Basketbalicoon Jason Dourisseau verruilde Nebraska voor Groningen
‘Een wedstrijd in een bomvol Martiniplaza is met geen woorden te beschrijven’
REGIO – Voor liefhebbers van de basketbalsport in Nederland zal de naam Jason Dourisseau niet onbekend zijn. De 39-jarige basketballer uit Nebraska verliet Amerika om zijn passie in Europa te beoefenen. In 2009 kwam hij terecht bij Donar Groningen, wat toentertijd nog de naam GasTerra Flames droeg. Dourisseau, ook wel bekend als Mr. Donar, heeft een diepe indruk achtergelaten op het Nederlandse basketbal. Hij heeft inmiddels een punt achter zijn topsportcarrière gezet en speelt met veel plezier bij Flying Red in Roden. Basketbal is en blijft zijn passie. Via zijn academy en zijn werk bij Noorderpoort inspireert hij nog steeds de jeugd om gezond te blijven leven.
Jason Dourisseau begon op zijn derde al met basketbal. ‘Ik speelde met mijn vader in de garage,’ vertelt Dourisseau. ‘Toen ik 5 werd speelde ik al competitie, dat is in Amerika heel normaal. Ik woonde in Omaha, Nebraska. Mijn vader keek graag naar sportwedstrijden. We hadden in die tijd nog geen internet, maar keken wel altijd samen naar de Chicago Bulls op televisie. Michael Jordan was mijn held.’ Dourisseau werd verliefd op de sport. ‘Het is zo leuk om naar die wedstrijden te kijken. Basketbal is een prachtige teamsport waarin je ook de individuele kwaliteit van spelers kunt zien. Als freshman (eerstejaars) op de high school was ik nog vrij klein. In de zomer groeide ik maar liefst 6 inches (15,24 centimeter). Als tweedejaars stond ik al in de basis van ons team.’ In jaar drie stroomden dan ook de eerste studiebeurzen binnen voor de jonge basketballer. Hij koos voor de University of Nebraska-Lincoln. ‘Ik was net niet goed genoeg voor de NBA en ging basketballen in Europa, dat begon in Duitsland. Dat was een enorme culture-shock. Alles was anders. Ik vond het in het begin echt moeilijk en belde regelmatig met mijn moeder. Dat veranderde toen ik echt ben gaan trainen met het team. Tegenwoordig is het verschil tussen Amerika en Europa minder groot. Het onderwijs is nog wel een groot verschil. In Amerika sport je voor je school, in Nederland speel je voor je club. Veel Europese landen nemen basketbal steeds serieuzer, dat vind ik erg leuk om te zien. Ik speelde twee seizoen in Duitsland, ging daarna naar IJsland en speelde 10 jaar voor Donar.’ In die 10 jaar in Groningen keerde Dourisseau één seizoen terug naar onze oosterburen. ‘Daarnaast heb ik ook nog één jaar in Leeuwarden gespeeld.’
Donar
Dourisseau is een zeer bescheiden atleet, die altijd denkt in teamverband. ‘Ik heb veel geluk gehad in mijn carrière. Ik heb voor bijzonder goede ploegen mogen spelen waar echt voor elkaar gespeeld werd, zowel in de aanval als in de verdediging. In Nebraska was het heel normaal om voor 20.000 mensen een wedstrijd te spelen. Dat gevoel is heel bijzonder en ervaarde ik ook bij Donar. Een wedstrijd in een bomvol Martiniplaza is met geen woorden te beschrijven.’ Donar heeft een pittige financiële periode achter de rug. Gelukkig wordt de bal inmiddels wel weer rondgespeeld. ‘Ik houd van de club. Ondanks dat ik ook drie maanden in Leeuwarden heb gespeeld, ligt mijn hart bij Donar. 10 jaar en drie maanden staan niet in verhouding met elkaar.’ Dourisseau draagt niet voor niks de bijnaam ‘Mr. Donar’. Er is zelfs een tribune naar hem vernoemd en zijn jersey met nummer 8 is ‘retired’, wat betekent dat in de toekomst dit nummer niet meer gedragen zal worden binnen de club. ‘Ik ben dankbaar en trots op de periode die ik daar heb mogen spelen. We hebben in die 10 jaar, vijf kampioenschappen gewonnen. Tot de dag van vandaag zie ik wedstrijd 7 tegen Leiden in 2011 als de beste wedstrijd van het Nederlandse basketbal. Ondanks dat we verloren, had het de volledige essentie van wat competitie zou moeten zijn. Ik ben dankbaar dat ik iets heb mogen betekenen voor Groningen. Inmiddels is Donar een gerespecteerde naam in het Europese basketbal. Daarnaast heeft Donar de beste fans. Ze zijn ‘classy’. Ik ben een liefhebber van de mentaliteit van Noordelingen, het lijkt op de mentaliteit in Nebraska, waardoor het meteen klikte. Het zijn normale en hardwerkende mensen. Het zegt ook wel iets dat ik nog steeds met veel plezier in het Noorden woon.’
Inmiddels heeft Dourisseau het eredivisieniveau achter zich gelaten. ‘Ik vond het best lastig om te stoppen bij Donar. Ik dacht dat ik nog wel een jaar of drie ‘left had in de tank’, maar mijn rol in het team werd steeds kleiner. Ik kon niet meer goed laten zien wat ik nog kon doen. Ze hebben mij een geweldig afscheid gegeven. Dat er een tribune naar je wordt vernoemd en dat je jersey daar dan hangt, dat is niet te beschrijven. Ik ben zo dankbaar.’ Tegenwoordig geeft Dourisseau basketbalcilincs vanuit zijn academy en werkt hij bij Noorderpoort. ‘Basketbal is mijn manier om te bewegen, het is mijn passie. Er was een groot te kort aan gymdocenten, waardoor er minder lessen werden gegeven. Dat is zonde, daarom geef ik ook les. Het gaat voornamelijk over een positieve en gezonde levensstijl. Een gezonde maatschappij begint bij de jeugd. Ik vind het erg leuk om te zien hoe iemand van punt A naar punt B is gekomen. Het is de bedoeling dat mensen gaan bewegen, dat kan van alles zijn. Voetbal, de sportschool, paddel wordt ook steeds populairder. Het is allemaal goed, maar mijn hart ligt bij basketbal. Het is pittig om topsport te combineren met een baan. Ik vind mijn werk erg leuk en geniet er ook van om tegenwoordig voor Flying Red te spelen. Het zijn zulke ‘cool guys’, ze spelen echt voor elkaar. In Roden heb ik tegenwoordig ook een zaaltje gehuurd. Jeugd die echt graag beter wil worden in basketbal, train ik daar. Dat is elke maandag om 18.30 uur. Bij interesse kan iemand altijd een mailtje sturen naar mail@jasondourisseau.nl.