Olga IJtsma wil migranten helpen op juridisch gebied

Afbeelding
actueel

‘Soms win je, soms leer je’

Olga IJtsma wil migranten helpen op juridisch gebied

OPENDE – De 35-jarige Olga IJtsma met Oekrainse en Russische roots woont inmiddels al ruim 15 jaar in Nederland. In Opende heeft ze haar plekje gevonden. IJtsma heeft een passie voor Recht en wil graag haar kennis op juridisch gebied inzitten om migranten te helpen met lastige vragen, bijvoorbeeld op financieel gebied, of bij het opzetten van een eigen bedrijf. Zelf herkent zij zich in de situatie van het zijn van een ‘nieuweling’ in een onbekend land en weet als geen ander dat dat veel vragen oproept.

IJtsma groeide op met Oekrainse en Russische wortels. Ze wist in 2008 de studie Rechtsgeleerdheid af te ronden aan de Russische Staatsuniversiteit en genoot een baan op een notariskantoor. ‘Ik wilde graag jurist worden. Op het notariskantoor had ik veel zaken met afwisseling van erfenissen, testamenten opstellen, volmachten en verschillende soorten overeenkomsten. Het was wel een zeer drukke periode. Ik combineerde het werken met het studeren, vooral toen ik mijn scriptie schreef was het erg druk.’ IJtsma liet zich echter niet uit het veld slaan. Ze wilde graag jurist worden, wat ze overigens niet van een vreemde heeft. ‘Mijn oma was notaris en ook mijn moeder en mijn broer werkten in het juridische veld. Dat wilde ik ook. Ik was vaak in de rechtbank te vinden door mijn moeder, hierdoor leerde ik ook de juridische taal goed kennen.’ IJtsma ontmoette een Nederlandse man, die later haar partner werd. ‘Ik was erg gefascineerd door de verhalen over Nederland. We trouwden en daardoor ben ik naar Nederland verhuisd.’ Ook na de verhuizing blijft het feit dat IJtsma iets voor andere mensen wil betekenen op juridisch gebied aan haar knagen. ‘Het is mijn passie. Ik wilde geen schoonmaker worden, ik wilde meer bereiken. Wat ik echter niet wist, was dat ik hier opnieuw zou moeten studeren door het verschil in wetgeving tussen de landen. Ik wilde graag een wetenschappelijke studie doen, en meldde mezelf aan bij de Rijksuniversiteit. Ergens in de derde maand van het eerste semester stroomde ik in. Dit werd me overigens wel afgeraden. Het werd namelijk gezien als een zeer pittige studie, zelfs voor mensen wiens moedertaal Nederlands is. Ik weet nog dat ik de boeken via Marktplaats had besteld en toen ik ze binnenkreeg er in de kaft was geschreven dat je nooit moest gaan studeren. Maar het was nu eenmaal mijn passie en ik wilde ervoor gaan. Ik kende de stof goed, maar moest nog wel vaak woorden vertalen. Helaas waren mijn cijfers na het eerste jaar niet geweldig. Ik heb wel een MBO opleiding weten af te ronden in de richting van Openbaar Bestuur. In het leven win je soms, en soms leer je’.

Via deze studie belandde ze bij de gemeente Leeuwarden. Ze liep er eerst stage en is er daarna een poosje blijven werken waar ze zich onder andere bezig hield met vergunningen. ‘Het was wel even een culturele shock. Friezen zijn een apart volk, maar op een goede manier. Ze zijn zichzelf en doen wat ze beloven. Ik werd al snel fan van de Friese cultuur van skûtsjesilen tot de Elfstedentocht.’ IJtsma schiet even in de lach: ‘Ik herinner me nog dat ik eens werd gebeld door iemand van de Dierenambulance bij de gemeente. Ik dacht, die is gek geworden. Zulke instanties heb je niet in Rusland. Dus ik heb het even moeten navragen aan collega’s en natuurlijk bleek dat hier gewoon te bestaan. Wat ik ook erg leuk vind aan Nederland in het algemeen is dat men hier een grote vrijheid geniet. Je mag zijn wie je bent.’ Op het gebied van recht zijn de verschillen minder groot. ‘Natuurlijk zit er verschil in per land, maar de beginselen komen overal uit de Romeinse tijd. Als je puur en alleen de regels leest, is het misschien niet zo spannend. Maar zodra je recht in de praktijk brengt komt het allemaal tot leven. Als je er iemand mee mag helpen, is het meer dan de moeite waard.’

Het helpen van migranten

IJtsma vertrok na een poosje bij de gemeente Leeuwarden en pakte wat tijdelijke projecten aan, onder andere in de advocatuur. ‘Ik wil graag een boek schrijven, wellicht op wetenschappelijke conferenties spreken en uiteindelijk een eigen bedrijf starten. Als je hier als migrant komt, kan ik me voorstellen dat je vol vragen zit. Ik wil migranten graag helpen met juridische en financieel lastige vragen, bijvoorbeeld wanneer ze zelf een bedrijf willen starten.’ IJtsma weet als geen ander hoe het is om in die situatie te staan en hoe onzeker die periode kan zijn. ‘Ik hoop door mijn achtergrond veel mensen goed bij te kunnen staan. Ik ben benieuwd naar wat de toekomst brengt.’

UIT DE KRANT