Na 28 jaar in de lokale politiek mag je wel op de tafel staan - Wethouder Bert Nederveen neemt afscheid

De Ongenode Gast had het plan om heel ongezien het laatste kwartiertje binnen te schuiven bij het symposium dat Bert Nederveen ter ere van zijn afscheid organiseerde, maar zodra de in de muur verstopte deur - tot zover ging het ‘sneaky plan goed - openging, draaiden Annelie Bonnet, Richard Lamberst en Alex Steenbergen verschrikt hun hoofd om. Daarmee was de toon gezet, want het wordt namen schrijven deze middag, waar ‘tout le monde’ van politiek Westerkwartier is aanwezig. De Ongenode Gast heeft amper naast Bea van Ginkel van het bestuurssecretariaat van de gemeente Westerkwartier plaatsgenomen of we horen al hoe Geertje Veenstra en Jan Oomkes hun mening geven over de vraag of alle mensen deugen. Ook oud-wethouder Elly Pastoor komt aan het woord, we spotten oud-wethouder Harmke van der Sluis, maar ook de rest van het voltallige college met Ard van der Tuuk, Bé Schollema en Jeroen Betten. Als Klaas Wildeboer het woord neemt, heeft gesprekleider Harry Koning (directeur van de gemeente) het lastig, want ‘het moet niet te lang Klaas’, maar zo kort van stof is Klaas niet.

Op het podium zitten Roely Mussel (de Nieuwe Wierde Grijpskerk), Hielke Westra (Groninger Dorpen, maar ook oud-wethouder), Pieter van der Zwan (heeft Bert Nederveen vervangen in zijn ziekteperiode) en Klaas-Wybo van der Hoek (GroenLinks Westerkwartier). Het is Nederveen die de aandacht echt opeist als hij bovenop een tafel klimt. Dat mag als je na 28 jaar actief te zijn geweest in de politiek afscheid neemt. Het mini-symposium over de kracht van de samenleving komt ten einde.

Zodra de boel in beweging komt, overhandigt de Ongenode Gast nog snel de speciale Bert-Krant die we gemaakt hebben. Ook de Krant en de Streekkrant hebben al jaren contact met Nederveen. We vereeuwigden hem als wethouder ongelooflijk vaak en soms op de meest gekke momenten: in graafmachines, op een kinderfietsje bij de opening van een speeltuin, verkleed als farao of aan het werk in het groen. Lachend herinnert hij zich de bezetting van de school in Visvliet, waar onze fotograaf Erik Veenstra vastlegde hoe hij met een trap over het gebarricadeerde hek moest klimmen. ‘En Johan Heddema mocht er toen niet in’, lacht hij zongebruind en wel. ‘Ja, ik ben al sinds 1 juli gestopt, dus ik heb veel in de tuin gewerkt.’ Hij zegt in alle vertrouwen zijn werkzaamheden los te hebben gelaten. ‘Niemand is onmisbaar. Ik heb wel zorgen over de politiek in Nederland in het algemeen, maar in het Westerkwartier niet. Er is een ongelooflijke gemeenschapskracht hier, mooi dat mensen zoveel om elkaar denken.’

Zoals al gezegd: het is namen schrijven, zonder iemand tekort te willen doen, maar we spotten o.a. uit de politiek Jaqueline Dijkstra, Koos Siegers, Meindert Bouma, Arnold Bloem, Arianne Havinga, Ytsen van der Velde, maar ook oud-burgemeester van Leek Berend Hoekstra, burgemeester van Noordenveld Klaas Smid, oud-wethouders van Noordenveld Jeroen Westerhof en Henk Kosters, en oud-wethouder Jan Oomkes waar we even blijven hangen. Want het is altijd gezellig bij Jan die overigens een fantastische periode beleefde als wethouder in hetzelfde college in Zuidhorn als Nederveen. ‘Ik zei altijd, als ik mijn portemonnee moet uitlenen, dan zou dat aan Bert zijn.’

Ard van der Tuuk neemt het woord en loopt in een warme en uitgebreide speech de jaren van Nederveen door. Vanaf het prille begin als tiener, met aandacht voor zijn Aly en het gezin, en met veel mooie anekdotes. Hij spreekt over de ‘Bert’-factor waarin Nederveen het verschil maakte en over de diverse rondjes van afscheid nemen die al geweest zijn. ‘Want al die mensen, dat is wat de gemeente vormt, en daar wilde jij afscheid van nemen.’ Van der Tuuk somt de indrukwekkende verscheidenheid aan portefeuilles op en sprak over de uitdagingen in het Novatec-dossier: ‘de lunch was altijd goed tijdens het college-overleg in die tijd, maar de gesprekken beroerd.’ Hij wijst de aanwezigen op het rustpunt bij Bert en Aly in Kommerzijl en kan het niet laten de varkens Pim en Pom nog even te noemen- van wie het wel en wee uitgebreid gedeeld werd door Nederveen. Aan het einde vat Van der Tuuk samen: ‘Je zei laatst misschien mag ik een beetje trots zijn, nou laat dat beetje maar weg.’ Voor de borrel gezellig doorging, nam ook Nederveen het woord en liet zien niet alleen punctueel en van de cijfers te zijn, maar ook een grote hoeveelheid humor te bezitten. En mocht u nog nieuwsgierig zijn waar de eerste trip met de camper van een net-gepensioneerde wethouder naartoe gaat? Bert en Aly verheugen zich erop volgende week bij Prinsjesdag te staan.