Volgend seizoen wordt interessant; alle ogen gericht op Mo Allach
Vakantie. Spelers en staf kunnen vakantie vieren. De nacompetitie is gehaald. Kansloos verloren van Ajax. Zijn ploeg werd tactisch afgetroefd en dat werd pas in de rust rechtgezet. Te laat en onomkeerbaar.
Groningen eindigde op de laatste plek in het linkerrijtje en dus is de doelstelling meer dan behaald. Lukkien is tevreden over allerlei zaken, zoals de ontwikkeling van spelers. Over welke spelers hij het heeft, is mij niet duidelijk. Schreuders, Van der Werff en Prins zijn niet beter geworden. Thom van Bergen en Thijmen Blokzijl hebben een klein stapje gemaakt, maar zullen de clubs voor hen in de rij staan? Rente en Peersman zijn zeker niet beter geworden en doelman Vaessen is tijdens het seizoen zijn vorm kwijtgeraakt. Tika de Jonge is stabiel, maar Tygo Land heeft het niet waar kunnen maken. Spits Willumsson is helemaal weggezakt. De voormalig topschutter van de ploeg komt helemaal niet meer in de plannen van Lukkien voor. Ook van aanvaller Mark Hoekstra, die aanvankelijk nog weleens inviel, hebben we niets meer vernomen. Groningen wil een volgende stap maken, die naar een stabiele plaats in het linker rijtje. Gaat het Dick Lukkien lukken om die stap met FC Groningen te maken? Kiest Lukkien voor dezelfde speelstijl of wordt het toch eens tijd voor buitenspelers of meerdere speelwijzen? Het wordt in veel opzichten een interessant jaar.
Het gaat niet gebeuren, maar het moet wél gebeuren. Mo Allach zou samen met Frank van Mosselveld een kopje koffie met Romano Postema gaan doen. De band tussen de topschutter uit de Eerste Divisie en de club is niet meer zo innig, en dat is zacht uitgedrukt. Wat er mis is gegaan, is gebeurd, maar het is nooit te laat om het geschonden vertrouwen weer te herstellen. Dick Lukkien, die niet bijzonder gecharmeerd lijkt te zijn van de aanvaller, zou over zijn eigen schaduw heen moeten stappen. Het kan niet zo zijn dat de man met de meeste assists en doelpunten uit het betaalde voetbal niets voor FC Groningen kan betekenen. Voetballend is hij iets minder dan Thom van Bergen. In tegenstelling tot de huidige nummer één in de spitspositie bij Groningen is Postema wél een man die makkelijk scoort. Bij Emmen geen fatsoenlijke bal gekregen en toch een buitenaardse prestatie geleverd. Hij is, zoals dat zo mooi heet, 'een kind van de club'. Maak hem belangrijk, wat hij ook kan zijn als twaalfde man. Vertrouwen is voor Postema als zuurstof; hij heeft het gemist in de Euroborg. Mocht Groningen in staat zijn hem dat gevoel weer te geven, dan hoeft de huidige situatie niet het einde te zijn van het huwelijk Groningen/Postema. De aanvaller heeft te kennen gegeven graag naar het buitenland te willen, maar dat is een gevolg van de situatie zoals die nu is. Met Postema in de Euroborg is er in ieder geval een speler binnen de selectie die makkelijk een doelpunt maakt. Een smaak binnen de spelersgroep die nu ontbreekt. Gezien het niveau in de Eredivisie gaat het hem ook heus daar wel lukken. En Groningen kan zich gewoon de luxe niet permitteren een speler met dergelijke kwaliteiten te laten gaan.
Het wordt een interessante tijd voor Mo Allach. We weten nog niets van de technisch directeur, maar wat we wel weten is dat er veel gaat veranderen. Algemeen directeur Frank van Mosselveld verzorgt over het algemeen de communicatie naar buiten, ook over het technische beleid. Het zou best aardig zijn wanneer Allach dit eens wat vaker zou doen. Ook eens voor een microfoon of camera verschijnt, zodat we hem een beetje kunnen leren kennen. Maar ook zijn plannen en doelen kan duiden.
Je zou kunnen veronderstellen dat Allach een man is van geen woorden maar daden, maar die vlieger gaat niet op. Allach is juist iemand die graag praat, maar doet dat voorlopig intern. We nemen het hem allemaal niet kwalijk en kijken reikhalzend uit naar het nieuwe seizoen. Want dan zal Allach hoe dan ook hebben gesproken. Hopelijk met daden.