‘Dat bakbeest van 30 ton is heel wat anders dan een Fiat Pandaatje’

Afbeelding
Foto: Wout Bouma
actueel

SURHUIZUM - In een vrachtwagen van ruim 30 ton rijdt de tweeëntwintigjarige Elzerd Elzinga heel het land door. Hij vervoert inmiddels anderhalf jaar bedden en matrassen voor Oegema Transport in Surhuisterveen. ‘Als klein jongetje kon ik al uren kijken naar die grote auto’s’, begint Elzinga. ‘Mijn oom is ook vrachtwagenchauffeur dus mocht ik regelmatig een ritje mee. Vanaf mijn tiende ging ik soms zelfs een week mee als mijn oom naar het buitenland moest. Toen wist ik: dit wil ik later ook.’ 

De droom wordt snel werkelijkheid. Elzinga komt op zijn twintigste terecht bij Oegema Transport, nog voordat hij een vrachtwagenrijbewijs heeft. Hij gaat daarom eerst mee als bijrijder terwijl hij ondertussen het nodige CE-rijbewijs probeert te halen. Dat is inmiddels anderhalf jaar geleden voor de Surhuzumer. ‘Ik ben veruit de jongste in ons team. Na mij zijn er een paar jongens die rond de dertig jaar zijn, maar daarna loopt het al snel op naar de veertig, vijftig of zestig jaar. Mensen schatten mij ook vaak ouder. Als ze dan horen dat ik nog maar begin 20 ben, dan zijn ze echt geschokt.’

Terwijl de meeste twintigjarigen midden in het studentenleven zitten, werkt Elzinga gemiddeld vijftig uur per week en gaat zijn wekker regelmatig om drie uur ‘s ochtends. ‘Het is een heel ander ritme’, begint Elzinga. ‘Vaak zeggen mensen van mijn leeftijd: hoe hou je dit vol? Maar als je het eenmaal gewend bent, is het goed te doen. Voor sommigen kan het misschien lastig zijn, maar die hebben in hun privé situatie veel meer. Als je bijvoorbeeld getrouwd bent of kinderen hebt, heb je ook tijd nodig voor je gezin. Als ik om half vijf thuis kom dan kan ik na het eten en douchen gelijk op bed.’

Hij mist het studentenleven ook niet, vertelt hij. ‘Ik hoor van mijn oude klasgenoten verhalen over de stress en spanning die gepaard gaat met studeren. Bijvoorbeeld over de kamernood of een studieschuld. Dan denk ik: ik heb een vaste baan en een vast inkomen, dus ik kan een appartementje huren zonder schulden. Het enige wat ik dan misschien zou missen is het sociale aspect, maar wat zij doordeweeks hebben, heb ik in het weekend.’

Tijdens de lange ritten luistert Elzinga naar de radio, naar een podcast of dan belt hij met andere collega’s. ‘We zitten vaak in een groepsgesprek met drie of vier man. Dan bespreken we even het weekend met elkaar en dat soort dingen. Dat zijn ook de momenten dat ik mij besef dat ik de jongste ben. De rest heeft al drie kinderen en ze zijn getrouwd of gescheiden.’

Het koude winterweer van de afgelopen weken, kan soms voor spannende momenten zorgen, vertelt Elzinga. ‘Soms als er sneeuw of ijs ligt, dan voel je ineens dat zo’n bakbeest begint te glijden. Dat is wel even spannend. Soms als het waait moeten we ook extra opletten. Onze vrachtwagens zijn relatief licht beladen. Als het dan waait dan voel je je net een vlieger van zestien meter.’

Toch blijft het rijden op de vrachtwagen een droom die is uitgekomen. ‘Het leukste vind ik dat je op zoveel verschillende plekken komt. Zo komen we bijvoorbeeld ook op plaatsen zoals Loosdrecht of in het hartje van Laren. De straten staan daar vol met Audi’s en Porsches. Het leuke is dat we dan ook wel eens BN’ers zien. Zo stonden we een keer in Soest te lossen en toen liep Gerard Ekdom langs. Een collega van mij heeft ook Natasja Froger wel eens op het terras zien zitten. Dat heb je niet als je de hele dag achter een bureautje moet zitten. 

‘Verder vind ik het fijn dat je een eigen auto hebt. Je hebt dan een eigen plekje waarmee je dan weggaat. In principe hebben we vaste routes in de week, maar soms vind ik het dan leuk om van de snelweg af te gaan en ergens binnendoor te gaan. Bijvoorbeeld bij Utrecht of de Achterhoek heb je mooie routes door de natuur. En het is handig, want als er dan een keertje file staat, weet ik vaak een andere route naar de eindbestemming.’

UIT DE KRANT