Staatssecretaris Van Marum uit Niekerk blijft gewoon Eddie‘Ik kan mijn werk prima doen zonder dat iemand de deur voor me opendoet’

NIEKERK - Rattenvanger, melker en veeverzorger, weidevogelcoördinator, contra-expert bij water- en mijnbouwschade. Hij werkte in de uitvaartbranche en was nog even lid van de Provinciale Staten in Groningen. Inmiddels is hij staatssecretaris Herstel Groningen in het kabinet Schoof. Eddie van Marum. Veelzijdiger vind je ze niet.
De laatste jaren kreeg hij vooral bekendheid om de problemen van boeren onder de aandacht van de politiek te brengen. Een bruggenbouwer tussen de vaak woeste en ongepolijste taal van de boeren en de ingekaderde taal van het pluche. Die kwaliteiten en zijn kennis bleven niet onopgemerkt. Zijn carrière raakte eind maart 2023 in een enorme stroomversnelling toen hij Statenlid voor de BBB in de provincie werd. Inmiddels is de Niekerker dus staatssecretaris voor diezelfde partij en is belast met de portefeuille Herstel Groningen.
De koffie staat klaar in huize van Marum waar vriend Gert voor soep en broodjes zorgt en de woordvoerder helemaal uit Den Haag is komen rijden. Eddie die we vooral kennen van zijn overall in het land is nu de man in driedelig pak. “Je moet je kleding wel een beetje aanpassen aan het werk.” Hoe heeft Eddie dit voor elkaar gekregen? In ruim een jaar tijd van zelfstandig ondernemer en man die vaak met de laarzen aan het veld in trekt naar de grote auto waar een chauffeur de deur voor hem opendoet. En waar de minister-president op hem wacht.
Eddie, die er op staat hem gewoon bij zijn voornaam te blijven noemen, moet erom glimlachen. Het antwoord op deze vraag houdt hem niet zo bezig. “Ik ben geen carrière politicus, maar iemand die zich dienstbaar wil maken voor de mensen. Het kwam op mijn pad. Ik kan absoluut niet tegen onrecht. Ik heb de afgelopen jaren gezien wat voor onrecht veel boeren werd aangedaan. Omdat ik veel contacten heb in die wereld, raakte ik daarbij betrokken en werd al snel een soort woordvoerder voor de boeren naar de politiek. Van daaruit werd ik gevraagd door de BBB om in de Provinciale Staten plaats te nemen. Dat heb ik gedaan. En heb ik ook bijgedragen aan de vorming van de landelijke en Europese oprichting van de politieke partij.”
Nachtje wakker gelegen
Eddie zegt het alsof het allemaal de gewoonste zaak van de wereld is. Je kunt met hem uren achtereen praten over zijn werk en zijn kennis van zaken is indrukwekkend. Met het rechtvaardigheidsgevoel als drijfveer, maakt de nieuwbakken staatssecretaris 10 tot 12 uren per dag. Hij heeft nog steeds geen wallen onder de ogen en krijgt een grote glimlach als hij over zijn werk praat. Hoe onbewogen hij ook oogt, zijn vriend Gert verklapt dat hij toch wel een nachtje wakker heeft gelegen van de vraag om staatssecretaris te worden. “Dat klopt wel een beetje. Het is toch best een grote vraag. Een jaar eerder de vraag om lid te worden van de Provinciale Staten en nu staatssecretaris. Toen ik thuiskwam, had ik wel een verhaal en natuurlijk overviel het me. Daar heb ik wel een paar uurtjes van wakker gelegen. Ik had geen idee wat me te wachten stond. En natuurlijk heb ik me ook afgevraagd of deze baan geschikt voor me zou zijn.”
Drijfveer
Na eindelijk in slaap te zijn gevallen, belt Eddie de volgende dag een oud-staatssecretaris en bestuurders die hem goed kennen op en zijn goede vriend en boer Omgo Nieweg. Voors en tegens werden gewogen en Eddie was over de streep. De uitdaging is een grote, maar zijn enorme energie en drive kan hij nu inzetten voor de mensen in Groningen die het zo hard nodig hebben. Zijn enige drijfveer. Want, blijkt tijdens het gesprek, de woorden trots of ego komen niet in zijn woordenboek voor. Zijn doel is om de wegen naar schadeherstel in het Groningse bevingsgebied te vereenvoudigen. “Er moeten zoveel blauwe vinkjes gezet worden eer er eindelijk sprake is van daden, dat wil ik graag makkelijker maken.”
