Twee vriendinnen die vechten tegen MS: ‘het is zo knap hoe zij ermee omgaat’
MARUM - Stichting MS Research organiseert dit jaar voor het zesde jaar op rij The May 50K, waarbij er de hele maand mei geld wordt ingezameld voor Multiple Sclerose (MS)-onderzoek. Engrid Bron uit Marum besloot begin dit jaar dat ze ook wilde inzamelen voor het goede doel. Reden was haar vriendin Elsina van der Vaart-Poeder, die in januari 2024 te horen kreeg dat ze de ziekte MS heeft. ‘Ik vond het vreselijk voor haar toen ik het hoorde’, zegt Bron. ‘Toen ik op Instagram The May 50K tegenkwam, was ik meteen vastbesloten om daaraan deel te nemen.’
Tijdens The May 50K ben je als deelnemer volop in beweging voor het goede doel. Op welke manier je dat wilt doen, maakt niet uit. Hardlopen, fietsen, huppelen, zwemmen, alles mag! Deelnemers melden zich aan via https://www.themay50k.nl/ en geven aan voor welke afstand ze willen gaan; 50 kilometer, 100 kilometer of zelfs 150 kilometer. Daarnaast stellen ze een streefbedrag in. Bron heeft inmiddels zowel haar streefbedrag als haar kilometers al aangepast. ‘Ik had eerst € 250,- als streefbedrag, maar heb dat inmiddels al verhoogd naar € 750,-. Voor de kilometers had ik 100 kilometer aangehouden, maar dat heb ik nu verhoogd naar 200 kilometer.’ Van der Vaart - Poeder’ kijkt trots naar haar vriendin. ‘Ja, ik vind het echt fantastisch dat ze dit doet.’ Voor Bron zit de grootste uitdaging niet in het feit dat ze de kilometers gaat halen, maar vooral in de manier waarop ze de kilometers haalt. ‘Helaas heb ik door een blessure moeten besluiten om de kilometers wandelend af te leggen en dat is een hele uitdaging voor mij’, lacht ze. ‘Want mijn hart ligt bij Trail Run, dus dit is echt wel even aanpassen.’
Van der Vaart - Poeder krijgt in 2019 voor het eerst klachten. ‘Het begon met tintelingen in mijn handen’, legt ze uit. ‘Toen dat maar niet stopte, ben ik uiteindelijk naar de huisarts gegaan. Die heeft mij doorgestuurd naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. En dit klinkt misschien raar, maar de klachten die ik had hadden alle schijn van MS, maar waren nog niet erg genoeg om dit te bevestigen.’ Wanneer uiteindelijk de klachten toenemen, komt in januari 2024 de diagnose MS. En dan gaat het best snel, want inmiddels is ze sinds maart dit jaar ook volledig afgekeurd. ‘Ik krijg medicatie en daarmee blijft de MS voor nu stabiel. Het is vooral de vermoeidheid die een groot deel van mijn dagen beheerst.’ En nu komt de trotse blik van de andere kant van de bank. ‘Ik vind het zo knap van haar, hoe ze ermee omgaat. Mijn wereld was echt ingestort als ik deze diagnose te horen had gekregen, maar zij staat er gewoon heel positief in.’ ‘Je moet er gewoon het beste van maken’, zegt Van der Vaart-Poeder. ‘Ik bekijk alles stap voor stap en dat gaat prima.’
De keus van Bron om haar kilometers wandelend te maken is een behoorlijke uitdaging. ‘Ik had de afstand ook kunnen gaan fietsen, maar dat vond ik te makkelijk. Het liefst was ik de uitdaging aangegaan door te gaan hardlopen, maar dat zit er door de blessure gewoonweg niet in. Het wandelen is voor mij pittig, want dan zit je vooral ook heel erg in je hoofd. Dit heb ik niet wanneer ik aan het hardlopen ben of een trailrun doe. Dan geniet ik gewoonweg veel meer.’ En wanneer ze dan enthousiast begint te vertellen over de trailrun, snap je ook meteen waarom. ‘Het liefst zou ik elke maand een ultra trailrun doen, van boven de 42 kilometer. Het gaat bij trailrun ook niet om het neerzetten van een snelle tijd, maar juist om de natuurbeleving. Het liefst ga ik daarvoor naar Oostenrijk. Het is daar zo mooi en dat voelt voor mij ook echt als een tweede thuis. Nu dat even niet kan, baal ik daar verschrikkelijk van.’ Voor het wandelen van de kilometers pakt ze de extra rondjes met de hond of maakt ze bijvoorbeeld een omweg wanneer ze de boodschappen gaat doen. ‘Die kilometers registreer ik met mijn horloge en worden bijgeschreven op de website. Toen ik half mei zag dat ik al over de helft zat van de 100 kilometer die ik in eerste instantie zou afleggen, heb ik het verhoogd naar 150 kilometer. Er moet natuurlijk wel uitdaging in blijven zitten’, zegt ze lachend.
Wanneer je de twee vriendinnen zo naast elkaar ziet zitten en met trots naar elkaar ziet kijken, dan begrijp je ook waar de wilskracht bij beide zit. De één probeert haar ziekte positief op te pakken en de ander “vecht” vanaf de zijlijn met haar mee. ‘Ik vind het fijn om iets voor een ander te kunnen betekenen. Die energie haal ik uit mijn werk, ik zit in de verpleging, maar nu dus ook voor het goede doel.’ Voor meer informatie over The May 50K kijk op: https://www.themay50k.nl/. Doneren kan op: https://www.themay50k.nl/fundraisers/engridbron
