Schrijver Wim Bender brengt nieuwe misdaadroman uit: ‘Ik was het manuscript eigenlijk een beetje vergeten’
ZUIDHORN - Schrijven en filmen; het zijn de twee grote passies van Wim Bender. Inmiddels heeft de schrijver al meer dan vijf werken op zijn naam staan. Zijn misdaadroman ‘Een piepklein vogeltje’ is de nieuwste toevoeging aan deze reeks. Daarnaast heeft hij een YouTube-kanaal waarop hij video’s plaatst van vogeltjes. ‘Eerst was het voor onszelf, maar ik heb een groeiend aantal abonnees. Het zijn er nu 275. De best bekeken video, de tophit, is de veertigduizend weergaven gepasseerd.’
Romans, blogs, musicals, Bender heeft verschillende literaire vormen op zijn naam staan. Bender was altijd onderwijspsycholoog bij de Faculteit der Medische Wetenschappen bij de Rijksuniversiteit Groningen. ‘Ik heb veel geschreven op wetenschappelijk gebied, maar het was na mijn pensioen dat ik begon met het schrijven van fictie. Ik hou van mensen, dat komt ook voort uit mijn werk als psycholoog. Daarom maak ik ook verhalen óver mensen.’ Zijn achtergrond in het onderwijs is terug te zien in zijn werk. Zo schreef Bender het boek ‘Toetsen in het hoger onderwijs’ en speelde zijn eerste roman ‘Loos alarm’ zich af op een universiteit. Zijn nieuwste werk ‘Een piepklein vogeltje’ is zijn allereerste misdaadroman. ‘Voor dit boek heb ik vijf mensen geraadpleegd. Een psychiater, twee mensen van de politie, een voormalig senator van de SP en een vriendin van mij, die bedreven is in quilten’, vertelt hij. Dat laatste was nodig omdat een van de hoofdpersonen zich graag met deze handwerktechniek bezighoudt. ‘Ik wilde graag dat een van de hoofdpersoon zich bezig hield met quilten, dus vandaar’, legt Bender uit. Hoewel de roman sinds januari uit is, lag het manuscript al langer klaar, blikt Bender terug. ‘Ik ben begonnen in 2016 en in 2019 was het klaar. Ondertussen was ik ook bezig met een musical. Ik was toen druk met het zoeken naar mogelijkheden om dat stuk op te voeren. Toen belandden we in de coronaperiode en kwam alles tot stilstand. Ik was het manuscript daardoor een beetje vergeten. Augustus van het afgelopen jaar vond ik het pas terug en heb ik het doorgestuurd naar de uitgever.’ Het boek is een spannende whodunit, waarin politie-inspecteur Gerda Goedegebuure een patroon herkent in gepleegde mishandelingen. ‘In het boek gaat het om drie gevallen van ernstige mishandeling’, legt Bender uit. ‘Er worden drie verschillende personen op drie verschillende plaatsen in Nederland mishandeld. De politie kan niet achterhalen wat er is gebeurd, dus belanden deze casussen op de stapel van ‘onopgeloste misdrijven’. Het wordt het begin van een omvangrijk onderzoek, wat de carrière van Gerda op een beslissende wijze zal beïnvloeden. De boeken van Dorothy Sayers en Agatha Christie vormden een inspiratiebron. ‘Die detectiveverhalen hebben mij het meest bijgebracht, ondanks dat het al bijna honderd jaar geleden is.’ Wat staat er nu op de planning? ‘Dat is geheim,’ zegt Bender met een lach. ‘Ik ben altijd met heel veel dingen tegelijk bezig bij het schrijven en filmen. Dus ik ben al druk met het volgende, maar wat dat is, ga ik niet verklappen.’