De politieke weg van Geertje Dijkstra-Jacobi is allesbehalve rechtlijnig

GRIJPSKERK - De politieke weg van Geertje Dijkstra-Jacobi is allesbehalve rechtlijnig. Ze begon als raadslid in de voormalige gemeente Zuidhorn, werd in 2019 wethouder in de gemeente Westerkwartier en keerde via vele voorkeursstemmen in 2023 terug met haar eigen eenmansfractie en twee fractie-assistenten Johan Kuilman en René Westerhoff, onder de naam Lijst Dijkstra-Jacobi. Voor de komende verkiezingen had ze haar partijprogramma al klaarliggen, toen Sterk Westerkwartier haar benaderde met een opvallend voorstel: ‘Geertje, wij willen dolgraag dat jij met jouw lijst bij onze partij aansluit.’ 

De vraag vanuit Sterk Westerkwartier markeert opnieuw een wending in de politieke carrière van Geertje. ‘Toen ik in Zuidhorn begon als raadslid had ik totaal geen politieke ervaring. Er waren destijds nog geen lokale partijen in de gemeente Zuidhorn. In 2018 dacht ik voor de herindeling ermee te stoppen, tot een lokale partij voor de nieuw te vormen gemeente Westerkwartier mij vroeg om wethouderskandidaat te worden. Ik dacht: ‘misschien is mijn tijd in de politiek dan nog niet voorbij.’

Voordat ze wethouder werd, combineerde ze haar raadslidmaatschap met een fulltimebaan in het bedrijfsleven met de politiek en een gezinsleven. Een druk bestaan. Die mentaliteit komt volgens haar uit haar jeugd. ‘Ik kom uit een boerenfamilie. Daar was het hard werken, met z’n allen de schouders eronder. We deelden de mooie momenten, maar er waren ook tegenslagen. Dan was het vallen, opstaan en weer doorgaan. Het is misschien een cliché, maar ik ben ook groot geworden met het motto dat als er ergens een deur dichtgaat, vertrouw ik er altijd op dat er ook weer eentje opengaat.’

In 2022 vertrok ze bij VZ Westerkwartier, vlak voor een nieuwe collegeperiode. Ze spreekt er in de media nauwelijks over. ‘Laten we het erop houden dat voor mijn gevoel de fatsoensnormen ver overschreden werden in die partij. Ik kon niet anders dan stoppen. Een nare periode’, reageert Geertje. Samen met een aantal partijgenoten en de bestuursvoorzitter, verlieten ze in stilte deze partij. Totdat anderhalf jaar later, in 2023 de griffier belde. ‘Er kwam een zetel in de gemeenteraad vrij, omdat er iemand ging verhuizen. Ik had veel voorkeursstemmen behaald tijdens de verkiezingen, en had vanuit de Gemeentewet daardoor volledig recht op mijn eigen zetel.’

‘Ik laat me niet indammen. Ik zit hier voor de inwoners’ 

Na beraad met het thuisfront, vrienden en gesteund door oud-partijgenoten besloot ze terug te keren. Ditmaal als eenpitter op haar eigen zetel. ‘Ik dacht: als ik het ga doen, dan doe ik het op eigen kracht’. En zo combineerde ze haar fulltimebaan opnieuw met het raadslidmaatschap. ‘Dit voelde voor mij zeker niet als een vanzelfsprekendheid. Ik neem het ambt serieus, ben bevlogen en steek er ontzettend veel tijd in. En krijg er ontzettend veel energie van. Maar ook erg leuke contacten. Ooit ben ik zelf met de politiek in aanraking gekomen doordat wij onjuist werden behandeld door de overheid. Dan zijn mensen die voor je opstaan ontzettend belangrijk. Ik vind het heel mooi dat ik nu naar inwoners kan luisteren en daar waar het kan bijstaan. Dat past bij mijn DNA.’

Werken vanuit een eenmansfractie is niet altijd gemakkelijk. ‘Om een beeld te geven: ik werd vanmorgen om acht uur al vanaf het gemeentehuis gebeld met de vraag of ik geen uitgebreide bijdrages wilde doen in de aankomende raadsvergadering, omdat de agenda zo vol zat. Je wordt ingedamd en dan moet je stevig in je schoenen staan en snel kunnen schakelen om weerwoord te geven. Onze raadsvergaderingen zijn hét moment van onze democratie. Als ik vanuit mijn fractie een bijdrage wil leveren, dan heb ik daar recht op in een raadsvergadering. Ik zit er voor onze inwoners. Dat houd ik altijd voor ogen.’

‘Als eenling heb ik toch best vaak het verschil kunnen maken. Het behoud van Podium Nienoord in Leek bijvoorbeeld. Het podium moest van het zittende college van B&W op de huidige locatie verdwijnen, maar het hoort bij Nienoord! Ik vond dat de raad moest omdenken en schreef hier een amendement voor. Dat amendement is unaniem aangenomen en het Podium staat er nog steeds. Als ik dan hun agenda met prachtige artiesten en evenementen voor 2026 zie staan, denk ik: ‘nou, dat heeft tóch het verschil gemaakt. Ook merk ik dat sommige politieke partijen mijn suggesties uiteindelijk overnemen, waardoor je via een omweg toch je doel bereikt. En daar gaat het uiteindelijk om.’

Vraagtekens bij gemeentelijke financiën 

Waarom dan nu de overstap naar Sterk Westerkwartier? ‘Eigenlijk ging het weer zoals de vorige keer: de vraag vanuit Sterk Westerkwartier kwam op mijn pad. We hebben hetzelfde doel voor ogen: het beste voor onze inwoners, bedrijven en agrariërs. Samen willen we het beste voor Westerkwartier. Je moet dan ook realistisch zijn. Het is niet goed als er in de lokale politiek allemaal afsplitsingen komen. En bij mij draait alles om de inwoners.’

Of ze opnieuw wethouder wordt, laat ze open. ‘Het wethouderschap is voor mij geen doel op zich. De kiezers bepalen, als ik het niet word dan is dat een democratisch besluit. Daar kan ik verder niets van vinden. Ik sta er nuchter in. Natuurlijk hoop ik dat de inwoners mij vleugels willen geven om dit nog eens te mogen doen en dat Sterk Westerkwartier, oftewel lijst 5 de grootste partij wordt. Dan mag Sterk Westerkwartier gaan formeren. Dat zou geweldig zijn. Maar nogmaals het wordt je gegund of niet.’

‘De stem van de kiezer doet er echt toe’, benadrukt ze. ‘We leven in onzekere tijden. Ik hoop in ieder geval dat we straks bestuurders krijgen uit de omgeving, die écht weten wat hier speelt en er gevoel bij hebben. Met de vergrijzing en oplopende zorgkosten vind ik dat we goed naar onze financiën moeten kijken. Hoe we alles haalbaar en betaalbaar houden voor jong en oud. Ik doe geen loze beloften, want ik weet nog niet met welke financiële verrassingen het nieuwe college straks wordt opgezadeld. Vanuit de oppositie heb ik daar veel vraagtekens bij.’

Wat ze wél belooft is dat ze ook nu weer alles geeft wat ze in zich heeft. ‘Het was eigenlijk logisch om samen onder de naam Sterk Westerkwartier door te gaan, dat is al een gevestigde, bekende naam. Maar we voeren campagne met de slogan die ik als eenmanspartij al had. En die past echt bij mij: Sterk en krachtig in het Westerkwartier’.