Aaltje van der Kooi droomt van een leven als kunstenaar: ‘Ik hoop dat ik heel goed word in schilderen’

AUGUSTINUSGA - Tekenen, schetsen en schilderen, de negentienjarige Aaltje van der Kooi doet niets liever. Op haar veertiende besloot ze serieus aan haar toekomst als kunstenaar te gaan werken. Elke dag oefende ze haar techniek op het gebied van schetsen en verven. Met resultaat: de jonge kunstenares doet als jongste deelnemer mee aan het Rondje Kunstzinnig, de kunstroute die jaarlijks door Stichting Keunstkrite in de gemeente Achtkarspelen wordt georganiseerd. ‘Mijn droom is om van kunst mijn werk te maken’, zegt Van der Kooi.

Een zittend vosje, een portret van haar vader of een tafereel van een potje kaarten aan tafel: Van der Kooi weet het allemaal levensecht op het doek te krijgen. Dat allemaal in haar studentenkamer in Groningen. ‘Qua ruimte lukt het wel om daar te schilderen, maar de geur van terpentine is niet zo fijn op je kamer’, vertelt ze met een glimlach. Vorig jaar begon ze met de Kunstacademie Minerva, maar al snel bleek dat niet de opleiding voor haar, blikt ze terug. ‘Het beviel me niet zo, waardoor ik veel lessen heb gemist. Toen ben ik sportkunde gaan studeren, maar ook dat was het niet. Volgend jaar wil ik de Klassieke Kunst Academie gaan doen in Groningen. Hopelijk past dat beter bij mij.’ Tot die tijd gaat Van der Kooi verder met het maken van kunst, waarvan ze foto’s deelt op haar Instagramaccount @aaltje_v.d.kooi. Naast schilderen en tekenen, houdt de jonge kunstenaar zich bezig met een andere kunstvorm: het opzetten van dieren. ‘Soms vind je een dier dat nog mooi intact is langs de weg’, legt Van der Kooi uit. ‘Ik heb een keer zo’n dier naar de preparateur gebracht. Het eindresultaat was mooi, maar het was erg duur. Daarom dacht ik: dat kan ik ook.’ Haar allereerste project is een gevonden haas. ‘Ik vond hem toen ik op weg was naar Buitenpost. Toevallig had ik een plastic tas bij mij, waar ik hem in kon stoppen. Later heb ik ook een keer een eend meegenomen. Toen had ik niks bij me, dus heb ik hem bij zijn nek gepakt en ben ik naar huis gefietst. Ze zullen je maar zien fietsen’, blikt ze lachend terug. Het proces schijnt simpel te zijn. De meeste spullen liggen namelijk thuis in de kast: schoonmaakzout, vislijn en een mes. ‘Het belangrijkste is dat je iets hebt waarmee je het dier kan opvullen. Ik heb bijvoorbeeld oude kleding gebruikt.’ Voor nu ligt de focus toch vooral op het schilderen. Haar gemaakte werken waren voor iedereen te zien in de twee weekenden van het ‘Rondje Kunstzinnig.’ ‘Het eerste weekend hadden we honderd bezoekers op onze locatie, dus dat was heel mooi’, vertelt Van der Kooi. ‘Ik vind het leuk om hieraan mee te mogen doen. Het geeft mij daarnaast ook connecties in de kunstwereld, die ik later goed kan gebruiken.’ Want ‘later’ zou Van der Kooi het allerliefste willen leven van haar kunst. ‘Hoe gaaf zou dat zijn? Ik hoop dat ik heel goed word in schilderen. Misschien dat ik daarnaast een baan moet hebben waar ik minder goed in ben, als ik maar kunst kan maken. De kunstschool binnenkomen is voor nu stap één. Ik hoop dat de rest daarna zal volgen.’