Groninger-Niet-Weggoien-Tour levert bijzondere objecten op voor het Victory Museum Grootegast
GROOTEGAST - Een plek in Grootegast waar je absoluut een keer geweest moet zijn: Museumplein Grootegast, waar je maar liefst twee musea onder één dak vindt. Jong en oud kijken hun ogen uit in het LEGiO Museum en in het Victory Museum. Vandaag gaat de (On)Genode Gast op bezoek bij het Victory Museum. Bij de entree is het ontvangst hartelijk door twee dames achter de balie die doorverwijzen naar de American Dinner. Wat rest is alleen nog het openen van de twee rode klapdeuren en wat je dan ziet....We zijn hier eigenlijk neergestreken voor de Groninger-Niet-Weggoien-Tour, maar nu we er dan toch zijn, maken we maar even gebruik van het moment.
Deelnemers van de Groninger-Niet-Weggooien-Tour laten nog even op zich wachten en vrijwilliger Auke Doornbosch neemt ons daarom even mee door het Victory Museum. En we kunnen niets anders zeggen; wat kan die man vertellen, zeg! Je zou bijna de aanleiding van onze komst vergeten. ‘Ja, dit zijn drukke dagen voor ons hier in het museum. Zo in aanloop naar 4 en 5 mei ben ik hier toch wel vijf dagen per week. In deze periode is voor ons allemaal de inzet groter, omdat we ook veel groepen op bezoek krijgen. Maar ik vind het fantastisch om te doen, hoor’. En daarbij verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht. Het Victory Museum beeldt de geschiedenis uit rondom de bevrijding door de Canadezen van Noord-Nederland in 1945. We zien een nagebouwd Engels vliegveld, een impressie van de Red Ball Express en dan lopen we voorbij een pronkstuk waarbij Doornbosch even stil blijft staan. ‘Zie je dit meisje? Zij heeft een pakje aan van de stof van een uniform van een Canadees militair. Er volgt een heel verhaal over de herkomst. ‘Uiteindelijk komen nabestaanden vaak objecten tegen op zolder, waarvan ze weten dat het niet goed is om weg te gooien, maar ook niet weten wat ze er dan mee moeten. En dan komen ze vaak naar ons en nemen wij het in bewaring.’
Tijdens het teruglopen naar de American Dinner, waar leden van het Oorlogs- en Verzetscentrum Groningen (OVCG) zich inmiddels hebben verzameld om nieuwe pronkstukken die binnenkomen te beoordelen, lopen we nog langs één zeer interessant item. Bij het zien van het enthousiasme van Doornbosch hierbij kunnen we uiteraard niet anders dan even stoppen. ‘Mensen komen hier meerdere malen per jaar hun spullen inbrengen. Naast dat ze spullen inbrengen, brengen ze ook verhalen mee. En die zijn zo waardevol. Je ziet hier achter mij een nieuwe aanwinst voor ons museum, waar we erg trots op zijn.’ Achter hem zijn twee mannen aan het werk in een nog vrij lege ruimte. Er wordt op dat moment gewerkt aan een houten standaard waar straks een groot scherm op komt te liggen. We ontmoeten Nathan Kehler en zijn vriend Andy. Ze zijn speciaal overgekomen uit Canada om deze aanwinst naar Nederland te brengen, waarbij Grootegast zelfs de eerste in Europa is. Ze zijn hier namens Project44.ca, een historisch onderzoeksproject dat de bewegingen en locaties van geallieerde legereenheden tijdens de Tweede Wereldoorlog reconstrueert. Aan de hand van oorlogsdagboeken, militaire archieven, kaarten en veteranenbronnen brengen ze bijvoorbeeld in kaart waar specifieke militaire eenheden waren gestationeerd, maar ook welke routes ze volgden. Vertaald vanuit het Canadees: ‘Op het scherm kunnen bezoekers straks zelf bepalen in welk gebied ze gaan zoeken of welke eenheid je wilt volgen’, geeft Kehler aan. ‘Daarnaast hebben we ook twee “scrapbooks” ingescand van een jongetje uit die tijd dat warme banden onderhield met de militairen uit Canada. Hij heeft foto’s verzameld van hen en ze hebben er ook allemaal iets bijgeschreven.’ Doornbosch kijkt trots toe: ‘Het is toch hartverwarmend dat die mannen speciaal naar hier zijn gekomen om dit met ons te delen?’
Inmiddels hebben ook de eerste bezoekers van de Groninger-Niet-Weggooien-Tour zich gemeld bij het museum. Karlijn Donders is van Museum aan de A en zit in de organisatie van de Tour. ‘Nog altijd duiken er bijzondere objecten uit de Tweede Wereldoorlog op. Dat kan zijn tijdens een verhuizing, sloop van een huis of zomaar tijdens het opruimen van de zolder. Dit zijn heel diverse objecten, maar ze hebben vaak wel een verhaal. Wanneer mensen hier iets binnenbrengen, wordt er samen met experts gekeken naar het object en de verhalen. Dit wordt genoteerd, uitgeschreven en gedocumenteerd. Sommige mensen nemen de spullen weer mee naar huis en anderen laten het achter, zodat het kan worden opgenomen in een collectie.’ Meneer en mevrouw Musschenga uit Ulrum zijn zojuist aangeschoven bij de experts. Zij hebben meegebracht: documenten en een Canadees uniform. Terwijl meneer Musschenga verdergaat met het gesprek met de experts, vertelt mevrouw Musschenga kort over de objecten op tafel. ‘We hebben spullen meegebracht van Klaas Jacob Niemeijer. Toch wisten wij al die tijd niet beter dan dat hij John heette en dat kwam waarschijnlijk doordat de Canadezen de naam Klaas niet konden uitspreken.’ De nalatenschap is van grote waarde voor hen, maar ze zijn van mening dat het beter af is in het museum. En zij zijn er blij mee!
