Schilderen is niet weg te denken uit het leven van Anneke Hoes

ZUIDHORN - Schilderen is voor Anneke Hoes niet weg te denken uit haar leven. Van jongs af aan begint het met krabbels op papier, maar uiteindelijk groeit het uit tot een grote passie. Ze weet die liefde voor kunst te combineren met een andere fascinatie: de natuur. In haar landschappen, bloemstillevens en portretten is deze liefde overal terug te zien. ‘Die kijk op het landschap wil ik graag overbrengen op anderen’, vertelt de Groningse kunstenaar. ‘Als je schildert of met een andere kunstvorm bezig bent, wordt je als het ware gedwongen om anders, intenser te kijken. Althans zo gaat dat bij mij.’ 

Op dit moment is Hoes voornamelijk in de weer met olieverf, maar door de jaren heen heeft ze met verschillende materialen gewerkt. Van aquarel, pastel tot aan encaustiek, één van de alleroudste verfsoorten. ‘Het gaat bij mij in periodes’, legt de kunstenaar uit. ‘Dan is het weer houtskool, dan leg ik dat aan de kant en kies ik weer voor olieverf.’ Ook qua locaties wisselt Hoes graag af. Op dit moment is Schotland een grote inspiratiebron. ‘Ik ben daar met mijn dochter naartoe geweest. Ik raakte geïnspireerd door de luchten, de structuur van de bergen, de zee, de kleuren. Alles is heel verschillend, maar op hetzelfde moment zijn er ook dingen die we in het Groningse landschap terugzien. Zoals die bijzondere luchten. Het voelde daarom ook een beetje als thuiskomen.’ Op de tafel in haar atelier ligt een foto van een kleurrijke fruitschaal. De vruchten zijn esthetisch neergelegd en vormen een kunstzinnig geheel. ‘Dit was in de Bed & Breakfast in Schotland’, Hoes wijst naar het plaatje. ‘De eigenaresse had het zo mooi neergelegd dat ik er een foto van moest maken. Ik ben van plan het na te schilderen en het doek vervolgens naar haar op te sturen. Dat vind ik leuk om te doen, om persoonlijke werken te maken voor mensen’, vertelt ze met een glimlach. De natuur speelt eigenlijk altijd een rol in haar kunst. ‘Als ik door het Groninger landschap ga, vind ik dat heerlijk. Mijn roots liggen hier.’ Als kind woonde Hoes namelijk in de stad Groningen, in de buurt van het Noorderplantsoen. ‘Als kind was ik al gegrepen door de natuur. Nu ben ik dat nog steeds. Ik ben gek van bloemen en planten, ook in mijn tuin. Kunst en natuur zijn dan ook mijn twee grote passies. Ik denk ook dat je de natuur pas echt kan schilderen, als je er zo mee bezig bent. Je moet het echt voelen, het moet een deel van je zijn.’ De laatste expositie van Hoes ging dan ook over de natuur, namelijk over bomen. ‘Juist nu is dat een belangrijk onderwerp’, legt Hoes uit. ‘Mensen lijken zich er niet van bewust dat bomen zo belangrijk zijn en in verbinding staan met elkaar. Door mijn schilderen probeer ik mijn zorgen over te brengen. Ik vond het dan ook fijn dat ik tijdens de afgelopen expositie in Buitenpost mensen kon vertellen over de bomen.’ Even kijkt ze rond door haar atelier naar de doeken waarop ook verschillende bloemen en planten staan afgebeeld.. ‘Schilderen is voor mij naast ontspanning ook een gedrevenheid. Het hoort bij je leven. Ik kan er net zo van genieten als bijvoorbeeld tuinieren of koken. Voor mij zijn het ingrediënten voor geluk.’