De tuinen van Mokkenburg; een gemeenschap in het groen
“Het voelt ook als hún tuin”
NOORDHORN – In de column Boerenblik nemen boeren en andere professionals uit de agrarische sector onze lezers mee in hun wereld. Om de week vertellen zij over hun passie voor het boerenleven, de uitdagingen die ze tegenkomen en de dingen waar ze trots op zijn. Acht verschillende schrijvers wisselen elkaar hierin af. Dit jaar worden zij één voor één uitgebreid voorgesteld.
Kim Slagter is 34 jaar en woont inmiddels vijf jaar in Noordhorn. De liefde bracht haar vanuit Canada naar Groningen. “Ik woonde eerst tien jaar in Den Haag en studeerde aan de kunstacademie. Maar via een lange omweg ontdekte ik dat ik eigenlijk iets met het boerenleven wilde doen,” vertelt ze. Tijdens een verblijf van vijftien maanden in Canada leerde ze haar vriend kennen, die uit Groningen komt. Daar ontstond ook haar droom om “in the middle of nowhere” te wonen. “Nu kan ik echt zeggen dat ik mij thuis voel in Nederland.”
In 2024 begon Kim samen met een vriendin aan een bijzondere droom: een gezamenlijke tuin in Noordhorn. Daar bleek veel behoefte aan te zijn. “We hebben alles met de hand gemaakt. Met kruiwagens liepen we over de velden om compost te verplaatsen,” vertelt ze. Al in het eerste jaar sloten dertig oogstleden zich aan. Inmiddels, in het derde seizoen, zijn dat er al 75. “Mensen mogen zich altijd aanmelden. Mijn doel is om dit jaar de honderd oogstleden te halen.”
Nu de samenwerking met haar vriendin ten einde is, runt Kim de tuin alleen. Alhoewel ze met zoveel oogstleden bepaald niet alleen ervoor staat. Volgens Kim is het mooiste aan de tuin dat mensen het hele groeiproces van dichtbij meemaken. “Je raakt echt verbonden met de tuin, en dat is precies de bedoeling.” Daarom stuurt ze iedere week een nieuwsbrief met updates over wat er groeit en bloeit. “Ik wil dat mensen zich verbonden voelen met de tuin, want het is ook hún tuin. Ze mogen hier van alles doen: picknicken, even liggen in het gras of knuffelen met de dieren.”
Aanmelden voor de tuin werkt via een abonnement. Daarmee kunnen leden dertig weken lang oogsten uit de tuin. “Sommige mensen weten in het begin niet hoe ze iets moeten plukken,” vertelt Kim. "Het is mooi dat ze snel heel veel leren op en van de tuin." Op woensdagmiddag, vrijdag en zaterdag mogen leden hun groenten en kruiden komen oogsten. “Mensen worden hier veel bewuster van wat ze meenemen. Alles gaat op vertrouwen, en dat werkt heel goed.” Naast groenten en kruiden wonen er ook dieren op de tuin. Zo lopen er loopeenden rond, zijn er twee knuffelige varkens, kippen en een paar schapen. “Mensen komen hier soms ook gewoon even om met de varkens te knuffelen. Daar is deze plek ook voor.” In de toekomst wil Kim de tuin nog gezelliger maken met extra bomen en struiken.
Voor Kim draait alles uiteindelijk om verbinding. “Ik wil mensen weer dichter bij hun eten brengen. In de supermarkt pak je groenten zomaar uit het schap, maar hier zie je het groeien van zaadje tot bord. Daardoor kijken mensen anders naar eten.” De gemeenschap die rondom de tuin is ontstaan, betekent veel voor haar. “De mensen hier zijn mij dierbaar. Ik doe dit niet alleen. Ook al bestaan we nog maar kort, ik vind het geweldig dat mensen al zo lang lid zijn.”