Niemand gooide reddingsboei naar verzuipend FC Groningen
De Europese ambities kunnen weer even de ijskast in. FC Groningen verloor meer dan kansloos van Sparta. De ploeg van Lukkien verloor met 0-2 van de Rotterdammers en dat was een logische nederlaag, gezien de tactiek van Sparta-trainer Steijn.
De ploeg zakte in. Vervolgens probeerde het razendsnel de diepte aan de zijkanten te zoeken en zo de snelle vleugelaanvallers in een een-op-een situatie te krijgen. Wat vaak lukte. Groningen mocht van geluk spreken dat het lang in de wedstrijd bleef. Sparta had grote kansen om al veel eerder de 0-2 scoren. Speelde de FC tegen NAC twee weken geleden zijn beste wedstrijd, dit was de slechtste van het seizoen. Steijn had de zaken uitstekend voor elkaar en het lukte vaak met veel beweging en ‘één keer raken’ voetbal tot gevaarlijke aanvallen te komen. Met de bewegende spelers en de omschakeltactiek wisten de Groningers zich geen raad. Het punt is dan dat niemand ingrijpt. Vanuit de spelersgroep ontbreekt er dan een leiderstype dat de problemen herkent en oplost. Ook vanaf de kant lukte het niet een omwenteling teweeg te brengen. Groningen beschikt over uitstekende voetballers, echter de kwetsbaarheden werden afgelopen zondag nogal bloot gelegd door de ‘Kasteelbewoners’.
Niet alleen het gebrek aan leiderschap, maar ook die aan creativiteit en vleugelspel werden pijnlijk duidelijk. Peersman en Mercera moesten voor gevaar vanaf de flank zorgen, beiden bakten er niets van en waren verdedigend ook nog eens kwetsbaar wat niet alleen hun zelf is aan te rekenen. Het middenveld was een speeltuin voor Sparta en met een Gronings ondertal kwamen de groen/witten vaak te laat in de duels. Druk op de bal was er nauwelijks en dan is het voor vleugelbacks lastig voetballen. Een leider had een oplossing kunnen bedenken door bijvoorbeeld een middenvelder door te schuiven, achterin een-op-een te gaan spelen, maar niemand reikte de reddingsboei aan het verzuipende FC Groningen. Terwijl er in de punt van de aanval allerlei smaken zijn, ligt dat voor de zijkanten heel anders. Met Emeran en Mendes heeft Lukkien twee flankflitsers tot zijn beschikking. Dat is weinig, maar de coach maakt er liever ook niet al te veel gebruik van. Hij houdt van naar binnentrekkende buitenspelers om vervolgens ruimte te maken voor de backs, de tegenstander zo tot keuzes te dwingen en gevaarlijk te worden.
Een manier van spelen die tegenwoordig helemaal hip is, maar ook nogal makkelijk blijkt uit te schakelen. Mercera en Peersman lagen aan de ketting en moesten te vaak dingen doen waar ze niet goed in zijn. Dan wordt ook het gebrek aan creativiteit duidelijk en is een nederlaag eigenlijk onoverkomelijk. Maurice Steijn leerde met Sparta FC Groningen een lesje. Deze jonge ploeg gaat nog genoeg punten pakken en heus weer verzuipen. Hopelijk is er dan een reddingsboei.