De Man Met de Hamer: Roel Vriesema
‘Mijn naam is Roel Vriesema en ik ben al een jaar of 10 voorzitter van Christelijk mannenkoor Westerlauwers. Onze vereniging heeft wel 100 leden en ons bestuur bestaat uit 5 man. Ik zong al langere tijd in het koor, en toen onze vorige voorzitter stopte, heb ik het stokje overgenomen. Ik kom uit een muzikale familie en ben gek op zingen. Ik heb daarentegen niets met instrumenten bespelen. Gospelgroep, dorps- en gelegenheidskoortjes was ik altijd wel voor in. Wat betreft het zingen vind ik de meeste dingen wel mooi. Mijn favorieten zijn een klassiek lied maar een goede smartlap vind ik ook leuk. In de auto zing ik het liefst de hele rit, maar ik moet me wel kunnen vinden in een muziekstuk. Ik vind het geweldig om leiding te mogen geven aan een koor van deze grootte. Bij elkaar zijn we toch al met meer dan 100 man, en het grootste koor van Noord-Nederland. Het leukst aan voorzitter zijn van het Westerlauwers mannenkoor vind ik het organiseren. Een concert organiseren vind ik de grootste uitdaging, maar wel het allerleukst. Je moet toch net maar weer even wat nieuws bedenken dat anders is dan de vorige editie. Wij organiseren jaarlijks meerdere concerten. Het Adventsconcert is dan ook wel echt een fenomeen in de streek. Deze organiseren wij al ruim twintig jaar en trekt wel 800 bezoekers. Vorig jaar hadden we zelfs te weinig kaarten. Op 3 mei organiseren wij het bevrijdingsconcert in concertgebouw de Flambou in Surhuisterveen. Deze staat in het teken van de 80 jaar bevrijding. Daar geniet ik echt van. Zo spelen we het bekende oorlogsnummer ‘Amazing Grace’, met een doedelzak. Dat is toch net even anders dan normaal. Ook wordt het concert ondersteund door een powerpoint met oorlogsbeelden. Het koor is altijd positief en er hangt een goede sfeer. De saamhorigheid is groot, daarom ben ik ook al zo lang voorzitter. Als er iets moet gebeuren zet iedereen zijn schouders eronder. De uitdaging is de vergrijzing van het koor. Er komen nog altijd wel nieuwe leden bij, maar het blijft een uitdaging om deze grootte te behouden. Toch hebben we veel toeloop, en die mensen zijn vaak gelijk verslaafd. Wij zijn erg hecht en lief en leed wordt met elkaar gedeeld. Ik wil graag dat de Westerlauwers nog jaren blijft bestaan.’
