Baron belde af, maar de opening van ‘Mysterieus Westerkwartier’ slaagde uitstekend
NOORDHORN - De (On)genode Gast trof afgelopen vrijdag de deuren wagenwijd open bij de Doopsgezinde kerk aan de Langestraat in Noordhorn. Een sfeervol, rustiek kerkje, waar het groen bijna naar binnen lijkt te groeien: door de imposante ramen valt volop zicht op de planten erachter. Binnen is het inmiddels niet meer alleen een plek voor de zondagse dienst. Het gebouwtje doet tegenwoordig ook dienst als yogaruimte, en voor twee weken - precies tussen twee kerkdiensten in - werd de ruimte omgetoverd tot expositiezaal voor Mysterieus Westerkwartier.
Bij binnenkomst hing er meteen een ontspannen sfeer. Een kleine, intieme groep schoof aan; hapjes en drankjes stonden al klaar voor na het officiële gedeelte. In een mooie ronde opstelling stonden de werken van de zeven deelnemende kunstenaars: van olieverf tot linoprint, van acryl tot textiel. Waar bij een vorige expositie nog schotten werden gebruikt om de werken te scheiden, is er dit keer voor ezels gekozen. Dat maakt het geheel volgens de kunstenaars zelf een stuk opener. ‘Nu hebben we gekozen voor ezels en dat maakt het toch doorzichtiger. Het is mooier’, klonk het tevreden.
Myra Eeken-Hermans, initiatiefneemster en zelf ook kunstenares, heette iedereen welkom. ‘Het is zo fijn dat jullie allemaal bij dit officiële momentje kunnen zijn’, opende ze. Ze stelde de groep voor: naast haarzelf exposeren Jantiena Bellinga, Trija Fleer-Niks, Frans Hage, Tineke Kap, Willemien Renkema en Afineke de Vries. Fleer-Niks was zelf niet aanwezig - ze is al langere tijd ziek - maar haar werk hing er wel degelijk, twee schilderijen, waarvan er één speciaal voor deze expositie opnieuw is opgemaakt.
Trots benadrukte Eeken-Hermans dat alles gloednieuw is. ‘Alles wat hier staat, is niet van "ach, ik haal er even wat van zolder of uit de kelder". Nee, het is allemaal nieuw werk’, vertelde ze, met een lach over het keramiekwerk van Afineke de Vries dat pas die week de oven had overleefd. Na eerdere thema’s als de Slag bij Noordhorn en de Aduarder Abdij, koos de groep dit keer voor de raadselachtige verhalen van de eigen streek: Mysterieus Westerkwartier. Zeven roodharige smidsknechten, nonnentranen, abelenogen, gravinneparels en pronkzucht; ingrediënten voor verhalen waarvan niemand meer precies weet of ze ooit echt gebeurd zijn. En juist dat onbestemde maakt ze mysterieus.
Bijzondere gast van de avond was Lies Reinink uit Zuidhorn, die voor de gelegenheid een Ikebana-bloemschikking maakte. Ze legde uit dat deze Japanse bloemschikkunst teruggaat tot de zestiende eeuw en werkt met natuurlijke, seizoensgebonden materialen. Voor haar schikking trok ze zelf de sloten en oevers van het Westerkwartier in, op zoek naar kalmoes en egelskop. ‘Het is een avontuurlijk beroep’, grapte ze. De opstelling verbeeldt het thema treffend: waterplanten aan de linkerkant, land- en bergplanten rechts, als symbool voor de verhalen die schuilgaan in moeras en bos.
Ook Eeken-Hermans zelf bleek meer dan alleen gangmaker: ze schrijft haiku’s, de Japanse dichtvorm die in een paar regels een sfeer vastlegt. ‘Een haiku is voor mijn gevoel een geschreven foto. Het roept een sfeer op van een bepaald moment’, legde ze uit. Bij Reininks schikking hoorde dan ook een haiku, gebaseerd op de volksverhalen die in bos en moeras van het Westerkwartier schuilen.
Voor de officiële opening was eigenlijk een deftiger gezicht geregeld: Baron Von Inn- und Knipphausen, vroeger woonachtig op Kasteel Nienoord, zou de expositie verrichten. Maar de baron belde af; hij bleek de verkeerde datum in zijn agenda te hebben staan. Geen man, geen kraai, dacht de (On)genode Gast, en dat bleek maar goed ook: Eeken-Hermans nam het vlotjes over.
Het hoogtepunt kwam bij het onthullen van de ‘Weense gravin’, een indrukwekkend werk van Jantiena Bellinga, gemaakt van spijkerstof. ‘Ik heb heel bewust gekozen voor spijkerstof, omdat spijkerstof sterk is. En zij was ook een sterke vrouw’, vertelde Bellinga, terwijl ze wees op de zachtere accenten: een broche en een parel, als eerbetoon aan het vrouwelijke naast het sterke. Onder applaus werd het doek weggetrokken, de glazen geheven, en verklaarde Eeken-Hermans de expositie voor geopend.
Voor wie nieuwsgierig is naar de mysteries van eigen streek: de expositie is nog te bezoeken tot en met 18 september, woensdag tot en met vrijdag van 13.00 tot 16.00 uur en in het weekend van 9.00 tot 16.00 uur. De toegang is gratis, net als de tompoucejes vorige week bij de Piloersemaborg, maar dat is andere koffie.
