Burgemeester Ard van der Tuuk bezoekt Hospice Vredeborgh

Afbeelding
Foto: ERIK VEENSTRA
actueel

LEEK - Afgelopen woensdag 31 januari bezocht burgemeester Ard van der Tuuk samen met Sabine Treziak, de secretariaat van de burgemeester, voor de eerste keer het Hospice Vredeborgh in Leek. Hij werd verwelkomd door bestuurslid en huisarts Jan Schipper, coördinator Marian de Vroomen en Martin Heidema, de voorzitter van Stichting Vrienden van Hospice Vredeborgh. ‘Het is belangrijk om zo’n voorziening te hebben in het Westerkwartier. Dat is heel waardevol’, vindt Van der Tuuk.

Het hospice in het centrum van Leek heeft momenteel drie gastenkamers. Hier kunnen mensen die in de laatste fase van hun leven zijn aangekomen, afscheid nemen in een bijna thuis-huis, legt Schipper uit. ‘Eigenlijk verplaatsen wij de woning van de gast naar ons toe, zodat het hier bijna zoals thuis voelt. We passen ons aan naar de wensen van de gast, zodat het zo prettig mogelijk is voor diegene.’ Het is een bijzondere plek, waar elk afscheid op zijn eigen manier uniek is.’ Gemiddeld verblijven gasten tweeëntwintig dagen aan het Vredewoldplantsoen. ‘Ouderenzorg is complexe zorg. We worden allemaal ouder’, begint Schipper. ‘Vaak zie je dat iemands partner wegvalt en dat de kinderen op afstand wonen. De thuiszorg moet ook steeds efficiënter te werk gaan, dus is het gevolg dat men de hele dag alleen thuis zit. Als dat dan vastloopt, is het mooi dat het hospice er is.’

Schipper herinnert zich een bijzonder voorbeeld: ‘Ik weet nog een gast die een hersenbloeding had gehad en daardoor half verlamd was geraakt. Het leek een terminale situatie, want hij at en dronk niet meer en lag alleen maar in bed. Toen kwam hij bij ons. Hier kreeg hij een schoon bed en er kwamen regelmatig mensen bij hem langs. Langzaam begon hij weer een beetje te drinken en te eten. Uiteindelijk is hij lopend hier de deur uitgegaan.’

Het hospice heeft de afgelopen twee jaar een grote groei meegemaakt. ‘De afgelopen twee jaar hadden we 39 en 41 gasten. Toch hebben we op z’n minst veertien keer ‘nee’ moeten zeggen, omdat we geen ruimte meer hadden. We zouden daarom graag uitbreiden, zodat we een bed kunnen toevoegen’, vertelt De Vroomen. Een extra bed zou de geleverde zorg ook doelmatiger maken, en dat is voor thuiszorg weer een belangrijke factor voegt Schipper toe. ‘Er is momenteel één verpleegkundige die de nachtzorg bij ons verleent. Het zou dan gunstiger zijn als er vier bedden zijn in plaats van drie.’

In het hospice zijn ook vrijwilligers actief. Dat zijn er maar liefst zeventig. Zij zijn van 07.00 tot 23.00 uur aanwezig in wisseldiensten van vier uur.  ’We hebben per week zesenvijftig vrijwilligers nodig, dus 8 vrijwilligers per dag. Iedereen heeft zijn eigen motivatie. Het kan een stukje sociaal contact zijn of een open hart. Of mensen met een zorghart die al met pensioen zijn. Die twee vrijwilligers draaien het hele huishouden, dus zij doen de was, zij regelen het eten en zij ontvangen de gasten’, vertelt De Vroomen. ‘En voor de nacht hebben we dus een verpleegkundige en die blijven we nog hebben. Iemand die ongeneeslijk ziek is, is vaak incontinent, die heeft erge pijn en die ligt aan een pomp. We hebben een heel mooi team van vrijwilligers, maar een ex-postbode weet bijvoorbeeld op zo’n moment niet wat er moet gebeuren.’

Schipper, De Vroomen en Heidema leiden ondertussen de burgemeester en Treziak rond door het hospice. De uitbreiding zal zorgen voor een extra kamer, maar ook zal er achterin de tuin een extra ruimte komen. ‘Daar kunnen we bijscholing voor onze vrijwilligers realiseren’, vertelt Heidema. ‘Maar het is ook een plek waar een familie naartoe kan als ze even een moment alleen willen zijn.’ 

Van der Tuuk is onder de indruk. ‘Ik heb grote complimenten voor hoe het hospice de laatste fase op zo’n mooie manier weet te voorzien. Het is bijzonder wat je op zo’n moment kan betekenen voor de gast en de familie van de persoon.’ Dat laatste horen ze bij het hospice ook van de familie van de gast, vertelt De Vroomen. ‘Thuis is de situatie vaak complex. Hier kunnen ze er zijn voor de persoon. Wij ontzorgen ze als het ware. We horen dan ook vaak dat mensen het fijn vinden dat ze hier even zoon of dochter kunnen zijn, in plaats van mantelzorger. Zo is er ook meer ruimte om het fijn te hebben met elkaar op die laatste momenten.’ Voor nu is het hospice nog op zoek naar donerende partijen om de uitbreiding te kunnen realiseren. 

Afbeelding
Afbeelding

UIT DE KRANT