Dominee Rina Mulderij vertrekt van Grootegast naar Kollum

ma 4 mei, 06:52

GROOTEGAST – Na een dienstverband van meer dan 10 jaar bij de PKN-kerk in Grootegast-Sebaldeburen, gaat dominee Rina Mulderij (47) haar ambt elders voortzetten. Ze werd op de voorlaatste dag van 2025 -zoals dat heet- beroepen door de PKN-gemeente Kollum en na enig wikken en wegen besloot ze om dit beroep te aanvaarden. Aan dat beroep ging overigens, zoals te doen gebruikelijk, wel een periode van elkaar leren kennen vooraf. Ook werden er meerdere gesprekken gevoerd om te kunnen beoordelen of er over en weer sprake was van een goede basis om een samenwerking aan te kunnen gaan. Toen de spreekwoordelijke kogel door de kerk was en ook een aantal praktische overwegingen geen belemmering vormden, gaf Mulderij haar ja-woord aan haar toekomstige kerkelijke gemeente, die in ledental ruim twee keer zo groot is als in Grootegast-Sebaldeburen.

Enkele dagen voor haar officiële afscheidsdienst op 26 april in de Goede Herder-Kerk, ging De Streekkrant met Mulderij in gesprek om terug te blikken op meer dan een decennium Grootegast en ook om vooruit te blikken op haar nieuwe uitdaging in Kollum. Mulderij groeide op in het Drentse Witteveen, dat vlak bij Westerbork ligt. Als kind sprak ze de wens uit om als juf het onderwijs in te gaan, maar ze koos uiteindelijk voor een studie theologie. Mulderij lichtte haar keuze als volgt toe: ‘Ik kom uit wat je een ‘gereformeerd nest’ noemt. Ik koos ervoor om een studie aan de Hervormde faculteit in Groningen te beginnen, wat ook wel paste bij mijn interesse voor archeologie en geschiedenis. Na een onderbreking van twee jaar volgde ik in Leiden een studie tot gemeentepredikant. De totale studietijd bedroeg voor mij 8,5 jaar. Het is een zeer brede en intensieve opleiding, waarmee je niet alleen dominee kunt worden, maar ook bijvoorbeeld binnen de wetenschap of de journalistiek een werkkring kunt vinden. Toen ik afgestudeerd was, had ik inmiddels een partner. Aangezien hij als verpleegkundige in het UMCG in Groningen werkte en nog steeds werkt, lag het voor de hand om voor een kerkelijke gemeente te gaan werken binnen een bepaalde straal rond de stad Groningen. Dat werd Bellingwolde, waar ik zes jaar heb gewerkt. Ruim tien jaar geleden werd ik beroepen door de Protestantse gemeente Grootegast-Sebaldeburen. Aan dat dienstverband komt dus nu een einde.'

Psalm 23: ‘De Heer is mijn Herder

Mulderij heeft ervaren dat het vak van dominee in de praktijk geleerd moet worden. Net als in Kollum ging er voorafgaand aan haar komst naar Grootegast ook een periode van kennismaken, afstemmen en het maken van afspraken vooraf. Als je niet bij elkaar lijkt te passen, moet je er ook niet aan beginnen, volgens Mulderij. Maar van dat laatste was dus tien jaar geleden geen sprake. Mulderij kijkt met een goed gevoel op haar ambtstermijn in Grootegast-Sebaldeburen terug. Op de vraag wat haar het meest uit die periode bij zal blijven, blijkt dat dit niet om één specifiek onderwerp of gebeurtenis gaat: ‘Ik heb veel plezier gehaald uit en werken met de jeugd. Zo heb ik leerlingen uit groep 7 en 8 uitgenodigd, om ze op een speelse manier wat te kunnen leren over het geloof. Dat bleek goed aan te slaan en de kinderen bleven trouw komen. Zo werd ik toch ook nog een beetje juf. Ook heb ik speciale aandacht gegeven aan en activiteiten ontplooid voor mensen met dementie of die met armoede te maken hadden. Hierin schuilt ook mijn boodschap, welke ik komende zondag in mijn afscheidsdienst zal verkondigen. Deze haal ik uit Psalm 23, waarvan de eerste zin luidt: ‘De Heer is mijn Herder’. Hoe moeilijk het soms ook lijkt of kan zijn, roep ik de mensen op om op God te blijven vertrouwen, voor elkaar te zorgen en elkaar lief te hebben’.

Zichtbaar en toegankelijk zijn

Mulderij heeft altijd zoveel mogelijk zichtbaar en toegankelijk willen zijn, vooral ook wanneer mensen het moeilijk hadden. Ze zegt daarover: ‘Dominee zijn is veel meer dan preken op zondag. Je moet van veel markten thuis zijn, maar je kunt het niet allemaal alleen doen. Vrijwilligers die allerlei taken willen en blijven uitvoeren, zijn ook binnen een kerkelijke gemeenschap onmisbaar. Een punt van zorg is wel het teruglopende ledental waar veel kerkgemeenschappen mee te kampen hebben. Dit vraagt volgens mij om een goede samenwerking en wisselwerking met buurgemeenten, waarbij samenvoeging ook raadzaam kan zijn. Net als in Grootegast-Sebaldeburen ga ik ook in Kollum inzetten op persoonlijk contact met de mensen. Ik geef daarbij de voorkeur aan spontane bezoekjes, maar uiteraard moet je ook geregeld afspraken maken. Ik zie het als mijn taak om mensen aandacht te geven en tot steun te zijn, zowel in goede als in slechte tijden. Dat kan met een lach en een traan en soms is een vleugje humor daarbij ook goed. Een wat grotere gemeente, zoals Kollum, die met ongeveer 2000 leden is, spreekt mij erg aan. Kollum was al twee jaar vacant. Na mij is er nog iemand aangenomen, die zich met name op de oudere leden gaat richten. Ik ga me meer op de jeugd en de wat jongere generatie richten. Uiteraard gaan de taken van mijn collega en mij elkaar daarbij overlappen en gaan we op alle fronten samenwerken. Mulderij verhuist op korte termijn vanuit de pastorie in Grootegast naar een huis in Buitenpost, dat ze samen met haar partner heeft gekocht. Ze heeft er duidelijk zin in haar overstap, en dat laat ze met een overbekende Friese uitspraak weten: ‘It giet oan’.

Afscheidsdienst

Na een goed bezochte en mooie afscheidsdienst werden de gemeenteleden op zondag 26 april in de gelegenheid gesteld om persoonlijk afscheid van ‘hun’ dominee te nemen. Mulderij kreeg als liefhebber van katten een grote houten kat cadeau, waarop iedereen een briefje kon plakken met een persoonlijke boodschap. Daarnaast ontving ze als blijvend aandenken een prachtig schilderij, waarop het voormalige en karakteristieke gemeentehuis van Grootegast staat afgebeeld, alsmede een fietser in een roze jas. Mulderij herkende daarin meteen zichzelf. Aangezien ze vaak en veel door het dorp fietste, werd ook dat een karakteristiek beeld. Vanaf nu behoort dat beeld tot het verleden. Scriba Rinie Gorter van de Protestantse gemeente Grootegast-Sebaldeburen liet weten dat over de opvolging van Mulderij nagedacht en overlegd gaat worden. Het is volgens haar een goed moment om vooruit te kijken en de vraag te stellen: ‘Wat willen we en wat is er nodig’. Er zal vanuit een breed perspectief over beslist gaan worden.