Gerke Procee: ‘Kunst zit bij ons in de familie’

BUITENPOST - Gerke Procee is nog maar dertig jaar, maar inmiddels is zijn kunst op al meer dan veertig exposities door het hele land te zien geweest. ‘Ik was eigenlijk nog bezig met de opleiding Bouwkunde, maar het was niet echt mijn ding’, vertelt Procee. ‘Als ik klaar was, moest ik leiding gaan geven aan mensen van zestig, terwijl ik zelf nog een broekje was. Ik besloot mij daarom in 2014 aan te melden voor de kunstacademie.’

Al bij de voordeur van Procee is het duidelijk dat er een kunstenaar woont. Er staat een groot hoofd gemaakt van papier maché. ‘Dit was een project voor school’, legt Procee uit. ‘Het was een kunstwerk waarmee ik liet zien wat er in een hoofd gebeurt bij een hersenschudding. Vroeger had hij zelfs een snor en een baard, maar die hebben de vogels inmiddels meegenomen.’ 

De creativiteit heeft Procee niet van een vreemde. ‘Kunst zit in mijn familie’, begint hij. ‘Mijn oom is kunstenaar en mijn tante en moeder zijn ook heel creatief. Mijn oom en tante wilden altijd graag naar de kunstacademie, maar dat mocht niet, omdat je er niks mee zou kunnen verdienen. Ze zeiden tegen mij: jij moet maar gaan en ons vertellen hoe het daar is.’

Procee gaat naar de Academie Minerva in Groningen voor Autonome Beeldende Kunst. In het eerste jaar haalt hij gelijk zijn propedeuse, alleen moet hij dan noodgedwongen een pauze nemen door ziekte. ‘Op een gegeven moment was ik maar twee uur per dag wakker. De rest van de tijd kon ik alleen maar slapen’, blikt hij terug. ‘De dokters konden maar niet vinden wat er mis was, en dat was erg frustrerend.’ In die periode schilderde hij veel. ‘Mijn kunst werd ineens heel anders. Op school wordt je gepusht om iets te maken en om erover te praten, maar nu kon ik rustig bedenken wat ik wilde. Ik heb toen grote stappen kunnen maken, en dat zonder school.’

Langzamerhand ging het beter en kon Procee weer terug naar de kunstacademie ‘Ik merkte dat mijn kunst heel druk werd in die periode. Ik had niks gemaakt voor school in die drie jaar dus het was ook erg druk in mijn hoofd. Alles werd kleurrijk en in één schilderij zaten als het ware tien schilderijen verwerkt. Ik was zo blij om eindelijk weer terug te zijn, dus ik wilde ook zoveel mogelijk laten zien.’

Inmiddels is zijn kunst te zien van Friesland tot aan Amsterdam. Waar zijn schilderijen ook hangen, de titels van de werken zijn altijd in het Fries. ‘Als ik begin te praten, kan iedereen horen dat ik uit Friesland kom. Ik vind de Friese titels ook mooi, omdat ik altijd in het Fries denk. Het eerste wat bij mij opkomt, dat wordt de titel’, legt hij uit.  

Hoewel Procee inmiddels al twee studies heeft afgerond, is hij toch weer aan het studeren. Dit keer voor Kunstdocent. ‘Ik wil een paar dagen per week lesgeven en de rest kunst maken. Zo heb ik een vast inkomen en kan ik daarnaast doen wat ik wil. Anders wordt het heel moeilijk om rond te komen. Je moet of hele gekke dingen doen om aandacht te krijgen, of heel beroemd zijn. En dat laatste ben ik nog niet’, zegt de Friese kunstenaar lachend.