchen is de dames eigenlijk teveel moeite. Het kan natuurlijk niet lang goed gaan om in zo’n vacuüm te bivakkeren. Hoe heerlijk het ook is om helemaal niks te moeten, het verveelt ook. Na een dag of vijf komen de eerste barstjes in onze luie modus. Elke dag uitslapen en weinig uitvoeren, betekent ’s avonds steeds een beetje moeilijker slapen. Als ik om elf uur zelf nog lig te woelen, hoor ik de één na de ander rondspoken. De sfeer heeft er de volgende dag ernstig onder te lijden. Oudste dochterlief moppert als volleerd pré-puber dat puzzelen voor baby’s is. De middelste reageert zich zoals gewoonlijk op haar tweelingzusje af. Deze laatste zit blijkbaar in haar aura en mag de hele dag door horen hoe ze te dichtbij komt, te hard praat of simpelweg teveel ademt. Dan is er ineens nog maar weinig goed. Als de schermtijd wat mij betreft ook eindig is, wordt pas echt duidelijk dat we klaar met luieren zijn. Helemaal niemand van onze dames heeft nog enig idee wat ze met zichzelf aan moet. De een duikt het bed in met een stapel tijdschriften, de ander lakt haar nagels en de derde zet alsnog één of andere vreselijke eet-challenge op You Tube aan. Voor ik het weet hangt het hele spul hier alsnog weer voor de buis. Met onze eigen schoonmaak-challenge weet ik het tij te keren. Ieder krijgt een taak en ach, omdat ik de kwaadste niet ben, stellen we ook een beloning in het vooruitzicht. Samen ruimen we de kamers op – stapels tijdschriften naast het bed en rondslingerende potjes nagellak -, zuigen en dweilen we de vloeren en we wagen ons ook aan de badkamer. Als beloning duiken we weer heerlijk op de bank. De rrrust keert nog even weder, voor we op volle toeren weer aan dit nieuwe jaar gaan beginnen.

UIT DE KRANT