Met de Pakjesboot op stap door het Westerkwartier

|
| Foto: |
Nieuws

WESTERKWARTIER – Het is iets over negenen in de ochtend wanneer Jan Oomkes ons in de Voedselbank te Grootegast welkom heet. Om 10.00 uur neemt hij een cheque voor de Pakjesboot van Kringloopcentrum ’t Trefpunt te Marum in ontvangst, daarna moeten er nog een aantal Sinterklaaspakjes bezorgd worden bij diverse gezinnen in het Westerkwartier.


‘Kijk, hier stonden vorige week twaalf van onze vrijwilligers alle cadeautjes in te pakken. Niet alleen dat, ook moesten alle jutezakken met cadeautjes van labels met de naam van het betreffende adres worden voorzien, zodat de bezorgers in een oogopslag konden zien waar ze de zak moesten afleveren. Vervolgens werden de zakken per plaats gebundeld. Er is enorm veel werk verzet.’ Jan Oomkes gebaart dat er gevolgd kan worden naar een ruimte achter het kantoor. Daar zijn net wat vrijwilligers druk bezig om voedselpakketten voor uitgifte klaar te maken. De planken van de stellingkasten staan vol met potten groenten, fruit en houdbare producten. ‘De vrijwilligers zijn al vanaf ’s morgens 08.00 uur aan de slag’, vertelt Oomkes.


In totaal maakt de Pakjesboot dit jaar zo’n 622 kinderen uit 292 gezinnen blij. De actie is een initiatief van de Voedselbank, Stichting Leergeld, Humanitas en Platform Kerken in het Westerkwartier. Onder het motto: ‘Sinterklaas is er voor iedereen’, steken zij samen de handen uit de mouwen om kinderen van ouders die het niet zo breed hebben, een mooie Sinterklaasavond te bezorgen. ‘Tot op heden hebben onze bezorgers alleen nog maar dankbare ouders en verzorgers ontmoet. Van stralende ogen tot reacties als, wat een geweldige actie’ en ‘wat lief dat jullie het zelfs thuis komen brengen!’ We bezorgen de pakjes bewust wanneer de kinderen nog op school zijn, zodat het allemaal een verrassing blijft.’ Jan Oomkes pakt de adressenlijst erbij. ‘Zin in koffie trouwens?’


Na de koffie stappen we de auto in. Oomkes heeft de zakken met pakjes al klaarliggen in de auto. Maar eerst op naar Marum om de cheque in ontvangst te nemen.


Kringloopcentrum ‘t Trefpunt


Oomkes parkeert bij de kerk in Marum. Hij belt aan bij wat op het eerste gezicht een woonhuis lijkt. Er wordt niet open gedaan. ‘Laten we naar de kerkgebouwen gaan, wellicht vinden we daar iemand die meer weet.’ In de kerk treffen we een groep zeer verbaasde mannen die net aan een kop koffie met appelgebak zitten. ‘Ik denk dat jullie elders moeten zijn. Kom maar mee’, wuift een van de mannen. In de volgende ruimte blijkt er een weerbaarheidstraining aan de gang te zijn. Ook daar moeten we niet zijn. Na de gebouwen weer verlaten te hebben, blijkt er in het woonhuis waar Oomkes eerder aanbelde, ineens leven te zijn. Op goed geluk wordt er aan de klink van de achterdeur gevoeld. In het bescheiden keukentje treffen we twee dames aan. ‘Welkom, fijn dat jullie er zijn! Koffie?’ Na een pittig bakje wordt er eerst een rondleiding gegeven door de Kringloop. Van glazen, tot kleding en elektrische apparaten. ‘We wassen alles elke dag af en maken iedere dag schoon, iedereen heeft recht op mooie en schone spullen’, vertrouwt een van de dames Oomkes toe. Kort daarna wordt de cheque door Oomkes in ontvangst genomen. ’t Trefpunt blijkt maar liefst 1000 euro te doneren aan de Pakjesboot. ‘Hier kunnen we weer heel veel kinderen blij mee maken’, zegt Oomkes trots. Al het geld dat wordt opgehaald, wordt weer in de Pakjesboot gestoken. Het geld dat niet nu niet wordt uitgegeven, wordt opgepot tot volgend jaar, want een ding is zeker: ‘Helaas is alles wat we binnen krijgen hard nodig, zodat we de actie ook volgend jaar weer kunnen organiseren’, vertelt Oomkes. Waar vorig jaar 367 kinderen verblijdt werden met cadeautjes zijn het er dit jaar 622.


