Lukkien moet voorkomen dat zakken op de ranglijst geen vrije val wordt
Blijft FC Groningen in de Eredivisie? Na zeven wedstrijden kunnen we voorzichtig de balans opmaken. Eén van de belangrijkste conclusies is dat het druk zetten met twee spitsen in de Eredivisie een stuk lastiger is dan in de KKD. Een andere conclusie is dat veel energie in de wedstrijd steken veel minder vaak punten oplevert dan in een divisie lager en dat de FC ervaring mist. Dat het een kwetsbaar elftal is met een voor de Eredivisieniveau begrippen smalle selectie en vleugellam is. Maar ook met deze selectie heeft FC Groningen een ploeg die niet in de problemen mag komen, al werd het tegen de GA Eagles helemaal weggespeeld met een terechte nederlaag als gevolg. Natuurlijk worden Peersman en Rente gemist, maar zo zwak voor de dag komen kan niet alleen op het conto van het gemis van deze spelers worden geschreven.
Geen reden tot paniek, maar een klein alarmbelletje moet er inmiddels wel afgaan in de Euroborg dat langzaamaan op een soort Jeugdherberg begint te lijken. Verder vechten de jongelingen als leeuwen en staat de beste doelman van de Eredivisie in het doel. Natuurlijk is niet alleen de kracht van FC Groningen belangrijk, maar ook die van de concurrentie. De allerbelangrijkste voorwaarde om boven clubs als Almere City, Heracles, Fortuna Sittard, PEC Zwolle en RKC te eindigen is echter dat er rust bij de club is. En dat is bijna altijd een gevolg van degelijk beleid. Oud-directeur Hans Nijland deinsde er niet voor terug om bij een behoorlijk afgeroomde selectie de verwachting uit te spreken nog wat hoger te eindigen dan het jaar ervoor. Het publiek keek ernaar uit, maar de trainer zat er maar mooi mee, omdat die heel goed wist dat de verwachtingen niet overeen kwamen met de kwaliteit van de selectie. Hoe communiceer je dat naar buiten? Bijna onmogelijk en dat geeft natuurlijk scheve gezichten binnen ieder bedrijf, dus ook bij een BVO. Niet bepaald helpend voor een goede werksfeer wat weer erg bepalend is voor resultaten.
De degradatie naar de eerste divisie was het gevolg van jarenlang wanbeleid en heeft hopelijk een streep onder die periode gezet. Vitesse en FC Volendam kunnen er over mee praten. Inmiddels waait er een heel andere wind door de Euroborg. Op de eerste plaats is de club erg blij dat het weer terug is gekeerd op het hoogste niveau en de doelstelling is simpel: daar blijven. Of van Mosselveld en Langeler de juiste mensen op de juiste plaats zijn zal de toekomst moeten uitwijzen. Het is ze in ieder geval gelukt om de succesformatie van vorig seizoen bijeen te houden en de talenten aan de club te binden. Daarbij heeft Langeler verzuimd een ervaren middenvelder te halen die jonge jongens op sleeptouw kan nemen. Een speler die anderen beter maakt. Daar tegenover staat dat veel neuzen dezelfde kant op staan. Er worden geen gekke dingen geroepen en Lukkien kan in alle rust werken zonder onrealistische druk in zijn nek te voelen. Je kunt er liefhebber van zijn of niet, Lukkien hanteert een duidelijke speelstijl. Waarbij wel duidelijk wordt dat de kwetsbaarheden van deze manier in de Eredivisie steeds duidelijker worden en het de vraag is of deze speelwijze toekomstbestendig is. Spelers weten in ieder geval wél waar ze aan toe zijn.
Op veel gebieden heerst er rust, al kunnen een paar nederlagen dit compleet kantelen in de opportunistische voetbalwereld. Het is een verademing als we terugkijken naar de voorbije jaren. De Euroborg leek meer op het decor van ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’, dan op een topsport complex. Deze rust is een prima voedingsbodem om het optimale rendement uit het elftal te halen. Lukkien mag zich daar mee bezig houden. En doet dat op zijn manier. Rustig, duidelijk, weinig spectaculair, tikje behoudend en je zult hem nooit betrappen op gekkigheid of op hele verrassende dingen in de opstelling of speelwijze. Daarentegen kun je de oefenmeester ook zelden betrappen op een tactische verrassing die de wedstrijd kantelt. De wissel van Pelupessy voor Resink belichaamde dat nog eens. Het probleem de eerste helft was het zetten van druk terwijl Pelupessy juist de man is die het liefst achteruitloopt.
Groningen pakt weinig punten en creëert nauwelijks meer kansen. Ook niet tegen middelmatige ploegen en dat is zorgelijk. Het spel is de laatste weken behoorlijk ondermaats. Met dit bijltje hakte Lukkien vorig jaar ook. Toen slaagde hij er in het tij te keren. Dat was eerste Divisie. Nu is er een hele andere uitdaging en die heet de Eredivisie. Groningen zakt op de ranglijst, aan Lukkien de taak ervoor te zorgen dat het geen vrije val wordt.
