Bakker Leistra stopt: ‘Het leven overkomt je’

EZINGE - Bakker Iene Leistra zit even op het bankje voor zijn winkel aan de Torenstraat in Ezinge. Het is dinsdag, de dag waarop de bakkerij voor klanten is gesloten. Uit de buurtsuper tegenover hem komt een man aangelopen met een verpakking koekjes. “Mörgen kom ‘k weer bie die heur Iene!” Bakker Leistra moet lachen en groet de man hartelijk terug. “Bist ook zo’n lekkere eter, ja!”

Iene Leistra bakt normaal gesproken ook op dinsdag. Voor het gesprek met De Streekkrant houdt hij even pauze. Kort daarvoor kwam een oudere vrouw, een inwoonster van Ezinge, met haar rollator door de Torenstraat aangelopen. Met als bestemming de warme bakker. Niet voor haar dagelijks brood ditmaal, de bakkerij was immers gesloten. Ze pakte een kaart uit haar mandje en liet deze door de brievenbus glijden.

Want bakker Leistra stopt. Na 1 juli moet zijn trouwe, vaste klantenkring het doen zonder zijn specialiteiten. Dertig jaar lang al voedt Iene Leistra vele mensen in eigen dorp en ver daarbuiten. Voor zijn prijswinnende Groninger koeken en zelfgebakken roggebrood rijden mensen om, net als voor zijn bekende meergranenbroden zoals het Kloosterbrood of de Vikorn. En een lekkernij als het Keniabrood, ooit ontwikkeld vanwege een inzamelingsactie voor Kenia, bleek zo in trek dat het gewoon in het assortiment is gebleven: een luxe brood met noten, suiker en room, besprenkeld met kokos.

Behalve in Ezinge zijn Leistra’s broden en koeken ook te koop in zijn filiaal in Zuidhorn. Eerder was er ook een filiaal in Aduard en werden zijn producten verkocht in de (inmiddels gesloten) supermarkt van Oldehove. Nu is er in dat dorp nog verkoop bij de molen. Brood van Leistra is verder verkrijgbaar bij boerderijwinkel De Zuidwending van de familie Buist in Den Horn. Voorheen werd ook geleverd aan bekende restaurants, zoals bijvoorbeeld Café Hammingh in Garnwerd.

Het stoppen van de nu 61-jarige bakker is helaas noodgedwongen. “De koek is op”, staat er boven de brief aan zijn klanten, die is opgehangen op de ruit van zijn filiaal in Zuidhorn. Uit de persoonlijke toonzetting van de brief blijkt de jarenlange band die Iene Leistra met zijn klantenkring heeft opgebouwd. Vorig jaar kreeg hij klachten aan zijn benen en uit vervolgonderzoek kwam begin dit jaar naar voren dat Iene ALS heeft. Doktoren adviseerden hem dringend de bakkerij te sluiten. Met het te koop zetten van zijn woon-/winkelpand annex bakkerij in Ezinge heeft Leistra nog even gewacht. “Maar lichamelijk heb ik steeds meer moeite om de werkzaamheden in de bakkerij uit te voeren.” Zijn zes werknemers, twee bakkers en vier winkelhulpen, hebben hem direct na het horen van het slechte nieuws toegezegd te zullen blijven totdat de verkoop rond is. “We hebben zo’n mooi team”, zegt Leistra. “Dat is iets om dankbaar voor te zijn. Dat geldt ook voor de hulp die ik krijg van mijn zuster, broer, kinderen en schoonfamilie.”

Voor een dorpsbakker is ‘nee’ verkopen of teleurgestelde klanten weg zien lopen als de winkeldeur gesloten is, altijd lastig. Dat gaat haast tegen het gevoel in van steeds voor de klandizie klaar willen staan. De reden dat Iene Leistra voor De Streekkrant één keer zijn verhaal wil doen is dat hij al zijn klanten wil bereiken met het bericht over de aanstaande winkelsluiting. Een minstens zo belangrijke reden is zijn diep gevoelde wens om alle klanten oprecht te bedanken voor het al die jaren in de bakkerij gestelde vertrouwen.

“Het leven overkomt je”, vat Iene eenvoudig samen. Hij heeft de laatste jaren veel meegemaakt. Vijf jaar geleden overleed zijn vrouw Jitty, nadat zij 13 jaar eerder voor het eerst ziek werd. “Sindsdien heb ik eigenlijk geen rust meer gehad. Na de klap van Jitty’s overlijden kwam corona, toen de energiecrisis en nu ben ik zelf ziek. Ik kan er helaas niks anders van maken.” Zijn zwarte labrador Noortje legt haar kop op de knie van haar baasje.

Echtgenote Jitty gaf dertig jaar geleden de doorslag voor het overnemen van de bakkerij in Ezinge. “We kwamen hier niet vandaan. Ik kwam uit Oldekerk, zij uit Tynaarlo. Jitty werkte in een schoenwinkel in de stad, ik bij een andere bakker die veel contact had met de dorpsbakker van Ezinge. Toen het pand hier te koop kwam, suggereerde mijn baas dat dit net wat voor mij was. Jitty was helemaal enthousiast. Haar eigen winkeltje!” Het echtpaar Leistra werd helemaal opgenomen in de Ezinger dorpsgemeenschap. “We hebben hier al die jaren met heel veel plezier gewoond en gewerkt. Onze beide zoons zijn hier geboren. Ik voel me hier thuis.” Inmiddels is er wel enige belangstelling voor het pand aan de Torenstraat, maar een verkoop is nog niet in zicht. “En ik wil er wel graag vanaf.” Iene Leistra is blij dat hij in Ezinge zelf nieuwe woonruimte heeft gevonden, alles gelijkvloers. “Ik kan hier gelukkig blijven.”