Mariette Visser-Ribbink uit Augustinusga is laatste loper bij Marathon van Rotterdam (Video)

ROTTERDAM – Mariëtte Visser-Ribbink uit Augustinusga heeft zondag de marathon van Rotterdam uitgelopen voor KWF Kankerbestrijding. Mariëtte kwam na precies zes uur als laatste deelnemer over de finish.

De voorbereiding verliep moeizaam. In de weken voorafgaand aan de marathon kampte Mariëtte met nierstenen, een blaasontsteking en een luchtweginfectie. Een week voor de race bezocht zij de dokterswacht, waar deelname werd afgeraden. In overleg met artsen werd haar medicatie afgestemd op de marathon en slikte ze tot en met vrijdag antibiotica. Op de wedstrijddag zelf liep ze op paracetamol en met een pufje. Artsen adviseerden haar daarbij goed naar haar lichaam te luisteren en voldoende te drinken.

“Ik ga er sowieso staan,” aldus Mariëtte. “Het was mooi weer, dus daar had ik ook geluk mee.” De dag voor de marathon haalde ze samen met haar zwager haar startbewijs op. Tijdens de race fietste hij naast haar om haar te ondersteunen, met haar rugzak en waterflessen.

Al na de eerste kilometer kreeg Mariëtte last van haar borst, maar die klachten verdwenen weer. Na zestien kilometer werd ze geconfronteerd met haar positie in de wedstrijd. “Ik hoorde mensen zeggen: ‘Kijk, daar is de laatste loper.’ Mijn zwager zei dat ik niet om me heen moest kijken, maar dat deed ik toch. Ik was te nieuwsgierig om het niet te doen.” Achter haar reed een stoet van drie zwarte auto’s met zwaailichten, gevolgd door politieagenten op motoren. Ondanks de druk bleef Mariëtte doorgaan. “Ik kon eigenlijk niet meer, maar ik had die mindset dat ik door moest. Ik deed het voor KWF.” Onderweg kreeg ze bemoedigende woorden van de begeleiding. “Ze zeiden: ‘Je hebt tijd, dus je kunt gewoon doorgaan.’”

Het publiek in Rotterdam gaf haar extra kracht. “De mensen waren echt top. Ze bleven roepen en schreeuwen dat ik de finish zou halen.” Op de Erasmusbrug voelde de situatie surrealistisch aan. “Het leek net GTA, met een helikopter, auto’s en mensen om me heen. Op dat moment was het niet leuk, maar ik dacht: mensen strijden elke dag voor hun leven, dus ik kan dit ook.”Rond de 34 kilometer kreeg Mariëtte opnieuw aanmoedigingen vanuit de begeleidende voertuigen. Toch bleef de onzekerheid knagen. “Ik wist niet eens meer of er nog wel een finish was. Ik heb mezelf in overlevingsmodus gezet en ben doorgegaan.”

Uiteindelijk bereikte Mariëtte de finish, waar haar familie haar opwachtte. “Iedereen begon te applaudisseren en ik kreeg gewoon mijn medaille. Het is misschien een van de laatste, maar voor mij is hij heel dierbaar.” Enkele dagen later is het besef nog altijd niet volledig ingedaald. “Ik ben dinsdag gewoon weer gaan werken, maar ik heb nog steeds die kriebels in mijn buik.”

Met haar deelname haalde Mariëtte bijna 1000 euro op voor KWF. “Dat vind ik ook een hele prestatie,” zegt Mariëtte.