'Er is veel gezaaid en dat kan geoogst worden, maar we moeten ook door blijven zaaien'

Lijstduwer Alex Steenbergen (CU) ambieert het wethouderschap

ma 2 feb, 07:13

WESTERKWARTIER - Een lijstduwer is een verkiezingskandidaat namens een politieke partij die persoonlijk naar verwachting een aanzienlijke hoeveelheid stemmen zal trekken, maar op een (vrijwel) onverkiesbare plaats op de kandidatenlijst staat. Behaalde resultaten in het verleden maken dat iemand geschikt wordt geacht om als lijstduwer te worden ingezet. Zonder afbreuk te doen aan het nut en de noodzaak van een lijstduwer, kan uiteraard ook hier gesteld worden dat in het verleden behaalde resultaten geen garanties bieden voor de toekomst. Een lijstduwer kan bij voldoende stemmen verkozen worden, ondanks een lage plaats op de verkiezingslijst. Daarvoor is 25 procent van de kiesdeler vaak toereikend. De praktijk leert echter dat de lijstduwer in dat geval meestal geen zetel inneemt, omdat het niet de intentie is om daadwerkelijk verkozen te worden. Een stem op een lijstduwer is dan ook meer een stem op de betreffende partij. 

Over pakweg anderhalve maand zijn er in Nederland gemeenteraadverkiezingen en voor de gemeente Westerkwartier houdt dit in, dat er daarbij weer 33 raadszetels te verdelen zijn. Ook politieke partijen in het Westerkwartier bedienen zich van lijstduwers. In aanloop naar de verkiezingen laten we de lijstduwers in deze krant beurtelings aan het woord. De aftrap wordt daarbij verricht door Alex Steenbergen (49), die op de verkiezingslijst van de CU de 40e en laatste plaats inneemt. Steenbergen is al 16 jaar raadslid, eerst in de voormalige gemeente Zuidhorn en vanaf de samenvoeging in 2019 in de gemeente Westerkwartier. Zijn huidige rol als lijstduwer kan niet los worden gezien van het feit dat Steenbergen beoogd wethouder is voor het nieuw te vormen college. Zoals bekend gaat CU-wethouder Bert Nederveen met pensioen en Steenbergen wordt als zijn logische opvolger gezien. Tijdens het interview met hem werd duidelijk dat Steenbergen en zijn partij daar goed over nagedacht hebben en er dus sprake van een weloverwogen keuze is.

Ervaring en stabiliteit

Steenbergen licht zijn keuze als volgt toe: ‘Ik denk dat ik zowel ervaring als stabiliteit aan het volgende College van B & W kan toevoegen. Net als in de landelijke politiek is er in de gemeente Westerkwartier sprake van grote uitdagingen. Maar de grootste moet nog komen en die ligt op het vlak van de financiën. We stevenen af op een tekort van ongeveer negen miljoen Euro en we zullen dus keuzes moeten maken, omdat niet alles wat wenselijk is ook kan worden uitgevoerd. Dat zal voor onze burgers merkbaar worden op alle terreinen. Wat de CU betreft, geldt dat in financieel opzicht met name voor diegenen die dat kunnen dragen. Er is ook een categorie, die we daar niet mee kunnen belasten en die moet daarbij dus ontzien worden. Bovenal is bij alle keuzes die we maken van belang, dat we de inwoners er niet mee verrassen. Van belang is inwoners te betrekken en samen met breed draagvlak van de Gemeenteraad deze keuzes te maken. Door de noodzaak van bepaalde besluiten vooraf uit te leggen, kun je er zoveel mogelijk begrip en daarmee ook meer draagvlak voor bewerkstelligen’. Gevraagd naar een rapportcijfer voor het Gemeentebestuur over de afgelopen vier jaar komt Steenbergen na enig nadenken met het volgende antwoord: ‘Geen tien, want sommige uitgesproken ambities zijn te veel ambities gebleven. Maar die ambities waren vaak ook groot en moeilijk realiseerbaar, zoals bijvoorbeeld het bouwen van grote aantallen woningen. Ik geef een zeven-en-half. Er is de afgelopen bestuursperiode flink gezaaid, waardoor de komende vier jaar geoogst kan worden. Maar we zullen vooral door moeten blijven zaaien, want het is nooit klaar en het kan altijd beter’.

Harmonisatie

Steenbergen oordeelde dat de harmonisatie van de vier voormalige gemeenten naar één gemeente Westerkwartier nog niet volledig is afgerond. ‘Een dergelijk proces vraagt veel tijd’, zo stelt hij. ‘We zijn intussen wel veel beter ingericht op een aanzienlijk grotere gemeente, maar er is nog altijd sprake van herindelingseffecten. Elke afzonderlijke gemeente had zo zijn eigen omgangsvormen en werkwijze, maar die worden gaandeweg gelijkgetrokken. Dat geeft duidelijkheid en vastigheid. Tegen het einde van het interview kreeg Steenbergen een vijftal stellingen voorgehouden, waar hij alleen met ‘ja’ of ‘nee’ op mocht antwoorden. Nadien mocht hij op één van de gegeven antwoorden een toelichting geven. Het betrof de volgende stellingen:

VZ Westerkwartier wordt op opnieuw de grootste partij. Antwoord: Ja.

De SGP komt terug in de Gemeenteraad. Antwoord: Nee.

Er komt sowieso een andere coalitie. Antwoord: Ja.

Woningbouw wordt het belangrijkste speerpunt. Antwoord Ja.

De CU gaat zetelwinst boeken. Antwoord: Ja.

Steenbergen koos ervoor om op de vraag over de woningbouw een toelichting te geven: ‘Er zijn een handvol speerpunten. Mijn top-drie bestaat uit woningbouw, de financiële gezondheid en het in standhouden van maatschappelijke voorzieningen. We moeten ons allemaal thuis kunnen voelen in ons Westerkwartier!’

Vertrouwen

De allerlaatste vraag aan Steenbergen luidde: ‘Waarom verdient de CU de stem van de inwoners van het Westerkwartier’. Na een korte denkpauze kwam Steenbergen met het volgende antwoord: ‘De CU wil opstaan voor het goede zodat alle inwoners, jong, oud, rijk of arm, zich thuis voelen in het Westerkwartier’. Het interview met lijstduwer Steenbergen heeft in ieder geval duidelijk gemaakt dat hij niet alleen uiterst gemotiveerd is om wethouder te worden, maar er ook veel zin in heeft. Hij zei daarover: ‘Het is een hele bewuste keuze. In mijn maatschappelijke carrière ben ik steeds meer de kant van besturen opgegaan. Naast 16 jaar raadslid heb ik als projectmanager bij Rijkswaterstaat gewerkt. Op dit moment ben ik projectmanager dijkversterkingen in de IJssel- en Vechtdelta. Dit werk stopt als ik wethouder mag worden, maar dat heb ik er graag voor over. Ik doe dat in het volste vertrouwen dat dit ambt bij mij past. Vanuit deze bestuurdersrol dienstbaar zijn aan de samenleving voelt heel goed. Ik beschouw het daarnaast als een mooie uitdaging en ook als eervol dat ik ervoor gevraagd ben. Het is natuurlijk geen uitgemaakte zaak dat de CU deel uit gaat maken van de nieuwe coalitie, maar ik heb er ook alle vertrouwen in dat dit na de verkiezingen opnieuw gaat gebeuren.'