Opa vertelt over de ‘mooiste hobby die er is’: de do’s en don’ts van de vissport volgens Barry Kooy

ZUIDHORN - Wie aan de waterkant in gesprek raakt met Barry Kooy, merkt al snel dat er achter de ontspannen visser een schat aan ervaring schuilt. Als voorzitter van HSV Noordhorn en controleur kent hij de regels als geen ander, maar het is vooral zijn verleden als rechercheur dat doorschemert in zijn scherpe blik op de sport. “Je bent politieman en je blijft politieman, denk ik. Je blijft altijd waakzaam op dingen.”

Hoewel hij vaak ‘landelijk controleur’ wordt genoemd, is zijn rol in de praktijk heel specifiek afgebakend. Vanuit de Sportvisunie Groningen Drenthe is hem een vast eigen werkgebied toegewezen: van Zoutkamp tot aan Leek. Hier houdt hij de wateren nauwlettend in de gaten.

Het vissen is Barry met de paplepel ingegoten door zijn opa, maar de wereld is sindsdien veranderd. Tegenwoordig zet hij zich in om de jeugd achter de computer weg te krijgen en de natuur in te trekken. Volgens Kooy begint een goede sportvisser altijd bij de basis en niet bij het zware materiaal. Hij adviseert beginners dan ook om niet direct met een werphengel en kunstaas achter de snoek aan te vangen. “Begin gewoon met een vast stokje, met een dobbertje en een tuigje. Een kind van acht dat alleen is en een snoek eraan krijgt, weet niet hoe hij daarmee moet omgaan. Dat is voor het kind niet goed, en voor de snoek zéér zeker niet.”

De regels in de vissport zijn er volgens Barry niet om te pesten, maar puur om de natuur te beschermen. Iedere visser wordt geacht de wet te kennen, beginnend bij de juiste papieren. “De combinatie van de Vispas en de lijst van viswateren geeft jou recht om te vissen. Voldoe je daar niet aan, dan heb je de kans dat je een rapport aan je broek krijgt.”

Om de sport eerlijk en veilig te houden, is er landelijk een onafhankelijke Tuchtcommissie die hard optreedt tegen overtredingen. Barry is heel duidelijk over misstanden die absoluut niet getolereerd worden. Zo is illegale handel in vis uit den boze. “Het is verboden om je vangst te verkopen,” waarschuwt hij. “Dan ben je beroepsmatig bezig, terwijl je daarvoor een speciale vergunning nodig hebt.” Daarnaast treedt de commissie streng op tegen het meenemen van ondermaatse vis die nog niet de minimale lengte heeft bereikt, het vissen met verboden aassoorten zoals levend aas, en overtredingen rondom dierenwelzijn, bijvoorbeeld wanneer een vis wordt meegenomen zonder dat deze op de juiste, humane manier is gedood.

Ook de ‘gesloten tijd’ is heilig. Van 1 maart tot de laatste zaterdag van mei moeten roofvissen met rust gelaten worden voor de paai. Het steekt hem dan ook als visbladen in die periode beelden van snoekvissen publiceren zonder waarschuwing. “Al die kinderen die dat zien, denken: oh ja, dan ga ik ook even snoeken.”

Zijn jaren bij de politie hebben Barry gevormd tot een man die altijd overzicht houdt. “In een café moet ik altijd met de rug zo zitten dat ik naar de ingang kan kijken. Dat is een beetje beroepsgek.” Diezelfde waakzaamheid past hij toe aan de waterkant. Omdat steile walkanten en open bruggen gevaarlijk kunnen zijn, maakt hij zich hard voor veilige visplekken.

In samenwerking met de gemeente zijn er speciale steigers gerealiseerd voor mensen met een beperking of dementie. Dit proces verliep echter niet zonder slag of stoot. Aanvankelijk zag het plaatselijke Zonnehuis dit initiatief helemaal niet zitten, onder het mom dat het ‘niet voor hun bewoners’ zou zijn. “Dat deed echt pijn,” vertelt Barry, “want wij deden het nu juist speciaal voor hén.”

Gelukkig is het tij volledig gekeerd. Een zorgcoach van het Zonnehuis is enthousiast geworden en gaat nu tóch met bewoners gebruikmaken van de steigers. Omdat er voor hun eerste uitje meer ruimte nodig was, is het ontwerp direct aangepast: er is nu plaats voor vier in plaats van twee rolstoelen. “Daar ben ik enorm blij mee. Bouwer Tuinstyling Noordhorn heeft dit, ondanks hun grote drukte, toch nog even razendsnel gefikst.”

Voor de toekomst hoopt Barry op een groeiende, hechte groep jeugdvissers uit de hele regio, of ze nu uit Aduard of Den Ham komen. Tegelijkertijd doet hij een klemmende oproep aan alle vissers om de vrijwillige controleurs langs de waterkant met respect te behandelen. “Die mensen staan in hun recht. Als je fout zit, accepteer dat dan gewoon en reageer niet gewelddadig of verbaal agressief. Het zijn vrijwilligers.”

Door respect voor de regels én voor elkaar te tonen, blijft de vissport volgens Barry de mooiste hobby die er is.