Voor de laatste keer in het gemeentehuis van Leek

LEEK - Voor de allerlaatste keer zette de Ongenode Gast voet in het gemeentehuis van Leek. Op vrijdag 18 oktober waar daarvoor namelijk een speciaal moment voor georganiseerd. Bezoekers konden een rondleiding volgen, naar verhalen luisteren of meer informatie inwinnen over de nieuwe woonwijk, ‘Klein Nienoord’, die op de locatie gebouwd zal worden. De Gast was niet de enige die nog één keertje door de lege gangen en kamers wilden dwalen. Het bleek de hele middag al druk te zijn. Aafke Hoek, een van de verhalenvertellers van ‘Vertellerscollectief Kom op Verhoal’ heeft al zes groepen voor zich gehad vertelt ze. ‘Ik merk dat veel mensen het erg vinden dat het gemeentehuis weg is. Dat gevoel probeer ik een beetje te relativeren in mijn verhaal.’ 

Hoek is de eerste stop van de rondleiding door het gebouw. ‘Ik vertel een verhaal over hoe erg het is dat het gemeentehuis verdwijnt. Tussen aanhalingstekens dan. Tegenwoordig kan er steeds meer via de computer. Vroeger hoorde je nog wel eens verhalen van vaders die met een paar borrels op in het gemeentehuis aankwamen om de naam van hun kind door te geven. “Verrek, hoe was die naam dan ook alweer?”’ Ze lacht even. ‘Soms werd het dan verkeerd gespeld of wist de vader niet meer welke van de twee namen het nou moest worden.’ Dat soort momenten heb je nu steeds minder, zegt Hoek. Eigenlijk kom je alleen nog naar een gemeentehuis voor het aanvragen van een document als een rijbewijs of paspoort. ‘Na mijn verhaal zie je mensen ook wel denken: ‘ja, eigenlijk is dat ook wel zo.’ Toch neemt het niet weg dat het gemeentehuis voor velen een plek is waar zij bijzondere momenten hebben meegemaakt, zegt ook wethouder Bert Nederveen. ‘Vandaag is een klein beetje een historische dag. Dit is de allerlaatste keer dat dit gemeentehuis open is. Veel van jullie, inwoners, oud-medewerkers en collega’s hebben hier vele voetstappen liggen.’ De menigte die zich inmiddels om hem heen heeft verzameld, knikt instemmend. ‘We nemen vandaag afscheid van dit gebouw. Ik ben blij dat we hier zo lang gebruik van hebben gemaakt op deze mooie plek. Dit is een tweede mijlpaal voor onze gemeentelijke huisvesting en het eerste pand dat we afstoten. Ik ben blij en trots dat op deze locatie een mooie, nieuwe woonwijk komt, passend bij de stijl van landgoed Nienoord.’ Na het applaus wil de wethouder weglopen, maar Communicatieadviseur Laurina Drenth houdt hem tegen. Er moet nog een steen worden gehakt uit de muur van het gebouw. Zodra de handschoenen zijn aangetrokken en de veiligheidsbril is opgezet, begint de wethouder met het slaan op de muur. Brokken vallen op de grond. ‘Zo, het begin is er’, lacht hij. ‘Als ik geen wethouder meer ben, zijn er nog andere talenten.’ Terwijl bezoekers ook een kans krijgen om mee te helpen met het slopen van de stenen muur, spreekt de Ongenode Gast met de wethouder. Wat vindt hij ervan dat er mensen zijn die het gemeentehuis gaan missen? Mensen zijn natuurlijk gewend dat zij een gemeentehuis in de buurt hebben. Nu moeten sommigen van hen verder reizen. Maar veel dienstverlening is tegenwoordig digitaal geworden. Daarnaast is de bedoeling dat ambtenaren de dorpen ingaan, legt hij uit. ‘Vaak komen mensen maar eens in de tien jaar in een gemeentehuis.’ Of hij de locatie zelf gaat missen? ‘Het hoort erbij’, begint hij. ‘Ik kwam hier graag want het is een mooie plek. En ik heb hier zeker herinneringen liggen. Maar we moeten ook goeie huisvesting kunnen garanderen.’ Ook voor teamleider Roelof Postma was Leek een bijzondere locatie. Hij begon namelijk in september ‘82 als twintigjarige als medewerker voor de gemeente. Inmiddels is dat alweer 42 jaar geleden. ‘Natuurlijk doet het je wel iets. Je hebt hier een stukje geschiedenis liggen. Maar je moet ook met de tijd mee’, zegt Postma. ‘Alles heeft z’n voordelen en nadelen.’ De Gast vraagt hem of hij ook al een stukje uit de muur heeft gebikt. ‘Dat ga ik straks doen, en dan neem ik dat stukje mee naar huis.’ Terwijl de rondleidingen doorgaan, dwaalt de Ongenode Gast door de lege gangen van het gemeentehuis. Het is een gek gezicht. Zelfs de dikke, zware kluisdeur staat open. Even werpt de Gast een blik naar binnen. Helaas, er zijn geen goudblokken of andere schatten in zicht, enkel wat opbergmappen. In de oude burgemeesterskamer treft ze ‘Anna van Ewsum’. Ze blikt terug op de tijd van Ferdinand Folef baron von Inn- und Kniphausen, ook wel bekend als de ‘Dolle Jonker,’ die van 1843 tot 1846 heer van Nienoord en burgemeester van Leek en Marum was. Hoewel het honderden jaren geleden is, weet Van Ewsum, ofwel verhalenverteller Hennie van der Laan het verhaal te vertellen alsof het net is gebeurd. ‘Waar moet het nieuwe gemeentehuis komen?’, vraagt zij haar publiek. Uiteraard is het antwoord Leek. ‘Alle groepen zeggen dat. Maar wisten jullie dat dit vroeger Midwolde was? Het gemeentehuis stond dus niet in Leek.’ Verbazing straalt van de gezichten af. ‘Dus waar zou het nieuwe gemeentehuis moeten staan?’ Zonder twijfel klinkt het: ‘Midwolde!’