‘Ik wil ien e Streekkrant’
De Streekkrant bestijt al joaren en is zo langzoamerhand niet meer weg te denken uut onze regio. Bijna alles wat hier gebeurt, krigt een plakje ien e Streekkrant. Organiseer je wat en hei-je publiek neudeg, stuur n stukje noar de Streekkrant en wis dat ze t ploatsen. En binnen der evenementen of een biezunder jubileum, dan komt de fotogroaf laangs om een mooi ploatje te schieten. En doe je aan sport? Ok dan komt de Streekkrant groag veur n verslag. En hei-je een mooi koppie, ok dan is doar plak veur ien e Streekkrant. Kortom, je kinnen zo langzoamerhand wel stellen dat elkeneen wel n keer ien e Streekkrant stoan het. Et enege plak, woar je niet stoan willen, is vanzulf de leste bladziede.
Nim nou Robert, hij het nog nooit ien e krant stoan. Op zichzelf is dat al n biezunderheid en et vermelden weerd, dan is dat verzuum ok meteen weer van toavel. Mor dan moet de Streekkrant et wel wieten en dat is niet et geval. Dus moet Robert een plan verzinnen om toch n keer ien e Streekkrant te kommen. Hij het thuus een grote verzoameling met segoarenbandjes, dat dut gien één meer en meschien is dat n idee. Hij het et niet zulf verzoameld, mor erft van zien opa, die n stevege sigoarenroker was, want alle bandjes die hij verzoamelde, doar het er de segoar zulf van oprookt. Hij stuurt n foto van zien verzoameling noar de redactie, mor heurt niks weerom. Zol dan zien bierblikjesverzoameling wat weden? Ze kommen uut allerlei landen en elk blikje het er persoonlek leeg dronken, dat is toch wel biezunder, teminnent, dat is de overtuging van Robert. Dus stuurt hij weer n foto op, mor et resultoat is et zulfde, hij heurt niks weerom.
Dit helpt dus niks en hij gooit zien plannen om. As er nou aargenswoar wat te doen is, dan moet hij zörgen dat er der bij is en veuraan stijt. As de fotogroaf dan n foto moakt dan stijt er der zeker op. Hij het lezen dat er ien Tolbert n keuring van de Grunninger peerden is, et kin host niet aans of de Streekkrant is doar ok. Dus tuugt er op de bewuste dag noar Tolbert, hij scharrelt der wat om, moakt links en rechts een proatje en het et wel noar zien zin. Van peerden het er gien verstand, mor dat is ok niet et doel. Et doel is om de fotogroaf van e Streekkrant op te sporen. As de priesuutrieking doar is, krigt er hum ien e goaten. Hij denkt, as ik nou noast et peerd stoan goa die de eerste pries wint, stoa ik wis en waarachteg op e foto. Zo gezegd zo gedoan, op et moment dat de fotogroaf de foto moakt stijt Robert noast et peerd. Mor dan zwiept et peerd met zien steert en Robert verdwient compleet achter de steert op et moment dat de foto moakt wordt. t Is weer niks worden.
Teleurgesteld pakt er zien brommerke en gijt op weg noar huus. Hij het de kop niet bij de weg mor bij zien derde mislukte poging om ien e
Streekkrant te kommen. As hij de rotonde opridt, zigt er de bestelauto die doar ok ridt volledeg over de kop. Een botsing kin niet uutblieven, ze roaken mekoar en Robert vlugt met n flinke koprol noar de raand van e weg, woar hij krimpend van e pien leggen blift. Hiel toevalleg ridt de fotogroaf van e Streekkrant achter de bestelauto en ziet et ongeval gebeuren, hij stapt vlug uut en moakt gauw n poar foto’s. Missie sloagd, Robert stijt ien e volgende editie van e Streekkrant (foto: Beeldbank Groningen, v.d. Veen, Zevenhuizen, 1973)
Eelke Solle
Mientje : ‘Dit mag wel ien e kraant.’
En misschien een foto van een kapotte brommer?