Daarvoor moet vertrouwen worden gewonnen, want Eddie is de zoveelste bewindspersoon die zegt Groningen te gaan helpen. Hij is zich dat bewust en heeft een groot voordeel. De regio is bekend, Eddie kent de problemen en veel mensen kennen Eddie. “Dat is zeker een voordeel. Ik heb ook als contra schade-expert gewerkt in die regio en dat helpt ook mee. Het is een ingewikkelde zaak, maar het heeft mijn hart en vanuit mijn hart doe ik alles wat in mijn vermogen ligt. Daarin zijn dingen mogelijk en zullen dingen onmogelijk blijken. Ik kan alleen maar steeds het eerlijke verhaal vertellen en hard werken. Ik heb boeren zelfmoord zien plegen en mensen kapot zien gaan door de wanhoop en verdriet van de mijnbouwellende. Vooral ook door het niet gehoord en gezien voelen. Alsof de politiek een totaal andere werkelijkheid is dan die van de gewone burger. Dát zijn dingen die me aangrijpen. Die verschillen wil ik proberen te overbruggen. We zijn er voor de mensen. Als beleid dat met mensen doet, wordt het tijd dat de mensen terug gebracht worden naar het beleid, beleid waar de mensen centraal staan. We zitten er als kabinet nog maar net. Er komen allerlei treinen met wagons voorbij. Wagons die door het vorige kabinet zijn volgepakt en dichtgetimmerd. Dat is wetgeving waar we niets aan kunnen veranderen. Dan zijn er de open en halfvolle wagons waar we proberen de lading te veranderen en de lege wagons waar we onze eigen invulling aan kunnen geven. Dus het beleid de kant op sturen die wij wenselijk achten. Dat is al met al een hele uitdaging. Maar vooral een hele mooie. We hebben al stappen kunnen maken. Bijvoorbeeld instanties beter samen te laten werken met Den Haag als bondgenoot in plaats van de vijand. Daardoor vergemakkelijkt de communicatie wat altijd als resultaat heeft dat er sneller gewerkt kan worden. En zo zijn er nog vele stappen die we kunnen maken.”
Noaberschap
Waar Eddie vooral heel erg vanuit zijn hart werkt, ziet hij om zich heen dat de maatschappij verruwt en dat mensen steeds vaker tegenover elkaar komen te staan. Dat baart hem zorgen. “Bij de BBB vinden we ‘noaberschap’ belangrijk. Dat vind ik ook. Het is om elkaar denken, iets voor elkaar over hebben. We leven in een onrustige tijd waar economische groei vaak een groot thema is. Maar misschien moeten we wel wat meer tevreden zijn met wat we hebben en soms zelfs bereid zijn een stapje terug te doen om als samenleving weer vooruit te komen. Er zijn grote vraagstukken op te lossen die soms ook een offer vragen in het grote belang. De maatschappij individualiseert en dat kan ik natuurlijk niet veranderen. Ik kan vanuit mijn positie wel oog hebben voor het individu en vanuit onze partij proberen we de binding tussen mensen onderling ook te vergroten.”
Eddie is geen standaard politicus. Eddie wil zelf het portier van zijn auto opendoen en als zijn chauffeur een paraplu boven zijn hoofd hangt als het regent, kruipen ze er of samen onder of niet. “En om mijn werk goed te doen hoeft ook niemand de deur van het Provinciehuis voor me open te doen.”
Alles geven
Terwijl er weddenschappen worden afgesloten over het moment dat dit kabinet gaat vallen, is de staatssecretaris ervan overtuigd dat hij zijn termijn af gaat maken. “Het is vooral iets dat de media ervan maken. Binnen het kabinet werken we met een hele goede ploeg. Is er vertrouwen onder de bewindspersonen. Ik had vooraf nooit gedacht ook met zoveel geweldige mensen te kunnen werken. Wat de mening van buitenaf soms ook is, het is mijn ervaring dat alle mensen binnen het kabinet er met z’n allen voor de volle honderd procent voor gaan om iets goeds te doen voor het land. Wij hebben nog nooit het idee gehad dat het zou klappen.”
Ondanks de drukke dagen, de korte nachten en het enorme gemis van zijn vrijheid geniet de ‘man van het volk’ van zijn werk en vertrouwt erop dat nog lang te kunnen doen: “Het werk is soms moeilijk en de omstandigheden lastig. Ik heb de vraag gekregen staatssecretaris te worden. Ik heb de baan aangenomen. Niet altijd zullen de mensen krijgen wat ze het liefst willen hebben, maar wat ik ze wel kan bieden en dat kan ik ze beloven; ik zal alles geven wat ik in me heb. Omdat ze dat verdienen.”



