Remco Pijper: de man met een visie die net niet de gemeenteraad in kwam
OLDEKERK - Na een intensieve campagne en een bewogen jaar in de lokale politiek, kwam de uitslag voor Remco Pijper, nummer 5 voor de ChristenUnie hard aan. De partij in het Westerkwartier verloor twee zetels, waardoor Remco net buiten de gemeenteraad viel. Maar wie denkt dat hij daarmee van het toneel verdwijnt, heeft het mis. Voor Remco is gemeente politiek namelijk geen spel om de macht, maar een noodzakelijk instrument om levens te veranderen.
Zijn verhaal begint ver buiten het Westerkwartier. Samen met zijn gezin woonde hij zeven jaar op de Filipijnen, waar hij Stichting Sparrow oprichtte. Deze stichting helpt kinderen in extreme armoede bij het behalen van een diploma. Het was daar, tussen de sloppenwijken en de zorgprojecten van zijn vrouw Ellie, dat Remco leerde dat structurele hulp verder gaat dan een zak geld. ''Armoede is zoveel meer dan alleen een gebrek aan middelen. Als je in armoede opgroeit, moet je simpelweg harder werken om hetzelfde te bereiken als een ander. Je loopt tegen muren op die voor anderen onzichtbaar zijn.'' Deze les nam hij mee terug naar Nederland. Hij had echter nooit verwacht dat hij diezelfde onzichtbare muren ook in zijn eigen gemeente zou tegenkomen.
De ware drijfveer om de politiek in te gaan was niet zijn werk op de Filipijnen, maar zijn oudste dochter. Zij werd op de Filipijnen door het gezin geadopteerd en heeft extra zorg en begeleiding nodig. Toen zij achttien werd en wilde gaan werken, stuitte Remco op een onbegrijpelijk verschil tussen gemeenten. In Noordenveld mocht iedereen die dat nodig had direct aan de slag in het 'beschut werk', een regeling die mensen met een beperking een passende, betaalde baan biedt in een aangepaste omgeving met intensieve begeleiding. De gemeente Westerkwartier hanteerde daarentegen een strikt quotum van slechts twee personen per jaar.
"Mijn dochter was nummer vijftien op de lijst. Dat betekende dat ze ruim zeven jaar in de bijstand thuis zou komen te zitten. Voor een jongere met haar zorgbehoefte is dat funest. Het maakte ineens uit waar je woonde om dezelfde kansen te krijgen.'' Remco belde verschillende politieke partijen, en de ChristenUnie beet zich in de zaak vast. De partij diende een motie in die werd aangenomen, waarna het beleid veranderde. ''Dat was voor mij het moment dat het vlammetje ging branden,'' vertelt hij. ''Ik zag dat lokale politiek de koers van een gezin compleet kan veranderen.''
Toen de verkiezingsuitslag binnenkwam, was dat een teleurstelling. Hoewel het Algemeen Dagblad de ChristenUnie in het Westerkwartier nog had bestempeld als de meest effectieve partij in de raad, dankzij de vele aangenomen moties, leed de partij fors zetelverlies. Remco greep net naast een zetel. "Dat was heel teleurstellend, dan verlies je een derde van je zetels. Ik denk dat landelijke trends hier een grote rol speelden, want lokaal hadden we juist veel bereikt. Maar passie laat zich niet leiden door een zetelaantal.''
Hoewel hij niet in de raad zit, is Remco inmiddels actief als fractieondersteuner. Zijn focus ligt momenteel op een initiatiefvoorstel voor de jeugdzorg. Volgens hem moet de gemeente stoppen met alleen maar 'brandjes blussen' en veel meer investeren in preventie: ''Eén op de zeven kinderen in onze gemeente heeft te maken met jeugdzorg. Dat is een schrikbarend aantal. We kunnen wel blijven bezuinigen, mar we moeten zorgen dat die zorg minder vaak nodig is door eerder in te grijpen. Dat raakt de kern van de toekomst van de gemeente.''
Daarnaast stoort Remco zich aan de toenemende polarisatie in de politiek, waarbij plannen al worden afgeschoten voordat ze goed en wel zijn uitgesproken, simpelweg omdat ze uit de 'verkeerde' hoek komen. ''We denken teveel in links en rechts. Dat is niet behulpzaam. Elke partij vertegenwoordigd een groep inwoners. Als je een Westerkwartier wilt waar iedereen zich thuis voelt, moet je stoppen met framen en weer echt naar elkaar luisteren. Waarom denkt de ander zo? Wat zit erachter?'' Zijn advies aan de nieuwe raadsleden is dan ook helder: laat je niet leiden door de waan van de dag, durf richting te geven en luister naar elkaar. ''Kijk verder dan de punten op de agenda en ga zelf opzoek naar wat er op die agenda moet komen.''
Voor de inwoners van het Westerkwartier heeft hij een duidelijke boodschap: politiek gaat over jou. Of het nu gaat om mantelzorg, jeugdzorg of de staat van de weg in je straat; de beslissingen in het gemeentehuis bepalen de kwaliteit van je dagelijks leven. Remco Pijper mag dan (nog) geen raadslid zijn, zijn stem voor de kwetsbaren in de samenleving zal de komende vier jaar luid en duidelijk blijven klinken.