‘Hier gaat mijn dochter heel blij mee zijn’


‘In totaal zijn er door de vrijwilligers 449 cadeautjes en 173 waardebonnen bezorgd in 23 van de 41 dorpen in het Westerkwartier’, vertelt Oomkes. Inmiddels wordt de koers naar een van de dorpen uitgezet. Oomkes vertelt dat elke jutezak behalve uit cadeautjes en waardebonnen bestaat uit een heerlijk avondje pakket. ‘Het heerlijk avondje pakket dat bestaat uit een pakket met pepernoten, een chocolade Sinterklaas, chocoladekikkers en muizen, chocoladeletter en speculaas.’ Inmiddels zijn we bij het betreffende adres aangekomen. Het huis waar we moeten zijn ligt aan een pleintje. Wanneer Oomkes aanbelt duurt het even voordat er open wordt gedaan. In de woonkamer zit een vrouw die in eerste instantie lijkt te denken dat het om deurwaarders gaat. De woning heeft geen gordijnen. Oomkes klopt op het raam. Wanneer Oomkes de jutezak met daarop Sinterklaas aan de vrouw laat zien, wordt er kort daarna opengedaan door een man. ‘Enorm bedankt, wat fijn. We zijn er zo blij mee!’ Tijdens het loopje terug naar de auto is het stil. Eenmaal in de auto zegt Oomkes: ‘Zulke reacties, daar doen we het voor. Op naar het volgende adres in hetzelfde dorp en dan naar een ander dorp.’ In dat dorp wordt er niet opengedaan. Toevallig staat er net een buurvrouw voor het raam. Oomkes besluit aan te bellen. Wanneer hij klaar is met zijn verhaal heeft de vrouw een lach op haar gezicht. ‘Natuurlijk, ik zorg dat het bij ze terecht komt. Wat leuk!’ Er wordt koers gezet naar het volgende adres. Daar hoeven we maar twee straten voor verder. Nadat we hebben aangebeld lijkt er niet open te worden gedaan. ‘Een van de andere bezorgers trof iedereen thuis aan, het is ook een kwestie van geluk hebben. Wanneer er niet open wordt gedaan geven we het af bij de buren of laten we een briefje achter met een nummer waar ze naar kunnen bellen. Zullen we de zak anders aan de achterdeur hangen?’ Oomkes hangt de zak net aan de achterdeur wanneer er een vrouw de tuin in komt gerend. ‘Sorry, sorry! Ik was boven’, hijgt ze. ‘Maar wie zijn jullie?’ Oomkes legt uit waarvoor we komen. ‘Is dat voor mijn dochter? Wat fijn! Ze is zes en gaat hier heel blij mee zijn.’ Oomkes overhandigt de zak aan haar. ‘Goed, wij gaan weer verder’, zegt hij tegen de vrouw. ‘Komen jullie niet binnen?’, vraagt ze. ‘Nee, wat lief, dank u! Maar we moeten nog wat pakjes bezorgen.’ De vrouw zwaait ons lachend uit. ‘Dit geeft me nu energie, hier doen we het voor’, zegt Oomkes.


Een ding is na deze rit zeker: na dit weekend is het Westerkwartier heel wat blije kinderen rijker.

|

UIT DE KRANT