De Ongenode Gast gaat langs bij de Maakplaats Grootegast: ‘Als ze mazzel heeft, doet ie het’
GROOTEGAST - Met piepende banden rijdt de Ongenode Gast richting het centrum van Grootegast. Ze had namelijk gelezen dat de Maakplaats in de Bibliotheek van het dorp op vrijdagmiddag plaats zou vinden. Toch bleek, na een extra dubbelcheck, dat het op donderdagmiddag van 14:00 tot 16:00 uur was. Bij binnenkomst schrikt ze even: alleen het buurtbakkie is te zien en te horen. ‘Klopt het dat hier ook de Maakplaats is?’, vraagt ze aan de koffiedrinkers. ‘Daar moet je wezen’, ze wijzen naar een andere hoek in de bibliotheek. ‘Ze wachten al op je komst.’
Ties Koning en Klaas Reitsema zitten aan een lange tafel. In het midden van een gereedschapskist, schroevendraaiers en een loepbril ligt een zwart voetpedaal van een naaimachine. ‘Deze is bij ons binnengebracht.’ Ze laten het snoertje zien die ze net hebben weten te repareren. ‘Het snoertje was gebroken. Als ze het te veel bewoog, kwam er een vonkje. Daarom heeft ze hem hier gebracht’, legt Koning uit. ‘Dat was weer eentje voor de Maakplaats’, lacht Reitsema. Al snel wordt de telefoon gepakt en bellen ze de gelukkige: ‘Uw voetpedaal ligt klaar’. Toch heeft de Ongenode Gast één vraag: hoe hebben ze het pedaal kunnen testen? Er staat namelijk geen naaimachine in de bibliotheek. ‘Als ze mazzel heeft, doet ie het’, lacht Koning.
De Maakplaats is vlak na de coronatijd opgestart in Zuidhorn, Marum en Grootegast. Het is een ontmoetingsplek voor mensen die hun kapotte spullen niet zomaar weg willen doen, maar samen gaan repareren. Daarvoor zitten Koning en Reitsema elke derde donderdag van de maand van 14:00 tot 16:00 uur in de bieb. ‘Normaal zit er ook nog een derde persoon bij, maar die is er nu niet. Dat is ‘Gewoon Koos’’. Ze hebben nog iemand aan tafel, die op dit moment ook afwezig is: ‘Computerman Wiedse’. ‘Hij helpt mensen die een probleem hebben met hun telefoon, computer, laptop of tablet.’ Hoewel het nu een rustige middag is, hebben de twee al veel mensen kunnen helpen. ‘Het is ontstaan met als doel geen dingen weg te gooien die nog gerepareerd kunnen worden. Het is van groot belang die weggooimaatschappij tegen te gaan.’ Inmiddels hebben ze bijvoorbeeld al een koffie-automaat, spoorbaantreintje en een oude radio-cassetterecorder een nieuw leven kunnen geven. ‘Dat was echt een drama’, blikt Koning terug. ‘Die rubbertjes die vervangen moesten worden, waren gewoon vloeibare troep geworden. Dat project hebben we maar meegenomen naar huis. Het is namelijk niet de bedoeling dat het tot het einde van het jaar duurt voordat we een product afhebben.’ De twee vinden het leuk om mensen zo te kunnen helpen. ‘We doen wel meer vrijwilligerswerk. Zo zijn we beiden betrokken bij de Museumdrukkerij’, vertelt Koning. ‘Daarnaast ben ik ook vrijwilliger bij Het Hooge Heem. Ik treed daar op met oude, Nederlandse liedjes voor de ouderen.’ Ook maakt hij schilderijen, tekeningen en blogs onder de naam: www.tieskoning-art.nl. ‘Ik ben eigenlijk altijd bezig’, lacht hij.
Medewerker van Biblionet Tineke Goossens komt ook richting de Maakplaats gelopen: ‘We combineren de Maakplaats met het IDO-punt, ook wel Informatiepunt Digitale Overheid. Daar kan iedereen met vragen terecht.’ Het klinkt bekend in de oren: toevallig was dat de allereerste keer dat deze Ongenode Gast op pad mocht voor deze rubriek. Toen schoof ze, na de opening van het IDO-punt ook al aan bij het Buurtbakkie. Anke Hoekstra, Marietje Veenstra, Martje van Duinen en Ymkje de Boer begroetten haar met een glimlach. Ze zijn hier bijna elke week, vertellen ze. ‘Je komt hier voor de gezelligheid. Gewoon, met elkaar praten over koetjes en kalfjes.’ Of ze ook altijd als groepje bij elkaar zitten? Ze beginnen opnieuw te lachen. ‘Meestal wel. We hebben vaste groepen, wij zitten hier, zij daar. We hebben bijna vaste stoelen. Soms is er eentje leeg, maar dan kan er niemand gaan zitten, want misschien komt diegene nog.’ Veenstra voegt daaraan toe: ‘We hebben een keer nummertjes getrokken, zodat we allemaal door elkaar zouden zitten. De week daarna had iedereen weer z’n vaste plek.’ De groep vindt het leuk dat er soms ook bepaalde activiteiten en lezingen worden georganiseerd. ‘Vorige keer hadden we hier twee politieagenten. Die kwamen spontaan even langs om te vertellen over veiligheid. En één keer per twee maanden gaan we met de groep dammen. Dat is ook leuk.’ Zo herinneren ze zich ook nog de ‘Valpreventie’ die een aantal weken geleden werd gegeven. ‘Dat is sporten, daar doe ik niet aan mee.’ Inmiddels heeft de klok vier uur geslagen en verdwijnen steeds meer mensen huiswaarts. Ook Koning en Reitsema lopen met hun gereedschapskisten richting de deur. Terwijl de Ongenode Gast haar spullen inpakt, krijgt ze toch nog één laatste vraag: ‘Maak je er een mooi proefwerkje van?’ Dat doet de Ongenode Gast uiteraard met veel plezier.
