Op onderzoek uit

Lees mee in de wekelijkse column van hoofdredactrice Maria Wijnands

De afgelopen weken moest ik in de rol van onderzoeker kruipen. Nou schrijf ik alweer meer dan 18 jaar als journalist en heb ik een vrij recalcitrante aard, dus deze opdracht werd met enige scepsis ontvangen. Want: ik mocht niet denken in verhalen en interviewen, maar moest graven en hoog-over kijken. Omdat de agenda ook nog eens overvol zat en er een krappe deadline bleek om de opdracht uit te voeren – ‘daar gaan jullie toch zo goed met jullie wekelijkse deadlines?’ werd me teruggekaatst – begon ik met frisse tegenzin.

Vooraf wil mijn brein nog weleens alle nadelen aan een uitdaging bedenken en dus ging het door mijn hoofd heen en weer van: ‘hier heeft niemand zin in’ tot ‘hier denken mensen vast niet over na’, maar zat ik even fout. Wat bleek: iedereen wil wel even zijn mening geven en ja, mensen denken wel na over hun leefomgeving. Want daar ging het over: verbinding met je leefomgeving.

Struikelblokken hiervoor blijken overlast, de stand van de natuur en het missen van een geschiedenis met de mensen die om je heen wonen. Dat laatste – een geschiedenis met de mensen die om je heen wonen – bleek ook juist weer in positieve zin een reden om je verbonden te voelen.

Magische knop

De vraag waar de magische knop voor ingezet zou worden als je iets aan je leefomgeving mocht veranderen bracht wensen tot een grotere verkeersveiligheid naar boven en meer groen. Dat groen is overigens ook weer een grote kracht van onze omgeving en wordt geliefd. Evenals het culturele erfgoed. Open deuren denkt u? Ik weet het niet zo zeker. Menigmaal ben ik verrast door de antwoorden in mijn rol van onderzoeker waarbij me werd aangeraden vaak ‘waarom?’ te vragen. Zo kwam ik bij vraagstukken als: heeft iemand die in een dorp geboren en getogen is en zich volop inzet, ook voorrang op een woning? En lukt integratie moeizaam als inwoners weinig mensen van een andere cultuur tegenkomen?

Stiekem kon ik mijn journalistenrol niet helemaal uitzetten en spotte ik zo her en der een fantastisch onderwerp om verder uit te diepen in een goed verhaal en zelfs meerdere verhalen. Tevreden vinkte ik zo her en der ook beslommeringen weg die ik al eerder gespot had en al op mijn ‘op te pakken verhalen’-lijstje staan. Doet toch altijd goed om zo’n vinkje te zetten.

Een groter plan

Het mini-onderzoekje maakt deel uit van een groter plan waaraan wij werken en we in een landelijk traject begeleid worden om onze redactie te verbeteren. Geregeld trekken manlief en ik het land in om met andere huis-aan-huis uitgevers te sparren. Als je elke week in de bus valt, moet je elke week presteren en ligt de lat continu hoog. Jezelf opnieuw blijven uitvinden is een must, zeker in een wereld waarin we veel online zijn.

Is de papieren krant dan zonder toekomst? Ik denk het niet. Zolang we zo betrokken blijven bij onze leefomgeving en ons druk maken om hoe we verbonden blijven daaraan, hebben wij een rol. En zo blijkt het onderzoekje waar ik zo weinig zin in had, toch weer een hele fijne bevestiging. Soms moet je even uit je eigen werkwijze stappen om te zien waarom je het werk doet.